loading...
آموزش گام به گام

وضعیتهای ایستادن

وضعیت قرار گیری پاها به 4 شکل ممکن است: موازی، بسته، نیمه باز و باز.

 شما ممکن است دیر یا زود از تمام این وضعیتها استفاده کنید. وضعیت موازی (شکل1- 5) که گاهی وضعیت خنثی نامیده می شود معمول ترین وضعیتی است که به افراد مبتدی آموزش داده می شود. همزمان با حرکت توپ به سمت فورهند شما به وضعیتی حرکت کنید که پاها و شانه های شما کمابیش موازی با خطوط کناری انفرادی قرار گیرد. شانه چپ یک بازیکن راست دست به سمت تور و یا توپ است که برای یک فرد چپ دست بالعکس می باشد. به عبارت دیگر تمام بدن شما یعنی بالاتنه، تنه و پایین تنه عمود به تور است.

ممکن است بازیکنان زیرک قادر به تشخیص توانایی شما در نوع ضربه خود از روی نگاه کردن به وضعیت پاهای شما باشند

 از مزایای مهم وضعیت موازی این است که اجازه می دهد ضربه زننده همراه با ضربه انتقال وزن را به خوبی انجام دهد اما مضرات آن وقت گیر بودن اجرای آن است چرا که ما همیشه زمان کافی نداریم. همچنین پنهان کردن هدف ضربه در این وضعیت دشوار است. ممکن است بازیکنان زیرک قادر به تشخیص توانایی شما در نوع ضربه خود از روی نگاه کردن به وضعیت پاهای شما باشند.

(شکل1- 5)

آموزش گام به گام

دوباره وضعیت موازی را در نظر بگیرید. این بار پای جلویی  خود را با یک گام کوچک به سمت خط کناری ببرید. حال این پا را از خط فرضی که از پای ثابت شما می گذرد و موازی با خط کناری است رد کنید. شما پای جلویی را از بین خط عبور داده اید، این حالت وضعیت بسته نام دارد. (شکل 2- 5) شما تنها می توانید از این وضعیت در حالت دویدن استفاده کنید، مشکل این وضعیت انتقال وزن است. زمانی که پای شما به صورت ضربدری قرار دارد عملا انتقال وزن در مسیر ضربه شما غیرممکن است، بدون وجود انتقال وزن به سمت جلو و چرخش لگن شما قادر به تولید نیرو نیستید. آموزش وضعیت بسته به عنوان وضعیتی استاندارد برای فورهند مبتدیان کار صحیحی نیست اما باید بدانیم که این وضعیت چیست؟ کی استفاده می شود؟ چرا در این وضعیت ضربه می زنیم؟

(شکل 2- 5)

آموزش گام به گام

یکبار دیگر به وضعیت موازی برگردید. این بار پای عقبی خود را کمی به سمت خط کناری ببرید و پای جلویی را به سمت چپ و عقب بکشید. این وضعیت لگن و شانه های شما را بیشتر به سمت تور باز می کند، این همان وضعیت نیمه باز است.(شکل 3- 5) اگرچه شما مقداری از میان انتقال وزن رو به جلوی خود را از دست می دهید اما هنوز می توانید تولید نیرو کنید. امتیاز این وضعیت این است که به شما اجازه می دهد پوشش لازم را روی تمام نقاط زمین داشته باشید، در حالی که وضعیت موازی و بسته اینگونه نیستند.

موقعیت پای چپ به شما اجازه می دهد تا بتوانید ضربه بزنید و شروع خوبی در برگشت و انتقال به وضعیت باز داشته باشید. یک برگشت سریع ممکن است در ظاهر زیاد مهم به نظر نرسد ولی صرفه جویی در نیمی از ثانیه و یا در نصف گام می تواند به معنای تفاوت امتیاز بین برنده و بازنده باشد. وضعیت نیمه باز به طور گسترده ای مورد استفاده بازیکنان حرفه ای می باشد، به ویژه برای افرادی که متخصص در منطقه بیس لاین هستند. ترکیب گریپ نیمه غربی و یک وضعیت نیمه باز به بازیکن اجازه می دهد تا حرکت و ضربه مطمئنی داشته باشد. (یک روش بسیار مطلوب برای بازی تنیس)

(شکل 3- 5)

آموزش گام به گام

 سعی کنید از این وضعیت اطلاع داشته باشید، آن را امتحان کنید و اگر آن را مناسب دیدید از آن استفاده کنید. برخی از مربیان ترجیح می دهند وضعیت نیمه باز را به مبتدیان آموزش دهند اما هنوز اکثر مربیان آموزش تنیس را با وضعیت موازی آغاز می کنند.

دوباره وضعیت موازی را به خاطر بیاورید. حال آن را به وضعیت نیمه باز تغییر دهید. در ادامه به وضعیت باز برسید، تا جایی که شانه ها و پاهای شما موازی با تور و بیس لاین باشد.(شکل 4- 5) شما حتی می توانید این وضعیت را به عنوان راهنمایی برای محل پای خود به کار ببرید ، اکنون پاهای شما در شرایط صحیحی هستند. تمام بدن شما (کمربند شانه ای، لگن و پاها) باز شده و به سمت تور است. در وضعیت باز یک بازیکن راکت را بدون اینکه سعی در به خط در آوردن پاها داشته باشد حرکت می دهد، انتقال وزن در این وضعیت در جهت پای بیرونی است.

نیروی تولیدی به وسیله حرکت انفجاری باز و چرخش لگن ایجاد می شود نه در مرحله حرکت راکت. اکثر بازیکنان تورنمنتها وضعیت باز را به همراه  یک گریپ نیمه غربی و یا غربی به شکل موثری به کار می گیرند. آنها می توانند ضربه محکمی را تولید کنند، جهت مورد نظر را پنهان کنند و پوششی عالی روی تمام نقاط کورت داشته باشند. وضعیت باز زمانی که شما زمان کافی برای قرارگیری در سایر وضعیتهای ایستادن را ندارید، وقتی که توپ به سمت شما می آید و یا مجبورید برای ضربه فورهند در مسیر عرضی حرکت کنید انتخاب خوبی است.

(شکل 4-5)

آموزش گام به گام

دهه هاست که وضعیت باز نسبت به وضعیت موازی در میان بازیکنان بحث برانگیز بوده است، این بحثها معمولا در بین گروه های سنی متداول است. بازیکنان قدیم تر وضعیت قدیمی را قبول دارند (شانه ها و پاهای موازی با خطوط کناری) در حالی که افراد جوان تر و البته مربیان آنها وضعیت باز را می پسندند.

این بحثها بسیار بی مورد هستند. وضعیت موازی باعث هماهنگی در حرکت به سمت هدف، حرکت طولانی راکت و سرعت بالای ضربه است، در حالی که وضعیت باز برگشت سریع تر به حالت اولیه  و پوشش بهتر فرد روی زمین را موجب می شود.

سرانجام فردی تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و به نتایجی رسید. دوان نادسون، مربی و محقق دانشگاه کالیفرنیا در چیکو و یکی از اعضای کمیته علمی ورزشی USTA به این نتیجه رسید که انتخاب وضعیت مناسب بستگی به توانایی بازی فرد، شرایط  جسمانی، نوع تجهیزات و نیز شرایط مسابقه دارد. برخی از یافته های وی به شرح زیر است:

هر2 وضعیت باز و موازی نیازمند مقدار زیادی فعالیت در ماهیچه های پشت است و باید درطول تمرینات کششی مورد توجه واقع شود

1- وضعیت باز امروزه موفق است چرا که راکتهای سبک و محکم به همراه زه های ارتجاعی ضعف ناشی از حرکت کوتاه راکت بازیکنان جوان را جبران کرده است.

2- دراستفاده از وضعیت باز سرعت حرکت راکت 4 تا 8 درصد کندتر است.

3- وضعیت باز باعث افزایش 4 درصدی در سرعت برگشت به وضعیت اولیه در مقایسه با وضعیت موازی است.

4- به کارگیری وضعیت باز به همراه تغییرات 8 درجه ای که در جهت حرکت راکت ایجاد می کند باعث کاهش 60 درصدی در میزان اشتباهات شده است.

5- برخلاف آنچه که قبلا تصور می شد وضعیت باز بازیکن را وادار به استفاده بیش از حد از تنه و بازو نمی کند.

6- بار و فشار وارده به شانه ها و آرنج در وضعیت باز مشابه شرایط ایجادی در پرتاب بیسبال است. (ورزشهای تمرینی اختصاصی آن باید گسترش یابد)

7- هر2 وضعیت باز و موازی نیازمند مقدار زیادی فعالیت در ماهیچه های پشت است و باید درطول تمرینات کششی مورد توجه واقع شود.

8- بازیکنان سطوح متوسط  با سطح مهارتی 5/3 تا 5/4 می توانند از وضعیت باز استفاده کنند.

9- بازیکنان پیشرفته باید از وضعیت فورهند بسته در اکثر اوقات استفاده کنند اما باید قادر به انجام ضربه با وضعیت باز در موارد فوری باشند. این نتیجه با روش وضعیت بازی که به وسیله بسیاری از بازیکنان حرفه ای جهان انجام می گیرد زیاد سازگار نیست.

انجام مطالعات در این زمینه (روشهای گریپ راکت و حرکات پا) زمان بسیار بیشتری را نسبت به اجرای آن می طلبد. تمام این اتفاقات در مدت کوتاه تبادل توپ به سرعت صورت می گیرد پس نیازی به توضیحات کلامی در این مورد وجود ندارد. شما به سرعت به جایی می رسید که تمام این نکات را بدون هیچگونه تفکری درباره آنها انجام خواهید داد.

افزایش توانایی نحوه قرار گیری پا

درمرکزخط سرویس بایستید ویارتان پشت توردرمقابل شما بنشیند. 10توپ را به نقاط مختلف دو زمین سرویس شما می فرستد(شکل 6- 5). بعد از هر ضربه شما یارتان توپ دیگری را به ناحیه متفاوتی از زمین سرویس پرتاب می کند. دقت کنید که ضربات شما زیاد محکم نباشد و نگران تکنیک فورهند یا بک هند خود نباشید. فقط روی حرکت پای خود متمرکز شوید و ازهرنوع وضعیت ایستادنی که مایل باشید می توانید استفاده کنید.

برای ایجاد تغییر در تمرین یار شما در کنار تور می ایستد و یک سبد توپ را به همراه دارد. او10توپ را پشت سرهم به سمت فورهند شما و یا به میانه زمین پرتاب می کند. هر توپ را با یک ضربه فورهند به زمین مقابل برگشت دهید. افزایش یا کاهش استواری، بررسی موفقیت و امتیازدهی شما همانند تمرینات حرکت پای دیگر است. نکته:این بار نیز تنها روی حرکت پا تمرکز کنید نه روی چگونگی ضربه.

(شکل 6- 5)

آموزش گام به گام

افزایش درجه سختی تمرین:

* هرتوپی را با توجه به محل برخورد توپ پس از ضربه بازگشت دهید.

بررسی موفقیت:

* برای توپهای نزدیک از گام جهشی استفاده کنید.

*برای توپهای دوراز گام ضربدری استفاده کنید.

* برای شروع حرکت در جهت مخالف ابتدا پای خارجی را حرکت دهید.

کاهش درجه سختی تمرین:

* یار شما توپ ها را از خط سرویس مرکزی تنها به خطوط کناری انفرادی پرتاب می کند.

امتیازدهی به موفقیتتان:

1 تا 3 توپ برگردانده شده به زمین انفرادی3 امتیاز

4 تا 7 توپ برگردانده شده به زمین انفرادی 5 امتیاز

8 تا 10 توپ برگردانده شده به زمین انفرادی 7 امتیاز

ثبت امتیاز شما در این قسمت:..................

                                                                                                                 

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش تاریخچه و معرفی ورزش ها سایت آکاایران
تبلیغات