گفتگوی ویژه ی ساینس: ردپاهای علم روی فیلم «مریخی» -آکا

گفتگوی ویژه ی ساینس: ردپاهای علم روی فیلم «مریخی»
,[categoriy]

آکاایران: گفتگوی ویژه ی ساینس: ردپاهای علم روی فیلم «مریخی»

آکاایران چند روزیست که فیلم «مریخی» (The Martian) ساخته ی «ریدلی اسکات» (Ridley Scott)، اکران شده است. این فیلم علمی-تخیلی که از رمانی به همین نام اقتباس شده، فضانوردی را به تصویر می کشد که روی سیاره ی مریخ گیر افتاده و سعی می کند نجات پیدا کند. ظاهرا سنگینی کفه ی علمی ترازوی این فیلم بیشتر بوده و کارگردانش سعی کرده واقعیت های علمی آن را خیلی درست بیان کند. اگر قصد دارید به زودی فیلم «مریخی» را ببینید، خودتان را باید حسابی آماده کنید. این فیلم علاوه بر داستان جذابش، دارای جنبه های علمی فراوان است. «مریخی» برای کسانی که علم و فضا را دوست دارند، می تواند خیلی جذاب باشد. مجله ی ساینس برای اینکه بفهمد چگونه خالقان این فیلم، بین علم و جادوی سینما تعادل ایجاد کرده اند، با ریدلی اسکات، کارگردان این فیلم، «اندی ویر» (Andy Weir) نویسنده ی رمانی که فیلم بر اساس آن ساخته شده و «جیم گرین» (Jim Green)، از مدیران ناسا که به عنوان مشاور در ساخت این فیلم حضور داشته، مصاحبه کرده است.

  • آیا برای همه ی شما مهم بوده که واقعیت های علمی را به صورت کاملا صحیح در فیلم نشان دهید؟

به گزارش آکاایران اندی ویر: من از آن آدم هایی هستم که در داستان خیلی به دنبال نکته های علمی می گردند. وقتی که یک اشتباه علمی بزرگ در داستان وجود دارد، ذهن من از قصه خارج می شود. دوست نداشتم که این برای خوانندگان داستان من اتفاق بیفتد. اگر شما به همه ی نکات علمی و جزئیاتی که در داستان وجود دارد توجه کنید، در نهایت به چیزی می رسید که فیلم نامه قصد داشته آن را به مخاطب منتقل کند.

ریدلی اسکات: در بیشتر قسمت های فیلم، نکات علمی خیلی دقیق تصویر شده اند. واقعا این قسمت ها را دوست دارم و علاقه دارم که درگیر آن ها شوم. مثلا در قسمتی از فیلم یکی از شخصیت ها می پرسد: «ما یک مانور قلاب سنگ در مدار زمین انجام می دهیم و بدین ترتیب از سرعت ما کاسته نمی شود. آیا می توانیم با این روش در مصرف سوخت صرفه جویی کنیم؟» به نظرم این جور دیالوگ ها و پرسش ها واقعا جذاب هستند.

جیم گرین: با همه ی این حرف ها، وقتی من با «آرتور مکس» (Arthur Max) که طراح صحنه ی اصلی فیلم ریدلی اسکات است صحبت می کردم، به او گفتم که خلاق باشد و از توانایی های هنری اش در ساختن چیزی که احساس درستی را به مخاطب می دهد، استفاده کند.

,[categoriy]

ریدلی اسکات می گوید: «پس از تصمیم برای شروع ساخت این فیلم، مشورت با ناسا را شروع کردیم.»

  • قسمت زیادی از فیلم به فناوری هایی مربوط می شود که هنوز بوجود نیامده اند. چگونه توانستید آن ها را واقعی نشان دهید؟ اطلاعات آن ها را از کجا آوردید؟

اندی ویر: من در همه ی عمرم عاشق فضا بودم. ولی زمانی که کتابم را نوشتم، برخلاف حالا، کسی را در صنایع هوافضا نمی شناختم. آن زمان منبع اصلی من در نوشتن داستان، گوگل بود. پژوهش ها و مقاله های زیادی را خواندم. درضمن، رمان «مریخی» را اولین بار به صورت سریالی و فصل به فصل روی وب سایتم قرار دادم. اگر در این رمان مشکل علمی وجود داشت، خوانندگان، آن ها را به من اطلاع می دادند. این اتفاق خیلی خوبی بود و من توانستم از پتانسیل عظیم خوانندگان این رمان برای بررسی درست یا غلط بودن اطلاعاتی که در داستان آورده بودم، استفاده کنم.

ریدلی اسکات: اندکی پس از اینکه تصمیم گرفتم این فیلم را بسازم، مشاوره گرفتن از ناسا را شروع کردیم. مشاوره هایی در رابطه با ساختمان محل قرارگیری فضانوردان روی مریخ (Hab)، وسیله ای که فضانوردان با آن مریخ را ترک می کنند (MAV)، لباس های فضانوردی و همه ی چیزهای دیگر. آن ها به ما عکس ها و تصاویری دادند و ابراز امیدواری کردند که این تصاویر به کار ما بیایند. اگر چیزی در فیلم ما به نمایش در می آمد که از نظر علمی با آن چه ناسا به ما داده بود در تناقض قرار می گرفت، آن ها بدون رودربایستی این اشتباهات را گوشزد می کردند.

جیم گرین: ما ریدلی اسکات را به مرکز فضایی جانسون بردیم. به او نشان دادیم که محل اسکان فضانوردان روی سیاره چگونه است. اینکه ما چگونه در آن جا غذا درست می کنیم، وسایل نقلیه ی ما چه شکلی هستند و چگونه کار می کنند. این ها چیزهایی است که به هر حال لازم نبود جزییاتشان در رمان بیاید، ولی حالا برای به تصویر کشیده شدن، باید خیلی دقیق بررسی شوند.

,[categoriy]

فیلم مریخی بر اساس رمانی به همین نام، از اندی ویر ساخته شده است

  • جیم و اندی، شما چقدر درگیر ساخت این فیلم شدید؟

جیم گرین: من خیلی سریع تفاوت بین کمک کردن در نوشتن فیلم نامه و افزودن به واقعیت های بصری را فهمیدم. این که چگونه چیزهایی که خلق می شوند، می توانند داستان را کامل کنند. مثل اینکه، واقعا یک «ژنراتور گرما-الکتریکی رادیوایزوتوپی» (یک ژنراتور که گرمای بدست آمده از واپاشی هسته ای را به برق تبدیل می کند) چه شکلی است؟ چقدر گرم می شود؟ چقدر تابش رادیواکتیو دارد؟ چگونه می توان با آن کار کرد؟ برای ساختن گرانش مصنوعی در فضاپیمای هرمس (فضاپیمایی که در فیلم برای سفر به مریخ استفاده می شود)، فضاپیما باید با چه سرعتی دور خود بچرخد؟ نمایشگرهای آن باید چه شکل و شمایلی داشته باشند؟

اندی ویر: راستش مهم ترین کار من پس از تحویل رمان این بود که چک بانکی که از تهیه کننده گرفته بودم را نقد کنم! ولی آن ها تصمیم گرفتند که من را در ساختن فیلم دخیل کنند. بنابراین وقتی که «درو گادرد» (Drew Goddard) فیلم نامه را می نوشت، تقریبا هر روز به صورت تلفنی با هم صحبت می کردیم. پس از شروع فیلم برداری نیز، ریدلی پرسش های زیادی از من می کرد. جزئیات این سوالات علمی آن قدر زیاد بود که مشخص بود آن ها تلاش زیادی در ارائه ی درست اطلاعات علمی می کنند. مثلا یک بار ریدلی اسکات از من پرسید: «آیا می توانیم نشان دهیم که مارک واتنی (بازیگر نقش اول فیلم)، وقتی که بر روی مریخ است و لباس فضانوردی پوشیده، محلول هیدرازین را از یک ظرف به ظرف دیگر می ریزد؟» من جواب دادم: «نه، فکر نمی کنم. چرا که هیدرازین خیلی فرار است و فشار جو مریخ آن قدر کم است که هیدرازین در همین انتقال از یک ظرف به ظرف دیگر به راحتی بخار می شود.» به همین راحتی آن ها این کار را انجام ندادند.

,[categoriy]

در طراحی لباس های فضانوردان، از ناسا مشورت گرفته شده است

  • آیا قسمت هایی در فیلم وجود دارد که کاملا غیر علمی باشد و صرفا هنر سینمایی در آن به کار رفته باشد؟

جیم گرین: قسمت هایی در فیلم وجود دارد که کاملا منطبق بر واقعیت های علمی نیست؛ با این حال تعداد آن ها زیاد نیست. مثلا یکی از آن ها، طوفان شن خیلی خطرناکی است که در فیلم رخ می دهد. واقعیت این است که طوفان های شن مریخ آن قدرها هم خطرناک نیستند. این به خاطر اتمسفر رقیق مریخ است که نمی تواند طوفان هایی چنان عظیم که همه چیز را با خود می برند ایجاد کند. چیزهای غیر علمی دیگری هم وجود دارد که خیلی کوچک تر هستند. ترکیب هوایی که در لباس های فضانوردان وجود دارد، باید بیشتر متشکل از اکسیژن باشد؛ نه ترکیبی از اکسیژن و نیتروژن. این چیزی است که کمتر کسی درباره ی آن می داند، مگر اینکه با متخصصی در مرکز فضایی جانسون که اطلاعات زیادی درباره ی ساختار لباس های فضانوردی دارد، تماس بگیرید. اندی ویر از عناصر زیادی در کتاب خود استفاده کرده که ناسا هم اکنون از آن ها بهره می برد یا در حال کار کردن روی آن هاست. مثلا در رمان اندی ویر، ارتباط مریخ با زمین از طریق مدارگردها انجام می شود و در واقعیت نیز همین طور است. یا اینکه در این فیلم، فضانوردان با یک «MAV» مریخ را ترک می کنند و این چیزی است که هم اکنون نیز ناسا در حال کار کردن روی آن است. بعلاوه ما اکنون در حال کار کردن روی سیستم پیشران یونی پرقدرت هستیم؛ دقیقا همان سیستمی که در این فیلم، فضاپیمای هرمس برای سفر بین زمین و مریخ از آن استفاده می کند. بنابراین نوعی واقع گرایی در این فیلم وجود دارد که برای ما خوشحال کننده است.

اندی ویر: من در جریان طوفان شن مریخ، به طور عمدی واقعیت را به خاطر جذاب شدن داستان فدا کردم. خواستم که در داستان، طبیعت ضربه ی محکمش را به انسان بزند. دومین واقعیتی که عامدانه از آن صرف نظر کردم، این بود که آثار تشعشعات موجود در فضا را نادیده گرفتم. تشعشعات فضایی از جمله بزرگترین چالش های ما برای فرستادن انسان به مریخ هستند. در نظر گرفتم که در زمان روی دادن این داستان، آن ها ماده ای اختراع کرده اند که می تواند این تشعشعات را جذب کند.

ریدلی اسکات: من به هنگام ساختن فیلم، فقط به جادوی سینما توجه نمی کنم. فکر می کنم وقتی که فیلمی علمی-تخیلی مثل «بیگانه» (Alien) می سازید، این موضوع اهمیت زیادی پیدا می کند. سعی می کنم که به عناصر علمی آن توجه ویژه ای بکنم. البته که نکته های غیر علمی هم در فیلم پیدا می شود. ولی مهم نیست، در آخر همه می گویند که به هر صورت یک فیلم ساخته اید و ما شما را می بخشیم.

منبع: ScienceMag

منبع :

گفتگوی ویژه ی ساینس: ردپاهای علم روی فیلم «مریخی» گردآوری توسط بخش ترفند بازی، ترفندهای بازی، رمزهای بازی سایت آکاایران
تبلیغات