انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید -آکا

آکاایران:  

 انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید



به گزارش آکاایران: در حال حاضر نیز با وجود تجربه خرید پهنای باند اینترنت از مسیر فیبر نوری جاسک(ایران)-فجیره(امارات) که بعنوان عمده ترین راه تامین پهنای باند بوده است به نحوی که با قطع احتمالی این مسیر کل کشور دچار اختلالات اینترنتی می شود و چون این مشکل نیز بارها تکرار می گردد عملاً کشور با چالش جدی مواجه شده است.


در حال حاضر نیز با وجود تجربه خرید پهنای باند اینترنت از مسیر فیبر نوری جاسک(ایران)-فجیره(امارات) که بعنوان عمده ترین راه تامین پهنای باند بوده است به نحوی که با قطع احتمالی این مسیر کل کشور دچار اختلالات اینترنتی می شود و چون این مشکل نیز بارها تکرار می گردد عملاً کشور با چالش جدی مواجه شده است.
انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید
در سال های اخیر یکی از اهداف و برنامه هایی که مورد توجه ویژه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات قرار گرفته است، تثبیت جایگاه ایران به عنوان هاب منطقه ای بوده است. بدین معنی که با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی ایران، تمامی کشورهای منطقه کلیه خدمات انتقال بین المللی مکالمه و دیتا را از طریق عبور ترافیک از ایران تامین نمایند.
این موضوع در حوزه حمل و نقل نیز مدت هاست که مطرح است و بنادر جنوب کشور و ساختار ریلی نیز متناسب با این نگاه توسعه یافته و یا در حال توسعه می باشند. اما نکته قابل تامل این است، که باراندازهای اصلی حمل و نقل منطقه، که زمانی در بندرعباس بوده است، به دلیل غفلت مدیران و متولیان این بخش در سال های گذشته از این بندر مهم ایران به بندر جبل علی امارات عربی متحده منتقل شده است. این موضوع سود سرشاری را نصیب دیگران نموده است، در حالی که کشور ما و بندرعباس از هر نظر مستحق تر می نموده است. حال این تجربه در حوزه تامین پهنای باند اینترنت نیز در حال تکرار می باشد.
سال هاست که در حوزه قوانین ومقررات در کشور، با ابداع شبکه مادر و غیرمادر، انجام برخی وظایف در انحصار قانونی شرکت ارتباطات زیرساخت قرار گرفته است. اگر چه متاسفانه هیچ گاه مصادیق شبکه مادر مخابرات در قالب قانون یا مصوبه ای مجزا تعریف نشده، اما همواره ارتباطات بین الملل از هر نوع(صوت و دیتا) جزو آن در نظر گرفته شده و کلیه وظایف و امتیازات نیز به این شرکت تفویض شده است.
اما چرا در حال حاضر این خطرات بیشتر نمود پیدا می کند؟ امروزه با مطرح شدن مفاهیم نوین دنیای مجازی(Virtual Life)، با توجه به جامعه 23 میلیونی کاربران اینترنت ایران و همچنین برنامه های گسترده دولت و بخش خصوصی در جهت توسعه پورت های پرسرعت(ADSL) در سراسر کشور، شاخص مصرف پهنای باند اینترنت رشد سریعی داشته است. بطور مثال در 4سال پیش پهنای باند اینترنت کشور حدود 2 واحد STM-1 (هر STM-1 معادل 155مگابیت برثانیه) بود. ولی در حال حاضر، میزان مصرف اینترنت کشور بیش از 50 واحد STM-1، می باشد که با توسعه فراگیر شبکه دسترسی ADSL در چند سال آینده، این میزان با رشد تصاعدی، به هزاران STM-1 خواهد رسید. در حالیکه در بخش تامین پهنای باند بین المللی(با حجم زیاد) هیچ سازمان دولتی و یا خصوصی ایرانی حضور ندارند. به عبارت دیگر، ایران تاکنون صرفاً خریدار پهنای باند بین المللی از کشورهای همسایه بوده است. حتی، هیچ برنامه ای برای داشتن سهم مالکیت در یکی از کنسرسیوم های صاحب فیبرهای زیرساخت بین الملل وجود ندارد. در صورتیکه مشارکت در ایجاد شاهراه های اطلاعاتی بین المللی ضمن صرفه جویی در هزینه های بالای اجاره پهنای باند و به دست آوردن درآمد حاصل از فروش مازاد آن به کشورهای دیگر، از لحاظ امنیتی(مقابله با تهدیدهای بین المللی جهت تحریم) نیز کاملاً در راستای منافع استرتژیک ملی می باشد. برای نمونه، در ادامه به دو پروژه احداث فیبر زیردریایی EIG و IMEWE اشاره می شود که در حال حاضر در منطقه خاورمیانه دردست اجرا می باشد و کشور ما چه در قالب دولتی و چه در قالب خصوصی، هیچ سهمی از این مشارکت بین المللی استراتژیک ندارد، در عوض با تکرار رویکرد گذشته مبنی بر سرمایه گذاری درجهت مصرف پهنای باند، قراردادی بابت استفاده 15ساله از 56 واحد STM-1 با مبلغ سنگین 55میلیون دلار با شرکت هندی Reliance، منعقد می گردد.
کابل فیبر نوری IMEWE
این پروژه در قالب کنسرسیومی بین المللی متشکل از سیزده شرکت برجسته مخابراتی، با ظرفیت 3932 گیگابیت برثانیه(هر گیگابیت برثانیه معادل حدود 7 واحدSTM-1 می باشد) تا پایان 2009 به اتمام خواهد رسید. این فیبرنوری 10هزارکیلومتری، هندوستان را به خاورمیانه واروپا متصل می نماید. در سال های اخیر، میزان ترافیک دیتا در آسیا و خاورمیانه بطور نمایی در حال رشد بوده است. کابل نوری IMEWE توسط گروهی از شرکت ها که در پروژه موفق فیبرزیردریایی SMW4 حضورداشته اند برنامه ریزی شده است، تا بتواند نیاز روزافزون به پهنای باند بین المللی در مناطقی از آسیا، خاورمیانه و اروپا را پوشش دهد. خلاصه مشخصات این پروژه در جدول ذیل آمده است.

,انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید, سایت ,iran ,[categoriy]

آکاایران: انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید

با فرض اینکه این فیبر به مدت 15 سال (180 ماه) قابل بهره برداری باشد، با یک محاسبه ساده، هزینه ماهیانه بابت سرمایه گذاری برای مالکیت هر واحد STM-1 برابر 130 دلار خواهد بود
کابل فیبر نوری EIG
شانزده شرکت معظم مخابراتی با تشکیل کنسرسیومی قصد دارند باسرمایه گذاری 700 میلیون دلاری، یک فیبرنوری زیردریایی به طول 15هزار کیلومتر را تا نیمه سال 2010، جهت ایجاد زیرساخت انتقال پهنای باند بین المللی به بهره برداری برسانند. این کابل، پهنای باند بین المللی 13 کشور را در سه قا ره اروپا، آفریقا و آسیا با ظرفیتی معادل 3932 گیگابیت برثانیه (حدود 26هزارSTM-1) تامین مینماید. خلاصه مشخصات این پروژه در جدول ذیل آمده است.

,انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید, سایت ,iran ,[categoriy]


با فرض طول عمر بهره برداری 15ساله (180 ماهه) این فیبر، هزینه ماهیانه بابت سرمایه گذاری برای مالکیت هر واحد STM-1 برابر 150 دلار خواهد بود.
علیرغم وجود کابل های پرظرفیت مشابه در منطقه عبوری این کابل های زیردریایی، به علت نیاز روزافزون کاربران اینترنت به پهنای باند وسیع در کشورهای متصل و همچنین ایجاد تنوع در مسیرهای اتصال به شاهراه های اطلاعاتی جهت مقابله با قطعی احتمالی یکی از آنها، این پروژه در دست اجرا می باشد.
علاوه براین، اعضای کنسرسیوم می توانند با فروش اضافه ظرفیت موردنیاز خود به دیگر کشورهای همسایه، سود قابل توجهی را جذب نمایند.
با توجه به کل حجم سرمایه گذاری این پروژه و ظرفیت آن، با محاسبات ساده میتوان دریافت که هریک از کشورها (شرکت های مخابراتی) با سرمایه گذاری حدود 50 میلیون دلار، مالکیت پهنای باندی معادل بیش از 1,900 واحد STM-1 را در اختیار گرفته اند.
شکل زیر مسیر عبوری و نقاط اتصال به کشورهای عضو کنسرسیوم این فیبرنوری را نشان می دهد:

,انحصار تأمین پهنای باند را لغو کنید, سایت ,iran ,[categoriy]


در حال حاضر نیز با وجود تجربه خرید پهنای باند اینترنت از مسیر فیبر نوری جاسک(ایران)-فجیره(امارات) که بعنوان عمده ترین راه تامین پهنای باند بوده است به نحوی که با قطع احتمالی این مسیر کل کشور دچار اختلالات اینترنتی می شود و چون این مشکل نیز بارها تکرار می گردد عملاً کشور با چالش جدی مواجه شده است.
نکته بسیار مهم در این مسئله، علاوه بر اعطای مرکزیت استراتژیک به امارات عربی در تامین پهنای باند منطقه، هزینه های بسیار بالای ترانزیت از آن کشور به ایران است به طوری که اجاره ماهیانه فیبر مسیر جاسک-فجیره برای هر STM-1، حدود 8هزاردلار بوده که سهم طرف عربی نیز بیشتر از ایران است. علاوه بر آن، هزینه بالای ناشی از این نوع تعامل انحصاری است، که در نهایت موجب افزایش غیرمتعارف هزینه اتصال به اینترنت مشترکین داخل ایران شده است.
قطعاً وجود مسیرهای افزونه و جایگزین، یکی از بهترین راه های مقابله با این چالش می باشد. در همه کشورهای جهان تمهیداتی اندیشیده شده که با تنوع بخشیدن در مسیر پهنای باند ورودی کشور، در صورت وقوع مشکل در یک نقطه، ترافیک از طریق نقاط دیگر منتقل می شود. برای مثال کشور امارات متحده عربی نه تنها در گذشته از کنسرسیوم بین المللی فیبرنوری SMW4 سهمی را در اختیار داشته است، بلکه در دو پروژه جدید منطقه (EIG و IMEWE)، توسط اپراتورهای du (اپراتور بخش خصوصی) و اتصالات، به طور مجزا سرمایه گذاری نموده است، تا در آینده ای نزدیک، سهمی بسیار کلیدی از بازار پهنای باند اینترنت منطقه را تصاحب نماید.
چنانچه مسئولین امر در نحوه تامین پهنای باند اینترنت ورودی کشور، از عملکرد اپراتورهای کشورهای همسایه در پروژه هایی چون SMW4، EIG و IMEWE الگوبرداری ننمایند و همچنان تمایل به خرید و مصرف پهنای باند اینترنت (به جای مشارکت و حضور در کنسرسیوم های بین المللی صاحب فیبرزیردریایی) ادامه یابد، بدون شک در آینده نزدیک خطراتی اجتناب ناپذیری را متوجه کشور خواهد نمود و طبعآ بدون مغتنم شمردن چنین فرصت های طلایی، تحقق چشم انداز تبدیل ایران به هاب منطقه ای اطلاعاتی، به رویا بدل خواهد شد.
با نظر به پرسود بودن تجارت در این بخش، نهادهای رسمی و غیررسمی زیادی برای دسترسی به آن تلاش می کنند و از هر وسیله قانونی و غیر قانونی برای دسترسی به اهداف خود استفاده می نمایند. پس تنها راه حل، تدبیر شیوه ای است تا رقابت در آن شکل گیرد و رقابت نیز با حضور متعدد بخش خصوصی در فضایی شفاف امکان پذیر است. اخیراً در شرایطی، مبلغ 55میلیون دلار بابت مصرف سرویس 15 ساله از 56 عدد STM-1 به اپراتور هندی پرداخت می شود، که با سرمایه گذاری تقریباً معادل چنین مبلغی، میتوان مالک و صاحب صدها STM-1 بود. البته، سرمایه گذاری با چنین ابعادی در توان بخش خصوصی کشور می باشد. حتی چندی پیش پیشنهادی کاملاً رقابتی از سوی شرکت های PAP (اپراتورهای ADSL کشور) به شرکت ارتباطات زیرساخت ارائه گردید، که با بی توجهی تامل برانگیزی مواجه شده است. بدیهی است که با حمایت از سرمایه گذاری اپراتورهای خصوصی در مالکیت فیبرهای بین المللی، نه تنها قیمت تمام شده هر STM-1 را بسیار کاهش خواهد داد بلکه کشور را از مصرف کنندگی محض به مالکیت شاهراه های اطلاعاتی سوق خواهد داد. بنابراین اگر ایران می خواهد از تکرار تجربه جبل علی- بندر عباس اجتناب کند، باید تدبیری ویژه درباره تامین پهنای باند بیندیشد. تجربه ای تلخ که سال هاست در حال تکرارشدن می باشد و نتیجه آن هم، عدم تحقق چشم انداز مصوب و مستند کشور و همچنین به خطر افتادن منافع و امنیت ملی بوده است. بدون تردید باید رویکردها را تغییر داد. تنها با تکثر و توزیع امکانات کشور، ایجاد فرصت و حمایت از بخش خصوصی و البته دوری از نگاه تنگ نظرانه، می توان انحصار موجود در اختیار شرکت های دولتی(که به خاطر مشکلات ساختاری و مدیریتی فراوان، توان عکس العمل مناسب در شرایط ویژه را ندارد) را از بین برد و دست خارجیان سودجو و فرصت طلب از منابع ملی کوتاه نمود. قطعاً با ایجاد فرصت برای همه، به خصوص بخش خصوصی، ضمن حرکت در راستای تحقق سیاست های کلی اصل 44 گامی بلند در جهت توسعه، حداقل در بخش ارائه خدمات نوین فناوری اطلاعات برداشته خواهد شد.
در حال حاضر فیبرهای زیردریایی متعددی بین اروپا-آمریکا و همچنین بین آسیای شرقی-آمریکا نصب ودر حال بهره برداری می باشد، حال آنکه در مسیر ارتباطی آسیا-اروپا (که از منطقه خاورمیانه می گذرد)، با توجه به نیاز روز افزون پهنای باند اینترنت منطقه، قطعاً درآینده نزدیک نیازمند اجرای فیبرهای زیردریایی جدیدی خواهیم بود. درشرایط فعلی، اپراتورهای خصوصی داخلی، در کوتاه مدت می توانند با مشارکت وتبادل سهام با اپراتورهای فعال منطقه، پهنای باند موردنیاز کشور را باقیمتی رقابتی وجذاب تامین نموده و همچنین در میان مدت و بلندمدت، محور اصلی تشکیل کنسرسیوم فیبرهای ارتباطی آسیا-اروپا باشند. به امید آن روز....

منبع خبر : ایتنا - http://www.itna.ir/archives/article/011759.php



منبع :

گردآوری توسط بخش سایر ترفندها سایت آکاایران

اخبار اکاایران