loading...


پارگی پرده بکارت

پارگی پرده بکارت هیچ گونه قاعده و قانونی ندارد و ممکن است به هر شکل و اندازه و در هر جهتی از پرده بکارت ایجاد شود. در پرده بکارت نوع حلقوی معمولا 4 تا 5 پارگی شعاعی شکل بوجود می آید و انواع هلالی دو پارگی در طرفین پیدا می کنند.پارگی ها معمولا از کناره آزاد پرده بکارت شروع شده و تا جدار واژن کشیده می شوند. در مواردی که سن دختر کم بوده و دستگاه تناسلی زنانه رشد کافی نداشته باشد ممکن است پارگی در واژن و سایر نواحی تناسلی نیز ایجاد شود.معمولا پس از پارگی پرده بکارت خونریزی کم و بیش شدیدی ایجاد می شود.لازم است این خون را از خون قاعدگی تمیز دهیم.خون قاعدگی دارای فیبرینوژن کمتر است، لذا دیرترلخته شده و سلول های واژینال در آن بسیار زیاد است در حالی که خون حاصل از پرده بکارت سریعتر لخته شده و حاوی مقادیر کمی سلول واژینال است.لبه های پارگی جدید در پرده بکارت معمولا زخمی و قرمز رنگ بوده و آثار خون لخته شده در آن مشاهده می شود.بعد از حدود یک هفته لبه های بریدگی از مخاطی مشابه مخاط پرده پوشیده شده و بعد از حدود دو هفته لبه های زخم نسبتا گرفته می شوند. نکته مهم این است که لبه های پارگی چون آزاد هستند و به هم اتصال ندارند هیچ وقت به هم جوش نمی خورند و اگر دو تکه پارگی به هم دوخته شوند محل ترمیم به صورت یک اسکار برجسته روشن مشخص خواهد شد.

معاینه پرده بکارت: خانمها به دلیل خصوصیات روانی مایل نیستند برای معاینه ی پرده خود به پزشک مراجعه کنند و این در بسیاری از موارد موجب افسردگی و ناراحتی های روحی در آنها می گردد.پرده ی بکارت به شکلی است که خود شخص به تنهایی قادر به معاینه نیست و در مواردی که ناشیانه این عمل انجام گیرد موجب صدمه زدن به پرده خواهد شد.توصیه می شود که برای معاینه ی پرده بکارت خود به ماما و پزشک زنان مراجعه نمایید .18 سالگی سنی است که دختر جوان اولین چک آپ خودش را باید پیش یک پزشک یا ماما انجام بدهد

منبع : سایت خانواده

تبلیغات