راهنمای خرید پخش کننده های موسیقی-آی پاد یا؟ -آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد راهنمای خرید پخش کننده های موسیقی-آی پاد یا؟ ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت ترفند آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

راهنمای خرید پخش کننده های موسیقی-آی پاد یا؟
,[categoriy]

آکاایران: راهنمای خرید پخش کننده های موسیقی

آکاایران: به گزارش آکاایران: بر اساس یک طبقه بندی کلی مردم جهان دو دسته اند؛ اول مردمی که به موسیقی عشق می ورزند و دوم مردمی که از ترافیک بیزارند. نکته جالب توجه اینجاست که هر دو دسته در هر صورتی به یک دستگاه پخش کننده موسیقی محتاجند. این دستگاه ها در اندازه ها و شکل های مختلفی توهمین اول کار باید یک قضیه اساسی را حل کنیم تا وسط کار سر زن و مرد بودن لیلی کلاه مان توی هم نرود.

 

MP۳ Player دستگاهی است که فقط فایل های صوتی را پخش می کند. فرمت این فایل های صوتی می تواند MP۳،WAV ، ACC، WMA باشد. در عوض MP۴ Player می تواند فایل های تصویری (عموماً با همان فرمت MP۴) را پشتیبانی کند. این دستگاه را می توانید از روی صفحه نمایش دو اینچ به بالای آن تشخیص بدهید. طبیعی است که قیمت دستگاه دوم بیشتر خواهد بود. ولی اگر از من بپرسید حتماً همان MP۳ Player را پیشنهاد می دهم. چرایش بماند تا بعد. دست کم تا آخر نوشته را باید بخوانید تا بفهمید هیچ چیز بی حساب و کتاب نیست.

 

حالا خوشبختانه می دانید فرق این دو دستگاه چیست. می دانید مقایسه این دوتا شبیه مقایسه ماشین لباسشویی و دوچرخه است و می دانید پول درآوردن در این دوره زمانه چه کار مشکلی شده است. خدا را شکر! پس حالا نوبت به این رسیده که بدانید برای چه کاری قرار است دست هایتان را به جیب مبارک فرو ببرید.

 

 

بعضی ها را می شناسم که به موسیقی احترام می گذارند و البته به گوش هایشان. برای این آدم ها کیفیت صدای دستگاه در درجه اول اهمیت قرار دارد. بعضی های دیگر هم برای فرار از رخوت حاصل از چند ساعت پشت ترافیک ماندن هدفون توی گوش شان می گذارند. این آدم ها دستگاهی می خواهند که لااقل از ترافیک اعصاب خردکن تر نباشد. بعضی دیگر اهل ورزش و دویدن و بادی بیلدینگ و این حرف ها هستند. این دسته از افراد به دنبال یک دستگاه سبک، کم وزن و مقاوم می گردند. دسته دیگری را می شناسم که دانشجو هستند، تنبل هستند، دستخط خوبی ندارند، از جزوه نوشتن بیزارند و خلاصه ترجیح می دهند حرف های استاد محترم را سر کلاس درس به جای نوشتن ضبط کنند.

 

دسته دیگری را سراغ دارم که مثل دهه ۴۰ ۳۰ هنوز شنیدن رادیو را عزیز می شمارند. این آدم ها دوست دارند از نتیجه مسابقه فوتبالی که با کم لطفی سازمان لیگ برتر درست با کلاس متره و برآوردشان همزمان شده است، اطلاع کسب کنند.

 

 

شما جزء هیچ کدام از این دسته ها نیستید؟ می خواهید بروید و همان دستگاه پخش کننده ای را بخرید که چند روز پیش دست دختر خاله تان دیده اید و پیش خودتان فکر کرده اید با آن صفحه نمایش خوش آب و رنگش می توان فیلم تماشا کرد؟ چه خوش خیال! دست کم تا انتهای این نوشته تصمیم تان را عملی نکنید.

 

در هر کدام از دسته های بالا که جا بگیرید خوشبختانه برای سلیقه تان یک دستگاه در بازار موجود است. اما همه سلیقه ها اول تا آخر مجبورند از بین دستگاه های موجود که توسط تولید کننده های مختلف روانه بازار شده اند، دست به انتخاب بزنند.

 

سال های پیش این کار ساده تر بود. چون وقتی سری به بازار می زدید جز دو، سه تا شرکت حرفه ای و شناخته شده کس دیگری محصولی ارائه نمی کرد. اما یک مرتبه اعتماد به نفس همه به شکلی ناگهانی بالا رفت، طوری که مثلاً تولید کننده سی دی خام هم دست به ساخت و عرضه پخش کننده موسیقی زد. این کار به نوبه خود یک گناه نابخشودنی نیست. اشتباه این است که بعضی ها نپرسیده و نشنیده پول هایشان را خرج «کاردستی» یک چینی در حومه شهر پکن می کنند.

 

شرکت Creative از تولید کننده های قدیمی و شناخته شده بازار است. محصولات این شرکت را می توانید با خیال آسوده بخرید و تا مدت ها از آن استفاده کنید. Sony و سابقه طول و درازش هم که نیازی به تعریف و تمجید ندارد. هر چند چینی ها تمام تلاش شان را برای خراب کردن خاطرات خوب این برند انجام داده اند ولی هنوز هم می توان Sony خرید و پشیمان نشد.

 

 

Samsung دیگر تولید کننده مطرح لوازم صوتی و تصویری است که به شکل جدی پا به دنیای پخش کننده های موسیقی می گذارد. کره ای ها که خیلی خوب می دانند بازار ایران تا چه اندازه نسبت به نوشته Made in china آلرژی پیدا کرده است تلاش دارند با تنوع بخشیدن به محصولات شان سهمی از بازار را مال خود کنند.

 

پس از اینها شرکت هایی مثل Cowon، iriver وTranscend با فاصله ای نسبتاً زیاد قرار دارند. با توجه به اینکه هیچ کدام از این شرکت ها به پسرخاله من تعلق ندارد و علاوه بر این یک پاپاسی هم بابت حق چایی بچه ها روی حق التحریر این مطلب نمی گذارند پس خیلی تفاوتی ندارد کدام شان را بخرید. اصولاً یک ضرب المثل قدیمی چینی می گوید: «شنونده باید عاقل باشه».

 

 

تنها توصیه من به شما این است که اگر از نظر مالی در تنگنا نیستید فاقد لحظه ای شک و تردید بروید سراغ محصولات کمپانی آقای استیو جابز لعنتی و یکی از پخش کننده های خانواده Apple را با هدف درک لذت موسیقی، کشف زیبایی های زندگی و طول عمر بیشتر خودتان ابتیاع کنید. یک عدد iPod Touch می تواند از همه نظر یک انتخاب رویایی و ارضا کننده باشد. منتها ایراد کار اینجاست که امکان دارد به دلیل قیمت نسبتاً بالای این دستگاه جیب هایتان یاری تان نکند. در عوض کلی دستگاه دیگر هم هست که بی اسم و رسم و نشان فقط به خاطر قیمت خیلی ناچیزشان در بازار قل می خورند. نکته کلی این است که دستگاه مورد نظرتان را از چند مغازه قیمت بگیرید تا سرتان کلاه نرود.

 

بگذارید خیال تان را راحت کنم. یک پخش کننده موسیقی یا خراب نمی شود یا اگر خراب شد دیگر قابل تعمیر نیست. احتمالاً الان بعضی ها با قیافه ای حق به جانب فلان رفیق شان را مثال می زنند که دستگاهش به وسیله شرکت گارانتی کننده تعمیر شده است. اما شما که غریبه نیستید اگر آن دستگاه را به خود تعمیرکار هدیه بدهید او بعد از رفتن شما دستگاه را به داخل سطل زباله می اندازد. اکثر دستگاه های نوین پیچ ندارند و پس از مونتاژ پرس می شوند. وقتی دستگاه را برای تعمیر می برید این پرس توسط پیچ گوشتی، انبردست یا چیزهایی از این دست شکسته می شود. بعد از تعمیر درزهای باز دستگاه را با LCD کج و کوله و دکمه های بالا و پایین تحویل می گیرید. تازه کلی منت هم روی دوش طرف بار می زنند.

 

 

پس موقع خرید دقت کنید یک گارانتی معتبر و اسم و رسم دار بخرید. اگر تصمیم دارید دستگاه تان را خراب کنید بی زحمت طوری خراب کنید که کار به تعویض منتهی شود نه تعمیر! بعضی گارانتی های معتبر این نکته را روی کارت شان ذکر می کنند و در صورت بروز مشکل دستگاه معیوب شما را با یک دستگاه نوین عوض می کنند. در حفظ کارت گارانتی این شرکت ها کوشا باشید.

نکته مهم تر اینکه داخل جعبه بعضی از دستگاه ها یک سی دی وجود دارد. این سی دی حاوی معرف سخت افزاری دستگاه به سیستم عامل و چند نرم افزار جانبی به دردبخور و جالب است. پس آن را هم توی جعبه دستگاه کنار کارت گارانتی نگه دارید.

 

 

علاوه بر این هر دستگاه پخش موسیقی یکسری لوازم جانبی از قبیل هدفون، باتری، شارژر، میکروفن، قاب یا پوسته و... دارد. در خرید این گونه وسایل دقت زیادی صرف کنید. چون خرید یک قطعه متفرقه و غیراصل احتمال خرابی دستگاه نازنین شما را تا حد بسیار زیادی بالا می برد. در مورد دستگاه هایی که از باتری لیتیومی استفاده می کنند حتماً اصل شارژ اولیه را رعایت کنید. وقت خرید از فروشنده بخواهید این قضیه را مفصل برایتان تعریف کند. نکته آخر اینکه تمام این دستگاه ها در زمان اتصال به رایانه، مثل یک حافظه جانبی هستند. پس همیشه در معرض خطر ویروس قرار دارند. هر چند وقت یک بار آنها را با یک آنتی ویروس به روزشده چک کنید.

 

هنوز در فکر خرید یک MP۴ Player هستید؟ پس باید بدانید احتمال خراب شدن این دستگاه ها خیلی بیشتر است.

 

تا همین چند وقت پیش بعضی ها کل بازار را زیرورو می کردند تا دستگاهی پیدا کنند که از باتری های نیم قلمی تغذیه می کند. شعار این افراد در یک جمله خلاصه می شد: «خریدن یک جفت باتری نیم قلمی از پیدا کردن یک رایانه روشن با پورت USB آزاد راحت تره.»

 

این افراد کاملاً حق داشتند. دقیقاً به همین دلیل شرکت های تولید کننده در اقدامی هماهنگ تولید دستگاه های باتری خور را متوقف کردند! پس دست کم قبل از خرید از میزان عمر باتری لیتیومی دستگاه اطمینان حاصل کنید.

 

 

بعضی از تولید کننده ها روی یکسری از دستگاه هایشان USB می گذارند درست مثل فلش دیسک ها. در عوض یکسری دیگر محصولات شان را برای اتصال به رایانه محتاج یک سیم تبدیل USB به Mini USB می کنند. خیلی ها به این مساله دقت نمی کنند و تازه وقتی شست شان خبردار می شود که سیم تبدیل را توی کشو اتاق شان جا گذاشته اند و پسرخاله شان هم آن را ندارد. در این صورت داشتن موسیقی های جدیدی که پسرخاله دانلود کرده به صورت مجانی مقدور نیست! رادیو یک قابلیت فوق العاده دستگاه های موسیقی است. با این حال بعضی سازنده ها از سر بیکاری به صورت شانسی چند تایی از محصولات شان را از این نعمت محروم می کنند. قبل از خرید اطمینان حاصل کنید که رادیو برایتان اهمیت دارد یا نه.

 

اسپیکر داخلی امکان دیگری است که در برخی از دستگاه ها لحاظ می شود. البته این کار در برندهای معتبر کمتر دیده شده و نمونه های موجود هم یا از نظر کیفیت صدا خیلی ضعیف بوده اند یا صدایشان بعد از چند مدت خروسک گرفته است. برای اطمینان بیشتر در این زمینه سراغ نمونه های معدود برندهای معتبر بروید، عاقلانه تر است.

 

 

تصور یک پخش کننده موسیقی فاقد صفحه نمایش در ابتدا چندان مضحک نیست ولی خیلی علاقه مندم قیافه تان را به وقت پیدا کردن یک فایل در انبوه موسیقی ها ببینم. پس از همین اول سر کیسه را شل کنید و یک مدل صفحه نمایش دار بخرید. بعدها همین پول را باید خرج دکتر و دوا کنید، از من گفتن!

 

بالاخره نوبت به بلوتوث می رسد که تازگی ها مد شده روی دستگاه ها می گذارند. این قابلیت در ابتدا لوس به نظر می رسید ولی حالا که می توان به کمک آن بین پخش کننده و تلفن همراه ارتباط برقرار کرد و به تماس ها پاسخ گفت، یک ویژگی وسوسه انگیز محسوب می شود.

 

 

هنوز به خرید یک MP۴ Player فکر می کنید؟ پس لطفاً کمی به جیب هایتان فشار بیاورید. چون مدل هایی که صفحه نمایش بزرگ دارند قیمت های بالایی دارند. هزینه کردن برای مدل های دارای صفحه نمایش یک تا سه اینچی هم توصیه نمی شود. چون اصولاً تماشا کردن فیلم روی صفحه ای با این ابعاد فاقد ابتلا به آب مروارید، پارکینسون، آلزایمر، آرتروز گردن و هزار و یک جور مرض دیگر ممکن نیست. خیلی ها این نکته را رعایت نکرده اند و پس از مدتی متوجه شده اند از MP۴ Playerشان در حد همان MP۳Player کار می کشند.

گردآوری و تنظیم:گروه علم و فن آوری آکا ایران
.

منبع :

راهنمای خرید پخش کننده های موسیقی-آی پاد یا؟ گردآوری توسط بخش ترفندهای سخت افزار سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات