آکاایران: مجموعه: تاریخچه رشته های ورزشی

 رکروردداران پرش با نیزه

آکاایران: پرش با نیزه (از تاریخچه تا قوانین بازی)

رشته ورزشی پرش با نیزه

 

پرش با نیزه یکی از رشته های دو میدانی است که در آن ورزشکار به وسیله نیزه ای بلند و انعطاف پذیر، از روی مانع می پرد. در ادامه با بیتوته همراه باشید تا از رشته ورزشی پرش با نیزه در ایران و جهان، تاریخچه ی آن، آموزش و قوانین بازی و شرایط محوطه بازی بخوانید و با این رشته ورزشی سخت اما هیجان انگیز بیشتر آشنا شوید.

پرش با نیزه یکی از رشته های ورزش دو و میدانی است که در آن ورزشکار از نیزه ای بلند و انعطاف پذیر از جنس فایبرگلاس برای پریدن از روی مانعی بهره می گیرد.

 

ویژگی های بدنی و مهارت های لازم برای ورزش پرش با نیزه

در رشته ورزشی پرش با نیزه، انعطاف بدن و توانایی های شخص اهمیت بسیاری دارد.

 

برای یک کارآموز، بسیار مهم است زمانی که با استفاده از نیزه به پرواز در می آید، قابلیت چرخش در هوا و فرود را داشته باشد.

 

تاریخچه پرش با نیزه

منشاء پیدایش دو و میدانى و پرش با نیزه به انسان هاى اولیه برمى گردد. انسان هاى اولیه، در جریان تلاش براى بقاء، شکار و دفاع از دو، پریدن و پرتاب کردن استفاده مى برند.

 

با گذشت زمان و تغییر شرایط زندگی، انجام این حرکات طبیعى بیشتر براى عملیات جنگى صورت مى گرفت.

 

در زمان صلح که اوقات فراغت جنگجویان بیشتر بود و در این زمینه ها به تمرین و رقابت مى پرداختند.

 

این ورزش نزد یونانیان باستان، اهالی جزیرهٔ کرت و سلتی ها شناخته شده بود و از اولین دورهٔ المپیک مدرن در ۱۸۹۶ یکی از رشته های المپیک در بخش مردان و از المپیک ۲۰۰۰ سیدنی در بخش زنان بوده است.

آموزش پرش با نیزه

 پرش با نیزه در ایران

آموزش پرش با نیزه

 

برای تمرین حرکت های پرش با نیزه، وجود مربی، تشک مخصوص و ایمنی الزامی است.

 

برای پرش باید نیزه مخصوص، 20 سانتی متر جلوتر از پای چپ، روی زمین فرود بیاید

 

و اگر چپ دست هستید، پای راست را به همراه پای چپ به سرعت بردارید و در فاصله 20 سانتی متری چوب مخصوص پرش پای راستتان را از زمین جدا کنید.

 

از ناحیه زانو پایتان را خم کنید و سپس پرش را انجام دهید.

 

فراموش نکنید پس از عبور از مانع و هنگام فرود آمدن تلاش کنید تا با پشت فرود بیایید و هر دو پایتان کنار هم جفت شده باشد. صورتتان هم باید به سمت آسمان باشد.

 

ورزش بسیار سختی است، ولی اگر زیر نظر مربی تمرین کنید، می توانید لذت پرش با نیزه را تجربه کنید.

 

ورزش پرش با نیزه در جهان رکوردها

رکورد فعلی پرش با نیزه جهان در دست رنو لاویلنی از فرانسه است که در سال ۲۰۱۴ در مسابقات داخل سالن در شهر دونتسک با پرشی به میزان ۶٫۱۶ متر رکورد ۲۱سالهٔ سرگئی بوبکا از شوروی سابق/اوکراین به میزان ۶٫۱۵ متر را شکست.

 

رکورد فضای بازِ این رشته همچنان با ۶٫۱۴ متر به بوبکا تعلق دارد.

 

رکورد جهانیِ پرش با نیزه زنان هم با ۵٫۰۶ متر در اختیار یلنا ایسینبایوا از روسیه (در فضای باز در سال ۲۰۰۹) است. رکورد فعلی ایران نیز در دست محمدمحسن ربانی با ۵٫۳۶ متر است.

 

محوطه پرش با نیزه

 رشته ورزشی پرش با نیزه

رشته ورزشی پرش با نیزه

 

محل فرود:

- محل فرود مربعى به اضلاع ۵ متر است.

- محل فرود باید با مواد بسیار نرم با ضخامت مناسب پوشانده شود. (تشک های ابری مناسب با ضخامت 60 تا 90 سانتی متری (در مراحل پیشرفته)، مخلوط ماسهٔ نرم و خاک اره پوشانده شده با پارچه مناسب (در مراحل مقدماتى آموزش)

 

مسیر دورخیز:

- طول مسیر دورخیز باید ۴۰ تا ۴۵ متر و عرض آن در حدود ۲۲/۱ متر باشد.

- مسیر دورخیز باید با خطوط سفید به عرض ۵ سانتى متر مشخص گردد.

- شیب مسیر دورخیز به طرف جعبهٔ پرش نباید از یک در هزار بیشتر باشد.

- هر پرنده مى تواند از یک یا دو علامت مورد تائید کمیته برگزارکننده براى تعیین جا پا استفاده کند. (اگر این علامت ها قبلاً از سوى ورزشکار تهیه نشده اند، او مى تواند از چسب نوارى استفاده کند، ورزشکار، مجاز به استفاده از گچ یا هر مادهٔ دیگرى که اثر آن روى مسیر باقى مى ماند و پاک نمى شود نیست.)

 

پایه هاى پرش با نیزه:

- پایه هاى پرش با نیزه به هر شکلى که ساخته شوند.

- باید به اندازهٔ کافى محکم و سخت باشند تا بتوانند میلهٔ پرش با نیزه را نگه دارند.

- پایه هاى پرش با نیزه باید محلى براى قرارگرفتن میله پرش با نیزه دارا باشند. محل قرارگرفتن میلهٔ پرش با نیزه معمولاً چنگک مانند است و طورى ساخته مى شود که میله به راحتى پس از برخورد ورزشکار با آن سقوط مى کند.

- فاصلهٔ بین پایه هاى پرش با نیزه بین ۳۰/۴ تا ۳۷/۴ متر است و اگر پایه ها داراى بازو هستند فاصله بین بازوها باید ۳۰/۴ متر باشد. پایه هاى نگهدارده باید در مسابقات رسمى قابلیت جابه جائى تا ۱۲۰ سانتى متر (۸۰ سانتى متر به جلو و ۴۰ سانتى متر به عقب) را دارا باشند.

 

میلهٔ افقى پرش با نیزه

- میله افقى باید از جنس فایبرگلاس، آهن نرم یا هر مادهٔ دیگرى ساخته شود. جنس میلهٔ افقى باید طورى باشد که زیاد انعطاف پذیرى نداشته باشد و حداکثر خم شدن آن در وسط میله نباید بیشتر از ۳ سانتى متر باشد.

- این میله، شکلى مدور و ۳ سانتى متر قطر دارد.

- دوسر آن طورى ساخته شده است که به آسانى روى پایه هاى نگهدارنده قرار مى گیرد.

- طول میلهٔ افقى حداکثر ۵/۴ متر است.

- وزن آن نباید از ۲۵/۲ کیلوگرم بیشتر باشد.

 

جعبه پرش با نیزه:

- عمل جهش در پرش با نیزه از یک چاله، موسوم به ”جعبه پرش با نیزه“ انجام مى شود.

- جعبه در مسیر دورخیز کار گذاشته مى شود.

- داراى ۱ متر طول و ۶۰ سانتى متر عرض در جلو است.

- عرض کف آن در قسمت انتهاء، ۱۵ سانتى متر است.

 

نیزهٔ پرش:

- پرش کنندگان مى توانند از نیزه هاى شخصی خود استفاده کنند.

- نیزه هاى پرش را مى توان از هر ماده یا از ترکیب مواد با هر قطر و طولى ساخت.

- معمولاً جنس نیزه، فایبرگلاس است ولى نیزه هاى آلومینیومى و یا از جنس خیزران (بمبو) نیز وجود دارد.

- سطح نیزه باید صاف باشد و مى توان آن را با دو لایه چسب پوشاند.

- سرنیزه ها باید طورى ساخته شود که هنگام کاشتن در جعبه، دچار شکستگى نشود.

- معمولاً طول و قطر نیزه هاى پرش باتوجه به ویژگى هاى شخص پرش کننده یعنى وزن، قد، تکنیک و رکورد انتخاب مى شود.

 

 قوانین مسابقات پرش با نیزه

 تاریخچه پرش با نیزه

قوقانین مسابقات پرش با نیزه

 

۱. ترتیب پرش کنندگان، با قرعه کشى تعیین مى شود.

 

۲. قبل از شروع مسابقه سرداور ارتفاع شروع و ترتیب بالا رفتن ارتفاع مانع را پس از پایان هر دور به شرکت کنندگان اعلان مى کند. وقتى که تنها یک پرنده به عنوان پرندهٔ مسابقات باقى بماند و زمانى که براى کسب مقام اول تساوى پیش بیاید، ترتیب بالا رفتن مانع با توافق ورزشکار و سرداور انجام مى شود.

 

۳. مقدار بالا بردن مانع میلهٔ پرش با نیزه پس از تکمیل هر دور نباید کمتر از ۵ سانتى متر باشد مگر آنکه در نهایت، یک شرکت کننده باقى مانده باشد.

 

۴. در پرش با نیزه ده گانه پس از تکمیل هر دور باید ۱۰ سانتى متر در تمام طول مسابقه، میلهٔ افقى پرش، نیزه را بالا برد.

 

۵. شرکت کنندگان حق دارند که قبل از شروع هر پرش از داور تقاضاى حرکت دادن پایه ها را بکنند. اما حرکت پایه ها تنها با ۴۰ سانتى متر به طرف مسیر دورخیز و تا ۸۰ سانتى متر به طرف محل فرود مجاز است.

 

۶. پس از شروع مسابقه، پرندگان نمى توانند از محوطهٔ اصلى مسابقه براى تمرین استفاده کنند.

 

۷. پرش باید در محدودهٔ زمانى ۵/۱ دقیقه پس از ثابت کردن پایه ها اجرا گردد. در مراحل نهائى یعنى زمانى که تنها ۲ یا ۳ ورزشکار باقى مانده باشد محدودهٔ زمانى اجراءِ پرش ۳ دقیقه خواهد بود و در صورتى که تنها یک ورزشکار به رقابت ادامه دهد محدودهٔ زمانى ۶ دقیقه مى باشد.

 

۸. سقوط مانع پرش با نیزه بر اثر برخورد بدن ورزشکار با نیزهٔ پرش، خطا محسوب مى شود.

 

۹. لمس زمین از جمله محوطهٔ فرودِ بعد از صفحهٔ عمودى فرضى میان پایه ها و زمین پرش با نیزه قبل از عبور از روى مانع، خطا محسوب مى شود.

 

۱۰. سه بار خطاى پى درپى فاقد توجه به ارتفاع پرش، باعث اخراج پرنده از دور مسابقات مى شود. ورزشکار مى تواند در صورت مرتکب شدن دو خطا در یک ارتفاعِ مشخص تقاضاى پرش از ارتفاع بالاتر را بنماید که در صورت خطا در ارتفاع جدید از دور مسابقات اخراج مى گردد.

 

۱۱. پس از عمل جهش، حرکت دست یابى به ارتفاع بالاتر و یا انتقال دست پائینى بالاتر از دست بالائى خطا محسوب مى شود.

 

۱۲. در خلال عمل پرش اگر پرش کننده عمداً از افتادن میلهٔ افقیِ درحال سقوط، به کمک دست یا انگشتان خود ممانعت کند خطا محسوب مى شود.

 

۱۳. ورزشکاران اجازه دارند که از مواد چسبناک مانند رزین براى بهترگرفتن نیزه پرش استفاده کنند.

 

۱۴. هیچ کس جز خود ورزشکار نباید نیزهٔ پرش را لمس کند مگر اینکه نیزه درحال دور شدن از میلهٔ افقى و پایه ها باشد.

 

۱۵. اگر در خلال پرش، نیزهٔ پرش بشکند، پرش خطا محسوب نمى شود.

 

۱۶. قبل از شروع پرش، ارتفاعِ جدید باید اندازه گیرى شود.

 

۱۷. در صورت تساوی، ورزشکارى به مقام اول مى رسد که:

 

الف. با کمترین تعداد پرش از ارتفاع تساوى گذشته باشد.

ب. در صورت باقى ماندن تساوى کمترین تعداد خطا را در طول مسابقه داشته باشد.

ج. در صورت باقى ماندن تساوى در مورد مقام اول، پرش کنندگان باید یک بار دیگر از آخرین ارتفاع پرش کنند و در صورت عدم موفقیت، میلهٔ افقى ۵ سانتى متر پائین آورده مى شود. در صورت تساوى براى مقام هاى بعدی، مساوى کنندگان در یک مقام قرار مى گیرند.

 

تاریخچه دو میدانی و پرش با نیزه در ایران

در سال ۱۳۱۳ با همت شادروان استاد احمد ایزدپناه و با انجام مسابقاتى در بعضى از رشته هاى دو و میدانى سرآغاز بوجودآمدن تشکیلاتى در این ورزش مادر و جذاب فراهم گشت پس مى توان نامبرده را بنیانگزار دو و میدانى ایران دانست.

 

درسال ۱۳۱۵ مطابق ۱۹۳۶ میلادى فدراسیون دو و میدانى ایران تأسیس شد.

درسال ۱۹۳۶ میلادى یک گروه ورزشى از ایران به المپیک برلین اعزام شد و در همین سال تهران به عضویت فدراسیون دو و میدانى آماتورى بین المللى درآمد.

 

ریاست اولین دوره فدراسیون دو و میدانى کشورمان را آقاى محمد ذوالفقارى در سال ۱۳۲۵ بعهده داشت که تاسال ۱۳۳۱ این سمت به عهده نامبرده بود و دبیر ایشان شادروان احمد ایزدپناه بود.

 

در حال حاضر رئیس فدراسیون دو و میدانى جمهورى اسلامى ایران را جناب آقاى على کفاشیان عهده دار هستند. خاطرنشان مى سازد که اسامى تمام رؤسا و دبیران فدراسیون از آغاز تاکنون ضمیمه این تاریخچه است.

 

ضمناً اولین دوره مسابقات در سال ۱۳۱۸ و در ۱۰ ماده انجام گردید مواد فوق شامل:

۱۰۰ متر- ۲۰۰ متر- ۴۰۰ متر- ۸۰۰ متر- ۱۵۰۰ متر- ۵۰۰۰ متر- ۱۰۰ضربدر ۴ امدادی- پرش ارتفاع- پرش طول- پرش سه گام- پرتاب وزنه و پرتاب نیزه بوده است.

 

 ورزش پرش با نیزه

سپیده توکلی و محمدحسین ربانی رکورداران ایرانی رشته پرش با نیزه

 

 

گردآوری: بخش ورزشی بیتوته

 

 

.

منبع : beytoote.com

گردآوری توسط بخش تاریخچه و معرفی ورزش ها سایت آکاایران
تبلیغات