loading...
ارتفاع و ورزش (2) - آکا

در مقاله قبلی با ویژگی های ارتفاع و تاثیر ارتفاع در ورزش آشنا شدیم حال در این مطلب درباره چگونگی تمرین در ارتفاع و تاثیر ارتفاع در کوهنوردان و برخی مشکلات مانند کوه گرفتگی صحبت خواهد شد..

تمرین در ارتفاع

وقتی مکزیکوسیتی (به ارتفاع 2136 متر) به عنوان محل بازی های المپیک 1968 انتخاب شد در رابطه با نحوه عملکرد ورزشکاران در آن ارتفاع و نحوه تمرین برای آمادگی بیشتر در آنجا سؤال های متعددی مطرح شد و به دنبال آن تحقیقات وسیعی نیز انجام شد اما به هر حال تصمیم کمیته بین المللی المپیک برگشت ناپذیر بود بنابراین کشورهای شرکت کننده در بازی ها بهترین راه را در آن دیدند که اردوی آمادگی قهرمانان خود را در ارتفاعات برپا کنند یا خیلی زودتر از شروع بازی ها به مکزیکوسیتی بروند تا قهرمانان رفته رفته به آب و هوای آن دیار عادت کنند.

برخی از ورزشکاران به اثر مثبت تمرین در ارتفاع بالا معتقدند. برای افراد مبتدی و غیرورزشکار تمرین در ارتفاع می تواند مفید باشد البته نمی توان گفت این بهبودی در اثر تمرین حاصل شده است یا در اثر ارتفاع.

هنگامی که تمرین در ارتفاع انجام می شود باید به نکته های زیر توجه کرد:

1. امکانات و محیط تمرین مناسب باید فراهم شود.

2. قسمت عمده تمرین باید در ارتفاع متوسط (2250 ـ 1950 متری) انجام شود.

3. صعود به ارتفاع بالاتر برای مدت زمان کوتاه باید به طور منظم جزء برنامه اصلی یعنی تمرین در ارتفاع متوسط گنجانده شود.

4. توقف ممتد در ارتفاع باید محدود به 4ـ2 هفته و توأم با رفت و برگشت به سطح دریا یا به ارتفاع پایین تر باشد.

5. تمرین در ارتفاع باید تأکیدی بر حفظ توان عضلانی باشد.

6. شروع فعالیت جدی در سطح دریا باید حدود 2 هفته پس از ترک ارتفاع انجام شود.

تأثیر ارتفاع در کوهنوردان

ارتفاع روی سیستم بدن انسان حتی کوهنوردان تأثیرات بسیاری می گذارد که یکی از آنها کوه گرفتگی است.

کوه گرفتگی حالتی است که در اثر تحلیل و کمبود شدید انرژی موجود در بدن ایجاد می شود و انسان را ناتوان و بی اراده می کند.

ارتفاع و ورزش (2) - آکا

علت کوه گرفتگی

هرچه از سطح دریا بالاتر می رویم به لحاظ کاهش فشار هوا، درصد حجم اکسیژن موجود در هوا نیز کاهش می یابد و اکسیژن کمتری به عضلات، بافت ها، سلول های مغز و سایر اندام های بدن می رسد.

صعود سریع، فعالیت شدید بدنی و عدم آمادگی بدن احتمال کوه گرفتگی را افزایش می دهد. صعود سریع به ارتفاعات بالای 2000 متر گاه ممکن است باعث بروز علایم و برخی از بیماری ها شود.

علایم کوه گرفتگی

علایم کوه گرفتگی شامل از دست دادن اشتها، افزایش ضربان قلب، افزایش تهویه ریوی، رنگ پریدگی، تنگی نفس، خستگی، مشکلات سیستم گوارش، کاهش شنوایی، کاهش دقت، کاهش بینایی، کاهش هماهنگی عصب و عضله، بی خوابی و گاه خونریزی از شبکیه چشم است. در اکثر افراد این علایم ظرف 2ـ1 روز از بین می رود اما در برخی از افراد ممکن است این علایم باقی بماند و شخص مجبور شود به نقطه کم ارتفاعی مراجعه کند.

پیشگیری از کوه گرفتگی

قبل از صعود باید تمرین های بدنی لازم برای کسب آمادگی جسمانی انجام شود. راهپیمایی گام به گام و استراحت به موقع هنگام صعود در پیشگیری از کوه گرفتگی بسیار مؤثر است. خواب کافی در روز قبل از حرکت، مصرف مواد غذایی کم، پرهیز از الکل و توتون و حرکات فیزیکی غیرضروری از موارد پیشگیری محسوب می شوند.

درمان کوه گرفتگی

درمان قطعی و سریع در چنین حالتی رفع ارتفاع است یعنی فرد باید به نقطه کم ارتفاع تری آورده شود یا در همان ارتفاع استراحت کند تا نسبت به شرایط موجود در ارتفاع عادت کند. مصرف چای شیرین، مواد گلوکزی (مانند قند، شکلات)، ویتامین C و عسل در درمان کوه گرفتگی بسیار مؤثر است. استفاده از اکسیژن از طریق کپسول اکسیژن علایم کوه گرفتگی حاد را برطرف می کند.

تهیه کننده : رزا خاموشی

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش تاریخچه و معرفی ورزش ها سایت آکاایران
تبلیغات