این اصل مفهوم آموزش را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. در دیگر هنرهای رزمی، هنرجو فقط به افزایش مهارت فردی خود توجه دارد، اما جودوکار تلاش می کند تا به همه در بهبود مهارت خود در دوجو (مدرسه جودو) کمک کند. این جنبه مهم ترین اصل جودو است که توسط موسس آن به وجود آمده است. تمام مدارس جودو بر منفعت متقابل تکیه دارند.

امتیاز دیگر آموزش جودو این است که هنرجو می آموزد اصل دوم را که همان به دست آوردن حداکثر کارایی با حداقل تلاش است و جیگوروکانو بر آن تأکید کرد، تمرین کند. ما می توانیم هر فعالیتی را در زندگی به دو شیوه انجام دهیم: شیوه سخت و شیوه موثر. هنرجو از طریق آموزش جودو می آموزد که از بدن خود به صورت موثر استفاده کند. او می آموزد که چگونه حداقل میزان قدرت را برای انجام دادن یک هدف فنی به کار برد که این کار می تواند از طریق پرتاب، قفل کردن یا فن شیمه باشد با این وجود، جنبه فیزیکی تنها بخشی از اصل جودو است فرد می آموزد که هر مشکلی می تواند به صورت موثر و بدون هدر دادن انرژی فردی حل شود.

جودو شیوه آرامی از زندگی است که به افراد می آموزد تا به صورت کامل زندگی کنند و در حالی که بیشترین بهره را از استعدادهای خود کسب می کنند، به دنبال منافع جمع باشند. یک جودوکار در جستجوی این است که از زندگی اش بهره ببرد. در عین حال او به دیگران نیز یاری می رساند. در اکثر مواقع جودوکار با دنبال کردن اصولی که توسط جیگوروکانو در ایجاد فلسفه جودو پایه گذاری شد، در جامعه خود یک افتخار محسوب می شود.

فرآوری: امین سیگاری

بخش ورزشی تبیان

منابع:کتاب آموزش جودو -سایت فدراسیون جودو

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش تاریخچه و معرفی ورزش ها سایت آکاایران
  • فال
  • بازار
  • تست هوش آنلاین
تبلیغات