شما به تمرین اعتیاد دارید؟

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد شما به تمرین اعتیاد دارید؟ ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت ورزش و بدنسازی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: افراد زیادی هستند که اگر به هر دلیل یک روز نتوانند به باشگاه بروند و تمرین کنند دچار اضطراب و استرس می شوند و خود را سرزنش می کنند.

 

 

شما به تمرین اعتیاد دارید؟

 

 

شما به تمرین اعتیاد دارید؟

آکاایران: شما به تمرین اعتیاد دارید؟

<>

 

 

افراط در تمرین و فعالیت بدنی، می تواند به سلامتی ما آسیب برساند و به مشکلاتی مثل کم خونی، آرتروز، مشکلات قلبی، از دست رفتن حافظه، آسیب بافت های نرم استخوان ها و حتی ناباروری منجر شود. در بدترین حالت، ممکن است افراط در تمرین به مرگ بیانجامد!

 

اما افراد زیادی هستند که حس می کنند اگر یک روز تمرین نکنند دچار افت بدنی می شوند و حتی اگر به هر دلیل نتوانند تمرین خود را انجام دهند دچار اضطراب و استرس می شوند. در اغلب موارد، وقتی میل و اشتیاق به داشتن بدنی آماده و متناسب به تمام فکر و ذکر فرد بدل می شود، وابستگی به تمرین را می توانیم به عنوان اعتیاد در نظر بگیریم.
این شرایط روانی با سرسپردگی افراطی به هر نوع فعالیت بدنی می تواند بروز کند و فرد هیچ توجهی به آثار منفی آنچه انجام می دهد ندارد.

 

بر اساس نظر رنه شرینگ که تخصصش در زمینه مشاوره و درمان موارد مرتبط با اعتیاد، اختلالات تغذیه، استرس و آسیب های رفتاری است، تشخیص مواردی مثل اعتیاد به تمرین می تواند دشوار باشد. به این دلیل که معمولاً با دیگر اختلالات روانی و رفتاری همراه است.

 

البته اعتیاد به تمرین که به عنوان وابستگی به تمرین، یا احساس نیاز به تمرین هم شناخته می شود، به عنوان یک مشکل بالینی توسط انجمن روانی آمریکا شناسایی نشده و به این معنی است که راه های درمانی مشخصی برای تشخیص و ارزیابی این مشکل، به جز مواقعی که با اختلالات تغذیه همراه است، ارایه نشده است.»

 

 

۱ـ حرکت روی یک مرز باریک

یکی از مشکلات اصلی در ارزیابی این که آیا علاقه و عادت به تمرین به سوی وابستگی افراطی پیش می رود یانه، بر می گردد به این واقعیت که جامعه مدرن به طور معمول افراد را تشویق می کند به سطحی از پایبندی به تمرین که می تواند در بروز چنین وابستگی هایی نقش داشته باشد.

 

شرینگ می گوید: «شاید بعضی افراد بیش از اندازه تمرین کنند به تا از دیگر مشکلاتی که دارند غافل شوند، به این دلیل که هیچ راه بهتری برای رهایی از آنها سراغ ندارند. در این موارد، اعتیاد یک تاکتیک اجتنابی ناخودآگاه است و در واقع اغلب در زیر سایه رفتار اعتیاد گونه مخفی می شود. از آنجا که این افراد اغلب نسبت به رفتاری که تحت پوشش تمرین آن را مخفی می کنند آگاهی ندارند، وقتی در مورد دلیل تمرین بیش از حد مورد سؤال قرار می گیرند اغلب واکنش تدافعی نشان می دهند.»

 

شرینگ می گوید: «آنها می گویند تمرین باعث ایجاد لذت برای شان می شود. وقتی در واقع تنها یک مکانیزم پوششی است – راهی ناخودآگاه برای اجتناب از هر آنچه باعث مشکل برای شان شده، که می تواند شامل استرس، آسیب های عاطفی، مشکل در روابط احساسی، و تنفرهای فردی باشد. اما به محض این که این رفتارهای اجتنابی به عادتی در زندگی آنها بدل شود، خود به عنوان یک مشکل بروز می کند. و باعث می شود فرد از رفع مشکلات اصلی خود غافل شود.»

 

 

 

 

علایم اعتیاد به تمرین اعتیاد چیست؟

شاید بپرسید خب چطور باید ارزیابی کرد که آیا جزو معتادین به تمرین به شمار می آییم یا این که تنها علاقه به تمرین منظم داریم؟
به گزارش آکاایران: شرینگ می گوید علایم مشخصی را می توان در مورد اعتیاد به تمرین مد نظر قرار داد، شامل فاصله گرفتن فرد از تعهداتی که نسبت به خانواده اش دارد، نادیده گرفتن اهمیت روابط اجتماعی و خانوادگی زمانی که وقت تمرین فرا می رسد، احساس گناه بیش از حد وقتی فرد حتی یک جلسه تمرین خود را از دست می دهد، وسواس نسبت به جلسات تمرین و برنامه تمرین و تغذیه ای که در اختیار فرد است، صرف زمان زیاد برای تمرین و قرار گرفتن در پوشش دفاعی و رفتار پرخاشگرانه زمانی که در برابر انتقاد دیگران قرار می گیرد، غفلت از دیگر جنبه های مهم و سازنده در زندگی مثل کار و تحصیل. معتادان به تمرین اغلب با سطوحی از افسردگی، اضطراب و اختلالات عصبی هم مواجه هستند.

 

شرینگ می گوید: «اولین قدم من در مورد مراجعینی که مشکوک به اعتیاد به تمرین هستند این است که برای دو هفته عدم تمرین را به آنها تجویز می کنم. این محدوده زمانی، باعث از دست رفتن هیچ مقدار قابل توجهی از قدرت یا آمادگی فرد نمی شود، ولی برای شما حقایق زیادی در مورد رابطه تان با تمرین را روشن می کند». او ادامه می دهد: «البته افرادی که اعتیاد به تمرین دارند، بعید است حتی بتوانند ۵ روز را دور از تمرین تحمل کنند. فاقد این که رفتارهای غیرمعمولی از خود نشان دهند.» شرینگ می گوید نوع خاصی از فعالیت بدنی که با عنوان تمرین رهایش تنش (TRE) شناخته می شود می تواند به افراد برای غلبه بر استرس کمک کند. «همه ما برای مواجه شدن با استرس، مکانیزمهای طبیعی درونی در بدن خود داریم که با عنوان مکانیزم لرزه شناخته می شود که در جهت کاهش استرس عمل می کند.

 

 

این مکانیزم پس از تمرین، یا زمانی که شوکی را تجربه می کنیم رخ می دهد – و شیوه بدن برای حذف مقدار اضافی آدرنالین و کورتیزول است، که هورمون هایی هستند که در شرایط خاص که به عنوان شرایط جنگ و گریز معروفند، فعال می شوند. زمانی که این مکانیزم عملکرد صحیحی نداشته باشد به بازگشت سطوح هورمون ها به مقادیر پایه کمک می کند، ولی ممکن است ما به واسطه سطوح بالای استرس که به طور مداوم بر بدن خود تحمیل کرده ایم، این چرخه بازخورد طبیعی را سرکوب کرده باشیم. در چنین حالتی، تمایل داریم راه های دیگری بیابیم برای غلبه بر شرایط، که اغلب به صورت اعتیادهایی در فرد بروز می کند که اعتیاد به تمرین هم یکی از آنهاست.» آنچه TRE انجام می دهد فعال سازی و استفاده از مکانیزم طبیعی بدن برای کاهش استرس و کاهش تنش است.

 

شرینگ می گوید: «پس از یک جلسه TRE، افراد احساس می کنند برای غلبه بر رفتارهای اعتیاد گونه، ارامش بیشتر، شادابی بیشتر و قدرت بیشتری دارند. این یک درمان برای اعتیاد نیست، ولی یک مکانیزم غلبه طبیعی در اختیار بدن می گذارد تا هر هفته برای بهبود تحمل فرد در برابر استرس و احساسات از آن استفاده کند.

 

در پایان شرینگ صحبت ها و نظارت خود را چنین جمع بندی می کند: «متأسفانه نمی توانید به انجام آنچه سرپوشی است بر مشکلات تان ادامه دهید. و اگر تمرین بهانه ای است برای این که سختی های زندگی را نادیده بگیرید، اکیداً توصیه می کنم به یک روانشناس کارآزموده مراجعه کنید برای این که مشورت و کمک بگیرید تا هم از جهت ذهنی و هم از جهت جسمی بتوانید راه حل واقعی برای مشکلات خود بیابید نه این که با پناه بردن به مشغله های دیگر، مشکلات تازه ای برای خود ایجاد کنید.»

 

 

۲ـ تست اعتیاد شناسی!

برای این که بهتر ارزیابی کنید که آیا دچار اعتیاد به تمرین هستید یا نه، سؤالات زیر را از خود بپرسید و پاسخ دهید:

 

– آیا عادت شما به تمرین باعث مشکلاتی در زندگی شما شده؟ آیا باعث شده دوستان خود را از دست بدهید یا در روابط عاطفی شما مشکل ایجاد شود؟ (بله یا خیر)

 آیا افرادی که در زندگی شما هستند در مورد مقدار تمرینی که انجام می دهید با شما بحث و جدل می کنند؟ (بله یا خیر)

 آیا حس می کنید نیاز دارید به طور مداوم بر مقدار تمرین خود بیافزایید برای این که احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید؟ (بله یا خیر)

 آیا تمرین باعث ضعف و بیماری در شما می شود به جای این که باعث تقویت سلامتی و قوی تر شدن تان شود؟ (بله یا خیر)

 آیا به طور مداوم احساس خستگی دارید؟ (بله یا خیر)

 آیا میل جنسی شما کاهش یافته است؟ (بله یا خیر)

 آیا احساس می کنید در حال افت هستید؟ (بله یا خیر)

 آیا خواب کافی دارید؟ (بله یا خیر)

 آیا با این که دچار آسیب دیدگی هستید همچنان تمرین می کنید؟ (بله یا خیر)

 آیا اغلب تلاش می کنید تا فرصتی پیدا کنید برای این که جلسات تمرین اضافی انجام دهید؟ (بله یا خیر)

 آیا زمان هایی که وظایف و مشغله های متعددی دارید باز هم نمی توانید از تمرین صرف نظر کنید؟ (بله یا خیر)

 آیا ارزش خود را در گرو نتایج تمرین و ورزشی که انجام می دهید می دانید؟ (بله یا خیر)

 آیا تصمیمات خود را بر اساس امکان و توانایی وجود تمرین اتخاذ می کنید، مثلا وقتی می خواهید برای مسافرت جایی را انتخاب کنید اول به ذهن تان می آید که آیا در آن محل امکان تمرین وجود دارد؟ (بله یا خیر)

 اگر برای هدف خاصی تمرین می کنید آیا فکر می کنید می توانید پس از رسیدن به آن هدف، به خودتان استراحتی بدهید؟
پاسخ های خود را تا اینجا ارزیابی کنید، اگر هنوز مطمئن نیستید که اعتیاد به تمرین دارید یا تنها خود را متعهد به تمرین می دانید، تست پیش رو را انجام دهید.

 

 

<>

 

 

 

۳ـ تست اعتیاد به تمرین!

یکی از ابزارهای خوبی که می توانید استفاده کنید برای تعیین این که آیا به تمرین اعتیاد دارید یا نه انجام تست پیش رو ست که توسط متخصص روانشناسی – دکتر مارک گریفیتز طراحی شده است. این تست شامل ۶ سؤال است که پاسخ ها از شماره ۱ تا ۵ است بر اساس مقیاس زیر:

 

۱) کاملاً مخالفم
۲) مخالفم
۳) نمی دانم
۴) موافقم
۵) کاملاً موافقم

 

در پاسخ به هر پرسش، بر اساس راهنمایی بالا عدد ۱ تا ۵ را انتخاب کنید:

 

۱- تمرین، مهم ترین فاکتور زندگی من است.
۱ ۲ ۳ ۴ ۵
۲- به واسطه مقدار تمرینی که انجام می دهم بین من و شریک زندگی ام مشاجره وجود دارد.
۱ ۲ ۳ ۴ ۵
۳- از تمرین به عنوان راهی استفاده می کنم برای تغییر خلق و خو (مثلا برای رسیدن به حس بی خیالی نسبت به مشکلاتم)
۱ ۲ ۳ ۴ ۵
۴- به مرور زمان به مقدار تمرین روزانه ام اضافه کرده ام.
۱ ۲ ۳ ۴ ۵
۵- اگر یک جلسه تمرینم را از دست بدهم از نظر رفتاری دچار آشفتگی می شوم.
۱ ۲ ۳ ۴ ۵
۶- اگر مقدار تمرینم را کاهش دهم و سپس دوباره شروع کنم، باز هم به سرعت به مقدار تمرینی که قبلاً انجام می دادم بر می گردم.
۱ ۲ ۳ ۴ ۵
۴ـ امتیاز خود را ارزیابی کنید!
 کسب امتیاز بین ۲۴ تا ۳۰ به این معنی است که احتمال خیلی زیادی وجود دارد که دچار عارضه اعتیاد به تمرین باشید.
 امتیاز بین ۱۳ تا ۲۳ به این معنی است که شما تحت ریسک متوسط قرار دارید از جهت اعتیاد به تمرین.
 عدد بین ۰ تا ۱۲ به معنای ریسک اندک درمورد ابتلا به اعتیاد تمرینی است.

.

منبع : donyayeazoleh.com

شما به تمرین اعتیاد دارید؟ گردآوری توسط بخش آموزش بدنسازی و پرورش اندام سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات