روزی برای عشاق - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد روزی برای عشاق ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت ازدواج آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

روزی برای عشاق


همه ما با زوجی آسمانی که سراسر وجودشان مملو از اسوه و الگو بود و در ریز ترین نکات خانه داری ، همسر داری، تربیت فرزند و ... می توانیم به آنها اقتدا کنیم، آشنا هستیم . حضرت زهرا (س) و حضرت علی(ع) انسان هایی شیفته بودند که با الهام از عشقی درونی ، خانه ای پر مهر را گستردند. روزى امیرالمؤمنین على (ع ) از فاطمه (س) طعام خواست، آن حضرت جواب داد: در نزد من چیزى نیست، جز آنکه دو روز پیش، آن را به تو خوراندم و من آن را براى خود و حسن و حسین نگه داشته بودم.

روزی برای عشاق
دوستان خانوادگی,نقش بچه,تغییر در زندگی

على علیه‏السلام فرمودند: چرا در طول دو روز مرا مطلع نکرده‏اى، تا برایتان چیزى تهیه مى‏کردم؟ فاطمه (س) گفت: من از خدایم شرم کردم تو را به کارى بگمارم که قدرت تهیه و خرید آن را ندارى. 
حضرت امام باقر علیه‏السلام مى‏فرمایند: «براى زن هیچ شفاعتى به اندازه‏ى رضایت شوهر مفید و ثمربخش نیست.... » (4)

فاطمه (س) با الهام از دستورات الهى و پدر بزرگوارش، نسبت به امیرالمؤمنین فوق‏العاده علاقه‏مند بود و هرگز برخلاف رضاى او گام برنمى‏داشت و برخورد و زندگیش با مولا طورى بود، که غمها و غصه‏هاى وارده در بیرون از خانه، با دیدار فاطمه (س) برطرف مى‏شد، و حضرت على علیه‏السلام خود در این باره مى‏فرمایند:  سوگند به خدا، من هرگز زهرا را به خشم نیاوردم و او را به کارى مجبور نساختم تا اینکه مرا در فراقش گرفتار ساخت و متقابلاً او نیز مرا خشمگین نساخت، و هیچ وقت نافرمانى نکرد و هرگاه من با او دیدار مى‏کردم، غمها و غصه‏هایم از دلم برطرف مى‏شد. (1)این حدیث از عشق و علاقه‏ى شدید متقابل دو همسر معصوم حکایت مى‏کند، که در طول زندگى آنان نه تنها کوچکترین اختلافى پیش نیامده است، بلکه مشکلات خارجى و اجتماعى با دیدار محبت‏آمیز آنها مرتفع مى‏گردید. گریه فاطمه (س) براى على (ع) در حال مرگ  شدت علاقه فاطمه به امیرالمؤمنین را در بر دارد.

و بالاخره چون خبر شهادت زهرا را به على (ع) دادند، آن حضرت در حال حرکت به زمین افتاد و هرچه خواست بلند شود ممکن نشد.(2) احادیث و قضایاى تاریخى نشان مى‏دهد، که در میان على و فاطمه علیهماالسلام محبت، عشق و علاقه‏ى فوق‏العاده‏اى حاکم بود، که در فراق فاطمه، على به حالت غشوه مى‏افتد و صبر و توانش به ناتوانى و کم‏صبرى تبدیل مى‏گردد، و فاطمه علیهاالسلام نیز هرگز على و یارى على را فراموش نمى‏کند. امیرالمؤمنین چون پیکر پاک فاطمه علیهاالسلام را بر خاک سپرد، دست دعا به سوى آسمان برداشت و در حق زهرا چنین دعا کرد: خدایا! من از دختر پیامبرت راضى هستم. بارالها! فاطمه علیهاالسلام نگران و مضطرب بود، تو او را آرامش بخش، خداوندا! زهرا از دوستان و فرزندان مفارقت کرد، تو او را وصل کن. پروردگارا! به فاطمه علیهاالسلام ظلم کردند تو خود حاکم باش. (3) همه‏ى این فرازها نشان مى‏دهد که فاطمه‏ى زهرا با داشتن مقام عصمت نسبت به حقوق شوهر چقدر ارزش قائل بوده و چه‏سان نگران بوده است که نسبت به مقام ارجدار شوهرش على بن ابیطالب (ع) مسئول باشد .
حضرت رسول می فرماید:"هنگامی‌که شوق بهشت در دلم پیدا می‌شود، گلوی فاطمه را می‌بوسم."

روایت شده که روزى حضرت على علیه‏السلام و همسرش حضرت زهرا علیهاالسلام به صحرا رفته به هنگام خوردن خرما با گفتن کلماتى مزاح کردند. على (ع) فرمود: اى فاطمه! رسول خدا مرا بیشتر دوست مى‏دارد. حضرت زهرا (س) گفت: از سخن تو عجب است! آیا مى‏شود پیامبر اکرم (ص) تو را بیش از من دوست داشته باشد در حالى که من میوه‏ى دل او و عضوى از پیکرش و شاخه‏اى از شاخسارش مى‏باشم و غیر از من فرزندى ندارد؟! على (ع) فرمود: اى فاطمه! اگر سخن مرا قبول ندارى بیا تا نزد پدرت حضرت رسول (ص) برویم! سپس آن دو با هم نزد پیامبر رفتند. حضرت فاطمه  پیشدستى کرده گفت: اى رسول خدا! کدام یک از ما دو نفر نزد تو محبوبتریم؟ من یا على؟! رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله فرمود: تو به من محبوبترى و على از تو براى من عزیزتر است. (5)
عشاق



مباهات حضرت علی به همسری فاطمه (س)

شخصیت بزرگی چون علی(ع) به همسری فاطمه(س) افتخار می کند و همسری با او را برای خود فضیلت و ملاک برتری بر دیگران و شایستگی پذیرش مسئولیت های سنگینی چون رهبری جهان اسلام می داند. در جریان شورای شش نفره که برای تعیین خلیفه تشکیل شده بود حضرت خطاب به سایر اعضا فرمود: «آیا در بین شما به جز من کسی هست که همسرش بانوی زنان جهان باشد؟»          

تنها تسلی بخش علی(ع)

حضرت بعد از شهادت فاطمه خطاب به ایشان فرمودند: با چه کسی آرامش یابم ای دختر محمد؟ من به وسیله تو تسکین می یافتم؛ بعد از تو با چه کسی آرامش یابم  . پس از او آسمان و زمین در نظرم زشت می نماید و هیچ گاه اندوه دلم نمی گشاید. چشمم بی خواب، و دل از سوز غم سوزان است.



حال شما قضاوت کنید خانه ای که ساکنان آن سرشار از مهر و وفا و دوستی هستند و در عشق ورزیدن نسبت به هم  با تمام وجودشان سرمایه گذاری می نمایند و به طریقی حتی راه و رسم عشق ورزی را می آموزند شایسته سرمشقی برای عشاق نیستند؟ آیا بهتر نیست با وجود چنین الگوهایی عاشق، در برگزاری روزهایی مثل ولنتاین که ریشه در فرهنگ بیگانه دارد و تفسیر عشق آن با آنچه ما عشق می خوانیم متفاوت است؛ تجدید نظر کرده و روز عشاق را روزی مرتبط با الگوهای اصیل خودمان قرار دهیم؟ و  رفتار آنان را بهانه ای  برای اظهار علاقه ومحبت بدانیم؟

پی نوشت ها:

1ـ بحارالانوار، ج 43، ص 134- عوالم، ج 11، ص 328- جلاءالعیون شبر، ج 1، ص 170.

2 ـ جلاءالعیون 1، ص 219 و بحار ج 43 ص 187

3ـ خصال، ج 2، ص 373- بحارالانوار، ج 103، ص 256- 257- عوالم، ج 11، ص 521.

4ـ سفینه، ج 1، ص 561: لا شفیع للمرأة انجح عند ربّها من رضا زوجها.

5ـ فاطمه الزهراء علیهاالسلام بهجة قلب المصطفى/ احمد الرحمانى الهمدانى/ ص 287.

6-بحار الانوار ج42



تبیان- فهیمه کهتری

روزی برای عشاق گردآوری توسط بخش عشاق موفق سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات