شیرجه ای به بلندای آسمان


پروازهایت را شاید، اما حرفهایت را از خاطر نمی برم، ای سربلندترین مرد!. اکثر جملاتی که امروز، کاربران اینترنت بعد از شنیدن خبر فوت ناصر حجازی برروی صفحه های مجازی نوشتند، از این دست بود. برای تعداد قابل توجهی از ایرانیانی که حجازی را در لباس دروازه بانی به یاد نمی آورند، شخصیت اجتماعی اش فراتر از زمان دوران مربیگری او است. همان ها که در صفحه های مربوط به دروازه بان سابق تیم تاج نوشته اند:" ناصرخان مرد، مردانگی مرد، صراحت مرد، فوتبال مرد."

شیرجه ای به بلندای آسمان - آکا

آکاایران

شاید اکثر افرادی که این شعر " من آن گلبرگ مغروم که می میرم ز بی آبی ولی با خواری و ذلت پی شبنــم نمی گردم‬" را کنار عکس های ناصرخان در شبکه های اجتماعی نوشته اند، کمتر یادشان بیاید که او به خاطر ظاهرش از تیم ملی حذف و دلیل حذف او هم، " قانون ۲۷ ساله ها" بیان شد. اما به طور حتم، همین افراد رک گویی و صراحت لهجه دومین دروازه بان قرن آسیا که باعث شد در سال های اخیر از دایره مربیان لیگی بیرون بماند را خوب به یاد دارند.

توانایی ناصرخان در دوران بازیکنی و مربیگری و طغیان و سرکشی های فوتبالی اش از یک طرف فوتبالی ها را جذب خود کرد و از طرف دیگر، حرف های او در انتقاد به شرایط موجود باعث شد تا غیر فوتبالی ها هم نام او را به خاطر بسپارند. یکی از همین غیرفوتبالی ها در صفحه فیس بوک اش نوشته است: "حجازی حتی برای من که اندازه مرغ فوتبال نمی فهمم، ناصر خان حجازی بود."

ناصر حجازی به جز ظاهری متمایز با دیگر فوتبالیست ها به دلیل حرف هایش در زمانی که غم نان خیلی ها را به خود درگیر کرده است، کاری کرد تا کسانی که فوتبال را دنبال نمی کنند، پیگیر حرف های او در رسانه های مختلف باشند. کمتر کسی است که این جمله ناصر خان را نشنیده باشد:" به من می گویند عصبانی نشوم. مگر بی غیرتم وقتی درد و مشکلات مردم را به چشم می بینم، با بی تفاوتی از کنار آن بگذرم."

ناصرخان شرایط جسمانی ا ش را بی ارتباط با شرایط امروز جامعه نمی دانست:" اینکه وضعیت جسمانی ام شرایط امروزی را دارد، به دلیل شرایطی است که می بینم و نمی توانم در قبال این مسایل و مشکلات مردم بی تفاوت باشم.به قول گاندی که می گوید:درد من تنهایی نیست، بلکه مرگ ملتی است که برای شان گدایی را قناعت، بی عرضگی را صبر و با تبسمی بر لب، این حماقت را حکمت می نامند."

حساسیت رقیب دیرینه پرسپولیسی ها به شرایط موجود، حتی در بستر بیماری باعث شد تا طرفداران ارتش سرخ در روزی که با جام باشگاه های آسیا خداحافظی کردند، یک صدا نام او را فریاد بزنند. امروز هم لحظاتی پس از اعلام خبر درگذشت حجازی، صفحات کاربران پرسپولیسی پر شد از مرثیه سرایی برای او:« صداها برای فریاد و ضجه آزاد...لنزهای دوربین تنظیم...حرکت برای گرفتن زیر تابوت آغاز...خوش به حال آقای دوربینی که بازهم سوژه ای پیدا کرد برای تخلیه تمام هنرمندی هایش و خوش به حال همه آن نزدیک بین هایی که در چشمان تنگ شان قامت تو جایی نداشت و حالا که دراز کشیده ای تازه هم قد آن ها شده ای تا تو را ببینند...»

جامعه امروز ایران چشم به دهان هنرمندان و ورزشکارانی که از آنها در صحنه های هنری و رقابت های ورزشی همیشه حمایت کرده، دوخته است تا ببیند کسی به فکر غم پنهانش است. در میان ورزشی ها، ناصرخان جز معدود افرادی بود که بی پروا و با شجاعت از مردم گفت و انتقاد کرد از شرایطی که به آنها تحمیل شده است. از این رو، با رفتن او فضای مجازی ایران رخت عزا بر تن کرد.

در دورانی که حال ناصر حجازی رو به وخامت بود، بسیاری دعا کردند و از او خواستند که این پنالتی سرنوشت ساز را بگیرد و بازهم در کنار مردم باشد و از درد آنها بگوید اما گویا فرشته مرگ، پنالتی زن قهاری است. ناصرخان مثل همیشه جانانه جنگید اما دستش از توپ زندگی کوتاه ماند. گرچه به اعتقاد یکی از وبلاگ نویسان، ناصر حجازی این پنالتی را هم گرفت:«خواستم بنویسم که این پنالتی مرگ را دیگر نمی شد بگیرد، اما می بینم با این اشک هایی که به صورت ها جاری است و این چنین در دل همه مردم جا خوش کرده، این پنالتی را هم گرفته است؛ با شیرجه ای بلند، هر چند که دیگر این شیرجه ی آخری فرودی نداشت.»
  
 
فوتبال میدیا
ویرایش و تلخیص:آکاایران

گردآوری توسط بخش فوتبال سایت آکاایران
تبلیغات