از سکه افتادن باورهای دیروز - آکا

از سکه افتادن باورهای دیروز


پس از نزدیک به ۷۰ سال از پیدایش مسابقه های کشتی قهرمانی کشور، یعنی از ۱۳۱۸ تا ۱۳۸۷، بر سر قدیمی ترین مسابقه داخلی ایران چه بلایی آمده است که هرچه سابقه آن فزونی می یابد، از اعتبار و کیفیت آن به شکل فزاینده ای کاسته می شود؟

از سکه افتادن باورهای دیروز - آکا

آکاایران

برگزاری رقابت های کشتی قهرمانی کشور در رشته های آزاد و فرنگی در حالی به میزبانی ۲ شهر ساری و شیراز پشت سر گذاشته شد که این ۲ گردهمایی پرهزینه، هیچ خاصیت و مزیتی برای آینده ورزش اول ایران به همراه نداشت.

در شرایطی که طی سالیان طولانی برگزاری مسابقه های کشوری زمان انجام رقابت ها بیشتر به بهار و تابستان محدود می شد و طی ۳ سال گذشته نیز اوایل سال شاهد رویارویی کشتی گیران تمامی استان ها در یک آوردگاه بودیم، کارگزاران کشتی پس از آن که عملکرد ناموفقی در بازی های المپیک از خود بر جای گذاشتند، برای زدودن و پاک کردن خاطرات تلخ و ناخوشایند تابستان ۸۷ در پکن، با اصرار و پافشاری به صرافت افتادند تا به هر شکل و حتی زمان نامناسبی بساط راه اندازی و پهن کردن تشک های قهرمانی کشور را در هر نقطه و استانی مهیا کنند تا شاید تب و تاب رقابت های داخلی بتواند مرهمی بر زخم عمیق و ناعلاج شکست های تحقیرآمیز در المپیک باشد.

اما ترفند و تمهیدات نظریه پردازان و برنامه ریزان فدراسیون کارساز واقع نشد و در واقع تیرکارگزاران کشتی به سنگ خورد. از آنجا که فضا و افکار اهالی کشتی پس از بازگشت کاروان کشتی از المپیک همچنان تحت تاثیر نتایج شگرف آن گیج، مبهوت و ناامید مانده بود، حتی فراخوانی سرمایه های کشتی به ۲ رویداد کشوری در ساری و شیراز هم نتوانست جو متشنج و معترض گوش شکسته ها را آرام و امیدوار کند.

در چنین اوضاع قمر در عقربی، مسابقه های پشت سر گذاشته شده اخیرا بجز به بار آوردن هزینه های سنگین دیگر بر دوش ورزش کشور، دستاورد قابل اعتنایی نداشت.

پشت کردن چهره های شاخص و نام آور که در راس آنها ملی پوشان قرار داشتند، بیش از هر عاملی بر کیفیت و جذابیت رقابت ها تاثیر منفی گذاشت تا بار دیگر ضعف ها و دغدغه های دیرینه قهرمانی کشور به وضوح به چشم بیایند و این واقعیت آشکار یک بار دیگر رخ نشان بدهد که هدف از برگزاری مسابقه های کشوری صرفا تکرار یک سناریوی قدیمی و انجام تقویم سالانه فدراسیون بدون کمترین هدف گذاری و بهره برداری است.

همان گونه که از نزدیک رویت کردیم در گردهمایی کشتی گیران داخلی نه تنها شاهد عرض اندام و هنرنمایی استعداد های نهفته و آینده دار و چهره های نوخاسته نبودیم، بلکه واقعیت نگران کننده دیگری نیز به چشم آمد که براثر بی توجهی به استان های کشتی خیز و و فراموش کردن مربیان سازنده زحمتکش تهرانی و شهرستانی نمی توان به آینده کشتی امیدوار بود و چه بسا با این روند در المپیک ۲۰۱۲ لندن کسب یک مدال برنز حکم کیمیا داشته باشد به عنوان یک موفقیت بزرگ و ارزشمند تلقی شود.
  
 
روزنامه جام جم
ویرایش و تلخیص:آکاایران

گردآوری توسط بخش کشتی سایت آکاایران
تبلیغات