مستند

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد مستند ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +مستند را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت اطلاعات عمومی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد برنامه های مستند را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: فیلم مستند که شاخه ای بزرگ از صنعت تصاویر متحرک را شامل می شود، به منظور مستندسازی جنبه هایی از واقعیت ساخته می شود. با ما همراه شوید تا مطالبی درمورد فیلم های مستند مطالعه کنید.

مستند,مستند حیات وحش,مستند علمی

فیلم مستند

آکاایران: سینمای مستند اغلب به آن دسته از آثار و فیلم های سینمایی اطلاق می گردد که ساختار، مضمون، عناصر و شخصیت های آن از حیث جنس، منطبق بر واقعیت باشند، یعنی بتوان از موجودیت و کارکرد بصری شان برای اثبات واقعیت استفاده کرد.

اژه انگلیسی «Documentary» به معنی «مستند» اولین بار در نقدی که بر فیلم رابرت فلاهرتی به اسم موآنا (۱۹۲۶) مورخ ۸ فوریه ۱۹۲۶ (۱۹ بهمن ۱۳۰۴) در روزنامه نیویورک سان منتشر شده بود به کار رفت. این مطلب توسط جان گری یرسون مستندساز اسکاتلندی و با نام مستعار (Moviegoer = سینمارو) نگارش یافته بود.

قاعدهٔ کلی گِری یرسون در مورد فیلم مستند این بود که از پتانسیل نمایش زندگی در سینما می توان در قالب یک هنر جدید بهره برداری کرد. هنری که در آن بازیگر «اصلی» و صحنهٔ «اصلی» نسبت به برابرهای خیالی شان، در شرح دنیای جدید راهنماهای بهتری محسوب می شوند و موادی که «این چنین در حالت خام گرفته شوند» واقعی تر از موادی خواهند بود که با بازی ساخته می شوند. از این بابت، دیدگاه وی را می توان با نظر ورتوف که داستان های نمایشی را با اطلاق لقب «زواید بورژوایی» تحقیر می کرد مقایسه کرد هر چند که دیدگاه او ظرافت بیشتری دارد. تعریف گِری یرسون از فیلم مستند «مواجههٔ خلاقانه با مسلَمات» است که طرفدارانی هم دارد. این تعریف پرسش هایی در مورد مستندهایی که حاوی بازآفرینی و نمایش هستند را بر می انگیزد.

مستندسازان در عین حال، غالباً هم نظریه پرداز هستند و هم منتقد و به همین دلیل آثار آنها تجلی دیدگاه هایشان نیز هست. به کمک موضوع این مدخل می توان فیلم های مستند را از زاویه تولید، تولیدکنندگی، متن، توزیع و پذیرش از سوی مخاطب که در عین حال سازه های این ژانر را تشکیل می دهند، نقد و ارزیابی کرد. نباید اینگونه نتیجه گرفت که نظریه پردازان، مستندسازان و یا مخاطبان آنها با مقوله ای ساده، ثابت و انعطاف ناپذیر مواجه هستند.

مردم معقتدند فیلم مستند، واقعیت را به تصویر می کشد و از جنس فیلم های داستانی سینمایی یا نمایش های تلویزیونی نیست. فیلم مستند ممکن است بر این تفاوت تکیه کند، اما در عین حال، نهادهایی هم که از مستندسازی حمایت و پشتیبانی می کنند با سازمان ها و مراکز تولید و توزیع فیلم های داستانی تفاوت دارند؛ هرچند چنین تفاوت ها آشکاری بین این دو جریان هست این تفاوت ها نتوانسته اند مانع بحث و مناظره های فراوان در مورد "حقیقت" شوند.

عین واقعیت بودن اصلی ترین خصیصه یی است که فیلم های مستند را از دیگر فیلم های سینمایی مجزا می سازد، با این وجود می توان در کنار سینمای مستندِ محض و با توجه به انواع تعابیر و تعاریف متنوعی که امروزه از آن در دست است، شاخه یی تازه از این نوع سینما را نیز شناسایی و بررسی کرد؛ سینمای مستندی که با وجود برخورداری از اصول و قواعد از جنس واقعیت بودن، در ساخت و محتوای خود نیز درون مایه های نه چندان پررنگی از وقایع داستانی و خلاقیت های بصری داشته باشد که به اعتباری می توان آن را در گروه وسیعی تحت عنوان کلی سینمای مستند داستانی مورد ارزیابی قرار داد.

بنابراین اغلب می توان فیلم های مستند را به دو دسته ی کلی تقسیم بندی کرد: اول فیلم های مستند خبری و گزارشی و دوم فیلم های مستند خلاقانه. در موجودیت و ساخت فیلم های دسته ی اول نمی توان چندان سراغی از آفرینش های خلاقه گرفت، زیرا همه چیز این نوع فیلم ها معطوف به ابزار و تکنیک های استفاده از لوازم بوده و ارزش های آن ها یکی در روزآمد بودنشان است و دیگری در استفاده های آرشیوی آن ها که گاه به لحاظ تاریخی از اهمیت قابل توجهی برخوردار می شوند.

فیلم های دسته ی دوم (مستندهای خلاقانه) ضمن این که ویژگی های خبررسانی و آگاهی دهی لازم را دارا هستند، از نگاهی پویا و ذهنی خلاقه هم در ساخت و پرداخت بهره مندند که فیلم را از جنبه ی هنری دارای جایگاه خاصی می گرداند. در این نوع فیلم ها کوشیده می شود تنها به نمایش یا بیان یک واقعیت صرف اکتفا نشود، بلکه سعی بر این است که با تکیه بر تحقیق ها و جست وجوهای مورد لزوم، واقعیت ها آن گونه که باید باشند به نمایش درآیند نه آن گونه که هستند. در یک تقسیم بندی دیگر، ذیل آن چه که در بالا آمد، می توان فیلم های مستند خلاقانه را به بخش های موضوعی دیگری تقسیم کرد:

1) مستندهای قوم شناسانه (با هدف شناسایی اقوام، ملت ها و فرهنگ های مختلف)

2) مستندهای معماری - تاریخی (با هدف جست وجوی ویژگی ها و کارکرد بناهای تاریخی به لحاظ معماری)

3) مستندهای حیات وحش (که طی آن گونه های مختلف حیوانی و روش های زیست آن ها و نقش شان در زنجیره ی غذایی طبیعت بررسی می شود)

4) مستندهای آموزشی

5) مستندهای تبلیغاتی (شامل انواع فیلم های صنعتی و تیزرهای تبلیغاتی با اهداف اقتصادی مشخص)

6) مستندهای اجتماعی (با موضوع و مضمون اجتماعی و رویه یی نقادانه)

7) مستندهای بیوگرافیک (که به معرفی چهره ها و شخصیت های برجسته ی علمی، سیاسی، تاریخی، هنری و اقتصادی می پردازد)

8) مستندهای شاعرانه (که اغلب مبتنی بر لحن و زبانی شاعرانه برای رویارویی با پدیده های مختلف است)

9) مستندهای داستانی (با برخورداری از نوعی دوگانگی در بیان یک واقعیت و تغییر میزانسن، به طوری که هم جنبه ی سندیت اثر محفوظ باشد و هم از رگه های دراماتیک بی نصیب نباشد).

شاید یادآوری این نکته خالی از لطف نباشد که قدمت سینمای مستند را به تعبیری می توان بسیار طولانی تر از هنر سینما دانست و با مفهوم امروزی اش سینمای مستند نیای سینمای امروزی است؛ قدمتی همپای انسان های هزاران سال پیش که نقش های اثباتی و مستندِ خود را نه با دوربین که با چکش و قلم و نه بر پرده یی نقره یی که بر صخره ها و دیواره ی غارها حک کرده اند، آن گونه که می توان تبارشناسی اجتماعی و سلسله مراتب نهفته در مناسبات انسان ها را از روی آن مستند ات شناسایی و بررسی کرد. بنابراین بیهوده نیست اگر جان مایه ی اصلی سینمای هنری و تجاری امروز را محصول تلاش مستندسازان اولیه ی تاریخ سینما بدانیم.

مقولات فیلم مستند، تلویزیون و نقد طی یک قرن متحول شده اند. هدف مستندسازان مبنی بر بیان و یافتن معنا، عملاً باعث شده است فیلم های مستند از لحاظ سوژه، سبک، نظریه، طبقه بندی و برداشت از دیگر رسانه ها متمایز باشند.با این حال، منتقدان (و از جمله بسیاری از مستندسازان) نشان داده اند دستیابی به حقیقت نه آسان است و نه بدیهی. از سوی دیگر، پیشرفت های فناورانه که انعطاف بیشتر، پیچیدگی و طبقه بندی های بیشتری را برای فیلم های مستند به ارمغان آوردند، طبعاً ترفندها و در عین حال پاسخ های جدیدی نیز عرضه کردند. فیلم های ویدئویی و غیر ویدئویی آینده را متحول خواهد کرد. در حالی که فیلم های مستند و انواع آن به صورت تجاری به تلویزیون و فروشگاه های کرایه نوار ویدئو و سینماهای خانگی راه پیدا کرده اند، نظریه فیلم مستند، قدرت و بازنمود را به جای نقد رایج فیلم بازنگری کرده است.

گردآوری: بخش رسانه و ارتباطات آکاایران

مستند گردآوری توسط بخش ارتباطات و رسانه ها سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات