Dubsmash ؛ ترندی که زیادی داغ شد -آکا

,[categoriy]

آکاایران: Dubsmash ؛ ترندی که زیادی داغ شد

آکاایران – به کسانی که جمعیت را سرشماری می کنند، چه می گویند؟

به گزارش آکاایران – نفوس و مسکن؟

– به کسانی که!

در سه چهار ماه گذشته، این جملات بیش از هر محتوای دیگری بین ایرانی ها دست به دست شده است. به احتمال زیاد شما هم ویدیوی این پرسش و پاسخ را با اجرای داریوش کاردان در مسابقه ی ثانیه ها، دیده اید. اوایل کار عدم دانش کافی شرکت کننده در مسابقه ی تلویزیونی سوژه ی خنده و تعجب شده بود؛ اما خیلی زود ماجرا رنگ جدیدی به خودش گرفت. اینستاگرام، فیسبوک و یوتیوب پر شد از ویدیوهای ایرانی های خوش ذوقی که صدای این پرسش و پاسخ را با استفاده از یک اپلیکیشن که تا آن موقع کم تر شناخته شده بود، روی اجراهای خودشان مونتاژ کرده بودند.

این آغاز آشنایی سراسری ایرانی ها با «داب اسمش» (Dubsmash) بود؛ اپلیکیشنی که عده ای جوان آلمانی در اواخر سال 2014 به بازار عرضه کرده بودند.

این آغاز آشنایی سراسری ایرانی ها با «داب اسمش» (Dubsmash) بود؛ اپلیکیشنی که عده ای جوان آلمانی در اواخر سال 2014 به بازار عرضه کرده بودند. خیلی زود هم این اپ خوش ساخت کلی طرفدار پروپاقرص برای خودش پیدا کرد که روزی چندتا ویدیو برای خودشان می ساختند. اما طولی نکشید که مثل اکثر جریان های همه گیر، داب اسمش در پی ولخرجی کاربران، تبدیل به یک ترند داغ اما بی کیفیت شد. ولخرجی به این معنی که همه دوست داشتند هرچه سریع تر ویدیوی شخصی خودشان را بسازند و از این جریان محبوب سهمی ببرند؛ بدون آن که به کیفیت محتوای تولید شده اهمیتی بدهند. جریان ترند شدن داب اسمش آن قدر سریع بود که فرصت طرح ایده های جدید را از اجرا کننده های اش می گرفت. شاید به همین خاطر هم بود که چند ده هزار نفر از کاربران شبکه های اجتماعی با استفاده از همین صدای پرسش و پاسخ مسابقه ی ثانیه ها، داب اسمش شان را ساختند. البته منظورم این نیست که صداهای دیگری برای ساخت داب اسمش مورد استفاده قرار نگرفت. تاکید بر تعداد داب اسمش های تکراری است که مطمئنا به مرور زمان، دل زدگی جمعی کاربران را از این اپ به ظاهر پرطرفدار، به همراه دارد.

بیایید به حدود دو سال، پیش از عرضه ی اپ داب اسمش برگردیم. در اوایل سال 2013 اپ دیگری با نام «واین» (Vine) که احتمالا برای بسیاری از شما نامی آشناست، توسط گروه توییتر عرضه شد. وجه تشابه واین و داب اسمش در امکان ساخت و به اشتراک گذاری ویدیو است. با این اختلاف که در Vine، محدودیت حساب شده و معروف گروه توییتر، باز هم اعمال شده بود. به این ترتیب که کاربر فقط شش ثانیه برای ساخت ویدیوهای اش زمان داشت و به همین خاطر هم هر فریم از ویدیو ارزش پیدا می کرد؛ دقیقا مثل محدودیتی که برای تعداد کلمات هر پست در توییتر اعمال شده است. احتمالا با ما هم عقیده هستید که وقتی تعداد کلمات و ثانیه ها محدود باشد، کاربر ناخودآگاه به محتوایی که قصد تولیدش را دارد، فکر می کند؛ ایده پردازی می کند و در نهایت بعد از بررسی و محاسبه ی کافی، ایده اش را پیاده سازی می کند. نکته ی اصلی یادداشت این جاست که Vine در میان ایرانی ها به محبوبیت داب اسمش نرسید و بعید هم به نظر می رسد که بعد از این به ترندی داغ تبدیل شود. این در حالی است که کاربران سایر کشورها با استفاده از این اپ کلی ویدیوی درست و درمان ساختند و تعداد زیادی از کاربران هم به واسطه ی استفاده ی درست از محدودیت حساب شده ی Vine و تولید ویدیوهایی پر از نوآوری و خلاقیت، به شهرت جهانی دست پیدا کردند.

وقتی تعداد کلمات و ثانیه ها محدود باشد، کاربر ناخودآگاه به محتوایی که قصد تولیدش را دارد، فکر می کند؛ ایده پردازی می کند و در نهایت بعد از بررسی و محاسبه ی کافی، ایده اش را پیاده سازی می کند.

هدف از این یادداشت نقد وارد کردن به مدل طراحی اپلیکیشن داب اسمش یا منع کردن استفاده از آن نیست. بلکه تلاش دارد بگوید بهتر است پیش از آن که سراغ ایده های دم دستی، باحال و هم پسندی مثل داب اسمش برویم که خلاقیت تنها به لب خوانی، چیدمان تصویر و گریم محدود می شود، بد نیست دنبال سرویس های به مراتب جامع تری مثل Vine برویم. سرویس هایی که به ما خلاقیت می آموزند و یاد می دهند که چطور می توان در مدت تنها شش ثانیه کلی مفهوم و محتوای خاص و جدید را به مخاطب منتقل کرد. مطمئن باشید اگر با الگوهای اپ هایی مثل Vine خودتان را محک بزنید، ساخت ویدیوهای داب اسمشی دیگر لطف چندانی برای تان نخواهد داشت. ترندی که احتمالا خیلی زود  حرارت اش را از دست می دهد و فراموش می شود.

منبع :

اخبار اکاایران