امپراطوری اپ (فصل پنجم/ بخش اول) - آکا

,[categoriy]

آکاایران: امپراطوری اپ (فصل پنجم/ بخش اول)

آکاایران فصل چهارم – بخش اول

به گزارش آکاایران آن ها کار هستند و شما اندیشه

چطور برنامه نویس های ماهر استخدام کنیم؟

“باهم بودن یک شروع است؛ باهم ماندن پیشرفت و در کنار هم کار کردن  کامیابی است.

– هنری فورد

,[categoriy]
“صبر کن ببینم؛، اگر برنامه نویسی بلد نیستی پس چطور انتظار داری اپ بسازی؟”  کلمات ا ش لایه های اعتماد به نفس کاذب ا م را شکافت و مرا گیج و گنگ سوال اش کرد.

به سرعت و با حالت تدافعی جواب دادم: “خب، یک نفر را استخدام می کنم.” او بدون لحظه ای مکث جواب داد: ” قبول، اما چطور می خواهی آن ها را پیدا کنی؟”

باز هم جواب ام چندان قانع کننده نبود. خاطرم هست که چقدر ناامید شده بودم و از این که درباره ی ایده ی اپ میلیون دلاری ام در اتاق انتظار دکتر، با پیرمردی 88 ساله که حتی نمی دانست آیفون چیست، لاف زدم، حسابی پشیمان بودم. با تمام این احوال، حق با او بود. من اصلا نمی دانستم درباره ی چه حرف می زنم. اما به فکرم رسید که حتما راه حلی برای این مساله هست و باید همه ی راه ها را بررسی کنم.

همان روز، برای ادامه ی روند درمان ا م به ورمونت پرواز کردم و به خانه ی پدری ام رفتم. در حالی که بخاطر مکالمه ای که چند ساعت پیش داشتم حسابی حالم گرفته شده بود، شماره ی جدید مجله ی «مک ورلد» (Macworld) که کلی مقاله در باره ی اپل و راهنمایی درباره اپ ها دارد را خریدم. همین طور که مشغول ورق زدن ا ش بودم یک آگهی نظرم را به خودش جلب کرد: “ایده اپ خود را به پول تبدیل کنید”. این آگهی یک شرکت توسعه دهنده ی اپ بود که خدمات توسعه ی اپ های آیفون به مشتریان اش ارایه می داد. بخت با من یار بود. با خودم فکر کردم: “بهت نشون میدم، منتقدِ منفی بافِ اتاق انتظار!”

در ستایش امپراطوری اپ

“میلیون ها دلار درآمد داشته باشید در حالی که در سفر دور دنیا هستید؟ خب، برای این موضوع یک کتاب هست که همین الان در حال خواندن آن هستید. من نتیجه­ ی فوق ­العاده ی استراتژی های چاد را در اپ استور دیده ­ام. فرصت یک کارآفرین برتر شدن را بقاپید و به جمع رو به رشد پولدارها بپیوندید.”

– «تایفون کارادنیز»، رییس شبکه ی درآمدزایی «اپ آیفون»

در همین حین که من در حال بررسی تمام اطلاعاتی بودم که در آگهی آمده بود، خلبان شروع به گفتن جملات معروف “خانم ها، آقایان… ممنون که پرواز ما رو انتخاب کردین…” کرد و زمانی که آگهی را کامل خواندم و هیجان زده سرم را بالا آوردم، خلبان در حال گفتن کلمات پایانی “ به صندلی خود تکیه بدهید، و در آرامش از پروازتان لذت ببرید.” بود. احساس کردم این کلمات نه تنها برای مسافرین آن پرواز، بلکه برای کسب و کار اپ من هم بود که کم کم وقت اوج گرفتن ا ش فرا می رسید.

چند روز بعد، فهمیدم که آن شرکت توسعه دهنده فقط دو ساعت تا محل اسکان من در ورمونت فاصله دارد. در آن دوران، من هنوز ذهنیت قدیمی کار املاک را داشتم که امور مربوط به کار و تجارت باید به صورت حضوری انجام بشوند. برای همین تصمیم گرفتم این مسافت را طی کنم تا یک جلسه ی حضوری با آن ها داشته باشم.

«جان»، مالک شرکت به من خوش آمد گفت و من هم با او و کل گروه ا ش دست دادم. نگاه همه به من دوخته شده بود و همین حسابی مرا هول کرد. با خودم فکر کردم شاید این فکر خوبی نباشد. صدای منفی باف درون ام را می شنیدم. دست پاچه و معذب پشت میز نشستم و شروع به صحبت در باره ی ایده ام کردم و توضیح دادم که چیزی درباره دنیای اپ نمی دانم؛ اما بسیار مشتاق یاد گرفتن هستم.

«کوین»، مدیر پروژه به من گفت: “جای نگرانی نیست، ما به شما کمک می کنیم.” بعد از چند دقیقه صحبت در باره ی این که اپلیکیشن ام چطور کار می کند و مدت زمان کار و هزینه ها، اعتماد به نفس ا م بیش تر شده بود و راحت تر صحبت می کردم.

در آن بعد از ظهر آفتابی جمعه، وقتی دفتر را ترک می کردم، سرم را بالا گرفته بودم و با اطمینان راه می رفتم. صحبت با آن ها باعث شد روند کار برایم واضح تر شود و تمام سختی هایی که تا همان روز صبح پیش رویم می دیدم، ناگهان محو شوند. ذهن ام باز شده بود و افکارم تبدیل به امواج غیرقابل کنترل خلاقیت شده بودند. فرصت های بی شماری در مقابل ام ظاهر شده بودند. پیش خودم گفتم: “اول از این کار شروع می کنیم و بعد سراغ بعدی می رویم.” انواع و اقسام ایده ها به ذهن ام هجوم آوردند و بالاخره کسانی را داشتم که آن ها را عملی کنند. خب، مشکل حل شد. حالا قدم بعد.

به عنوان یک اپ آفرین، اگر ندانید که آیا ایده ی اپ شما قابل اجرا است یا نه، به راحتی به بن بست می رسید. بهترین ویژگی برنامه نویسان این است که آن ها برای شما همیشه جواب دارند. بجای این که جلوی خلاقیت تان را بگیرید، یک آدم کاردان استخدام کنید تا پشت تان گرم باشد. من در مورد اولین گروه توسعه دهنده ام بسیار خوش شانس بودم و همین طور بخاطر تجربیات مختلف ام؛ چه خوب و چه بد. یاد گرفتم که چطور افراد متخصص را استخدام کنم. در این فصل شما یاد خواهید گرفت که چطور توسعه دهندگان را پیدا، استخدام، مدیریت یا اخراج کنید و همچنین یاد خواهید گرفت که مجموعه ای بسازید تا بتوانید فرصت ها را به واقعیت تبدیل کنید.

اهمیت برنامه نویس ها

در فصول قبل، طبق اصول خاصی مشغول تحقیق در بازار شدید و از مطالب فصل قبل استفاده کردید تا بتوانید سه ایده ی اپ فکر شده و عالی داشته باشید. حالا چه؟ اگر یک برنامه نویس هستید یا علاقمند به این کار باشید ممکن است با خود فکر کنید: “چه عالی، خودم می توانم اپ هایم را کد نویسی کنم” یا “خودم یاد می گیرم که چطور برای اپ ها کد نویسی کنم”. ممکن است چند کتاب هم در زمینه ی برنامه نویسی بخرید و تا نصفه شب به کمک ماگی پر از قهوه کد نویسی کنید.

خب، بعید نیست که بتوانید این کار را خودتان انجام دهید؛ اما من شدیدا مخالف این کارم. این خیلی مهم است که شما این آزمون و خطاها را کنار بگذارید و هرچه زودتر اپ تان را وارد بازار کنید. کد نویسی اپ خودتان، به خصوص اگر هم زمان در حال یادگیری هم باشید، زمان زیادی از شما تلف می کند. در این شرایط احتمال این که گیر کنید و قید این کار را بزنید خیلی زیاد است.

همچنین، این روند برای طولانی مدت و ساختن و بروزرسانی هم زمان چند اپ اصلا جواب گو نیست. در نهایت، هدف این است که زمان بیش تری برای خودتان داشته باشید و از دست ساعات طولانیِ کارِ سخت خلاص شوید.

یکی دیگر از دلایل برون سپاری کار توسعه اپ این است که بتوانید روی وظیفه تان به عنوان مالک این کسب و کار تمرکز کنید. این یعنی، چشم تان را از بخش های کلیدی کسب و کارتان مثل تحقیق در بازار، بازاریابی، ارتباطات و غیره بر ندارید. اما اگر تمام وقت تان را در سنگرتان بگذرانید قادر به این کار نخواهید بود. شما هیچ وقت نمی بینید که «دونالد ترامپ» (Donald Trump) (ابر تاجر، ابر ستاره ی رسانه ای و یکی از چهره های مهم صنعت املاک و مستغلات آمریکا) در طبقه ی چهل ام آسمان خراش جدیدش، کلاه ایمنی به سر به اطراف برود و میخ ها را چکش کاری کند؛ می بینید؟!

باید تصمیم بگیرید که روی کارهای سطح بالای شرکت تان متمرکز باشید؛ نه روی جزییات ریز اجرایی. برنامه نویس ها شالوده ی کسب و کارتان هستند و این امکان را برای شما فراهم می کنند که اپ های تان را سریع تر بسازید و آسان تر پیش بروید و کاپیتان کشتی خودتان باقی بمانید.

در برنامه نویس ها دنبال چه خصیصه ای باشیم

از آن جایی که برنامه نویس ها نقش بسیار مهمی در تجارت شما دارند، باید در خصوص انتخاب شان خیلی با احتیاط و هوشیار باشید. همان طور که هرگز کار ساختن خانه ی رویایی تان را به هرکسی نمی سپارید، باید در انتخاب کسی که می خواهد بنای مجازی امپراطوری موبایل شما را پایه ریزی کند خیلی دقت و اهمیت به خرج بدهید.

وقتی نوبت به انتخاب برنامه ریزها می رسد، باید به نکات خاصی توجه کنید مثل: «تجربه»، «ارتباط»، «گروه»، «قیمت» و «حوزه ی علاقمندی ها».

تجربه

اولین چیزی که باید بسنجید، میزان تجربه ی برنامه نویس است. کار کردن با برنامه نویسانی که تجربه ی کار روی اپ های زیادی را ندارند، اصلا ایده ی خوبی نیست. گاهی اوقات، وقتی برنامه نویسان تازه کارند، قیمت کار پایینی پیشنهاد می دهند. این مثل تجربه ی پرواز با هلیکوپتری است که خلبان ا ش فقط چند بار با آن پرواز کرده و من به هیچ وجه پیشنهادش نمی کنم.

وقتی با برنامه نویسان جدید مصاحبه می کنم اولین سوال ام درباره ی اپ هایی است که قبلا ساخته اند. اگر یک عکس با من هزار سخن بگوید، یک اپ ده هزار سخن می گوید. اپ های برنامه نویس ها را دانلود کنید و کیفیت کارشان را بسنجید. آیا جذاب و روان است یا کند؟ آیا ظاهری حرفه ای دارند یا زیر خط استانداردها هستند؟

گاهی آن ها قراردادهای عدم افشا (NDA) امضا کرده اند و نمی توانند به شما بگویند که روی چه اپ هایی کار کرده اند و گاهی هم روی بخشی از اپ کار کرده اند. بدون در نظر گرفتن این ها، شما در نهایت باید عملکرد محصول شان را ببینید. وگرنه، به جستجو ادامه بدهید مگر این که بخواهید بدون آزمون رانندگی ماشین را بخرید.

وب سایت برنامه نویسان می تواند یکی دیگر از ابزار سنجش کارشان باشد. خصوصا شرکت های توسعه دهنده که معمولا نمونه کارهای شان را روی وب سایت شان به نمایش می گذارند. این وب سایت ها باید شامل برخی اپ هایی که قبلا ساخته اند باشد و همچنین این اطمینان را به شما بدهند که کاملا در این زمینه کارآمد و قابل اعتمادند. کیفیت وب سایت نشان دهنده ی کیفیت اپ آن ها خواهد بود. برنامه نویسان مستقل معمولا وب سایت جذابی ندارند؛ اما اگر سابقه ی اپ های شان نظر شما را جلب کرد، به بررسی بیش تر ادامه بدهید.

در هنگام استخدام برنامه نویسان، از آن ها معرف بخواهید. حداقل با یک نفر که قبلا با این برنامه نویس کار کرده صحبت کنید. حتی من ترجیح می دهم دو یا سه نفر باشند، که معمولا امکان پذیر نیست. اما خب چرا امتحان نکنیم؟ البته در مورد برنامه نویسانی که در وب سایت های توسعه دهنده مثل oDesk  یا Freelancer معرفی شده اند این موضوع خیلی مهم نیست. کار بررسی توسعه دهندگان در این وب سایت ها بسیار آسان تر است؛ چرا که شما می توانید جزییات آماری بازدهی کارهای پیشین آن ها را در سایت مطالعه کنید. در این سایت ها نظرات و امتیازات مشتریان قبلی را هم خواهید دید و همین می تواند تعیین کننده باشد که آیا آن ها فرد مناسب برای همکاری هستند یا نه.

بعد از ارزیابی مهارت های کلی برنامه نویس ها، باید مطمئن شوید که تجربه ی لازم و کافی را برای کامل کردن پروژه ی اپ شما دارند. من معمولا این کار را بعد از بررسی های اولیه و در مصاحبه ی دوم، انجام می دهم و از آن ها می خواهم که یک قرارداد عدم افشا (NDA) با من امضا کنند. با دیدن کارهای قبلی آن ها می توانید میزان مهارت های آن ها را بررسی کنید، اما در نهایت حتما باید مطمئن شوید که برنامه نویس منتخب تان مهارت های خاصی را که مناسب با پروژه ی اپ شماست، داشته باشد.

ارتباط

حتی اگر دستمزد توسعه دهندگان در کشور های دیگر کم تر باشد، مساله ی زبان می تواند مشکل ساز باشد. با برنامه نویسانی کار کنید که با شما هم زبان هستند. باید قادر باشید که با توسعه دهنده ی خودتان ارتباط موثر برقرار کنید. ممکن است این برای تان هزینه بردار باشد؛ اما در ازای آن، کاری با کیفیت بالاتر و سردرد کم تر نصیب تان می شود. آیا این یعنی شما هیچ گاه نباید با کسانی ازدیگر کشورها کار کنید؟ البته که نه؛ اما حتما مطمئن شوید که آن ها زبان مادری شما را روان صحبت می کنند.

انتظار دیگری که من از برنامه نویسان دارم راهنمایی فنی است. وقتی که من کارم را شروع کردم، یک مبتدی تمام عیار بودم. اما خوش شانس بودم و با گروهی از برنامه نویس ها کار می کردم که در تمام طول کار نکات و اصطلاحات فنی را به من آموزش می دادند. همه ی برنامه نویس ها حتی اگر اپ های خوبی بسازند، در این کار خبره نیستند. مطمئن شوید که اولین برنامه نویسان تان قادر و مشتاق هستند که مسایل را به زبان غیرتخصصی برای تان توضیح بدهند.

همان طور که در این زمینه تجربه کسب می کنید، به راهنمایی و آموزش کم تری احتیاج خواهید داشت؛ اما در ابتدا، این کار لازم است. به محض این که با یک برنامه نویس صحبت کنید متوجه می شوید که آیا این کار را ناخودآگاه انجام می دهد یا نه. آن ها از شما سوال هایی می پرسند و آموزش تان می دهند تا درک قابلیت های اپلیکیشنی که می خواهید بسازید برای تان راحت تر شود. این خیلی مهم است. برنامه نویسان نباید تنها منبع آموزش شما باشند. بنابراین برای یادگیری هرآن چه که در این کسب و کار به دردتان می خورد، به خودتان متکی باشید.

یکی دیگر از ویژگی های مهم، سرعت عمل است. شما به طور مختصر خواندید که این صنعت به سرعت رو به تغییر است. گاهی تاخیری هفت روزه موجب تفاوت چند هزار دلاری می شود. باید قادر باشید در حین کار تغییرات لازم را انجام دهید؛ بنابراین به برنامه نویسانی نیاز دارید که تا آن جایی که ممکن است، سریع الانتقال باشند. اگر با کسانی کار می کنید که سرشان خیلی شلوغ است، پس حتما تغییرات لازم را انجام دهید تا برنامه نویسانی را بیابید که الویت شان شما باشد. همیشه و به خصوص در حین انجام پروژه، حواس تان به کارکردشان باشد. هیچ گاه خطایی را نادیده نگیرید و اگر مشکلی بود حتما گوش زد کنید.

به هرحال، این در مورد شما هم صدق می کند. برنامه نویس ها هم مثل من و شما انسان هستند و اگر فکر کنند که وقت شان در حال تلف شدن است، خسته و بی انگیزه می شوند. اگر چیزی از شما می خواهند، خیلی زود برای شان فراهم کنید. همان قدر که از آن ها توقع دارید، شما هم سرعت عمل بالایی داشته باشید. اوایل من به سخت گیری برای برنامه نویسان ام و فراهم نکردن آن چه لازم دارند، معروف بودم.

همچنین، صدای کنترل گر درون تان را ساکت کنید و مدام کارشان را چک نکنید. شما باید بر همه چیز از دور نظارت داشته باشید؛ اما تماس ها و کنترل های افراطی سرعت برنامه نویسان را کم و آن ها را دل زده می کند. من معمولا از آن ها می پرسم که دوست دارند هر چند وقت یک بار در مورد پرو ژه صحبت کنیم. یک برنامه تهیه کنید که برای هر دو طرف مناسب باشد و طبق آن پیش بروید.

یک قدم مهم دیگر این است که حواس تان به اختلاف ساعت خودتان و برنامه نویس تان باشد. این اختلاف زمان را به حداقل برسانید؛ چرا که ممکن است باعث وقفه در ارتباط شما بشود. اگر زمان بیداری شما مصادف است با زمانی که برنامه نویس تان پادشاه سوم را هم خواب دیده، پس حفظ رابطه با او بسیار سخت خواهد بود.

یکی از نابغه ترین برنامه نویس هایی که در گذشته با من کار می کرد ساکن آلمان بود و هرگاه من در ایالت های غربی بودم، اختلاف ساعت 9 ساعته ارتباط  ما را با یکدیگر تقریبا غیرممکن می کرد. وقتی که او محل کارش را در ساعت 5 عصر ترک می کرد، اینجا تازه 8 صبح بود. البته که او می توانست برای زمان استثنا هم قایل شود، اما این شرایط ناپایدار بود. برخی شرکت های برون سپاری روزهای کاری کارمندان شان را طوری تنظیم می کنند که با آمریکا مطابق باشند؛ اما اگر شما حداقل سه تا چهار ساعت در روز زمان بیداری و ارتباط با یکدیگر ندارید، پس سراغ کس دیگری بروید.

,[categoriy]

مطالب مرتبط:

– مقدمه

– فصل اول/بخش اول

– فصل اول/بخش دوم

– فصل اول/بخش سوم

– فصل دوم/بخش اول

– فصل دوم/بخش دوم

– فصل دوم/بخش سوم

– فصل سوم/ بخش اول

– فصل سوم/ بخش دوم

– فصل سوم/ بخش سوم

– فصل چهارم/ بخش اول

– فصل چهارم/ بخش دوم

– فصل چهارم/ بخش سوم

منبع :

اخبار اکاایران

تبلیغات