پویانمایی

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد پویانمایی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +پویانمایی را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت اطلاعات عمومی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد پویانمایی و انیمیشن را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: پویانمایی یا انیمیشن نمایشِ تند و پیوسته تصاویری از اثر هنری دوبعدی، یا موقعیت های مدل های واقعی، برای ایجاد توهم حرکت است. در این مقاله مطالبی درمورد پویا نمایی برای شما قرار داده ایم. با ما همراه شوید و این مطالب را مطالعه کنید.

پویانمایی,پویانمایی چیست,انیمیشن

پویانمائی

آکاایران: در اصطلاح هنر حرکت بخشیدن به اشیای بی جان را انیمیشن (Animation) می گویند. واژه انیمیشن مشتق شده از واژه لاتین «انیما» ((anima به معنی «نفس زندگی» است. انیمیشن نوعی انگیزش هنری به حساب می آید که خیلی پیش از صنعت فیلم شکل گرفته است. در واقع قدیمی ترین نمونه های تلاش برای به دست آوردن توهم حرکت در طراحی را می توان در نقاشی های دوران نوسنگی غارها پیدا کرد، در جایی که حیوانات با چندین شکل با پاهای روی هم افتاده مجسم شده اند، که آشکارا کوششی برای رساندن احساس حرکت است.

ویانمایی رایانه ای یا انیمیشن کامپیوتری هنر ساخت تصاویر متحرک و پویا با استفاده از رایانه و پویا افزارها است که یکی از زیرمجموعه های گرافیک رایانه ای و پویانمایی است. بیشتر به وسیلهٔ گرافیک ۳بعدی رایانه ساخته می شود، هرچند که از گرافیک ۲بعدی رایانه هم هنوز به طور وسیع برای کارهای کم حجم و رندرینگ بی درنگ سریع استفاده می شود.

گاهی هدف پویانمایی خود رایانه است ولی گاهی هم هدف رسانه دیگری است، مانند فیلم. همچنین از آن به عنوان یک سی جی آی (تصورات ساختهٔ رایانه یا پندار ساختهٔ رایانه) یاد می شود، به ویژه هنگامی که از آن در فیلم ها استفاده می شود.

برای اینکه تصور حرکت تصاویر ثابت ایجاد شود، تصاویر ثابت پشت سر هم به نمایش در می آیند. به این صورت که یک تصویر روی صفحهٔ رایانه یا تلویزیون یا پرده سینما نمایش می یابد و سپس فوراً با یک تصویر تازه که شبیه به تصویر پیشین است ولی کمی با آن تفاوت دارد، جایگزین می شود. این همان تکنیکی است که در تلویزیون و فیلم از آن استفاده می شود.

حرکت روان تصاویرِ پویا در پویانمایی ها، ناشی از یک خطای دید است که به دلیل پدیدهٔ ماندگاری تصاویر پدید می آید. پویانمایی می تواند در قالب هر دو رسانهٔ آنالوگ مانند فیلم متحرک، نوار ویدیو و یا در رسانه های دیجیتال؛ پویانمایی فِلش، ویدیوی دیجیتال ضبط شده و یا "GIF" پویا باشد. برای نمایشِ پویانمایی می توان از یک دوربین، رایانه و یا یک پروژکتور با فن آوری های نو استفاده کرد. رایج ترین روش برای نمایش پویانمایی، سینما یا ویدئو است. یک پویانمایی، به دو روشِ سنتی و روش دیجیتال ایجاد می شود. اِستاپ موشن شیوه ای از پویانمایی است که در آن با جابجایی و یا تغیرِ مکان، شکل و یا حالتِ اشیاء به صورت دو یا سه بعدی با استفاده از برشِ لبه های کاغذ، رنگ آمیزیِ فیلم های شفاف و یا عروسک؛ و ثبت هر لحظه از قاب به شکل یک تصویر، و نمایشِ پیوسته تصاویر جایگزین شده، با تصاویر قبلی و معمولاً با ۲۴، ۲۵، ۳۰ و یا ۶۰ قاب در ثانیه، یک اثر پویانمایی ایجاد می شود.

شخص خاصی به عنوان مخترع هنر انیمیشن وجود ندارد، چرا که افراد بسیاری پروژه های متعددی را که می توان به عنوان گونه های مختلف پویانمایی مطرح کرد، تماما در زمان های یکسانی انجام می دادند. ولی اولین فیلم انیمیشن توسط «چارلز امیل ریناد» اختراع شد و او خود مخترع دستگاه (Praxinoscope )، (یک نوع سیستم انیمیشن که حلقه هایی از 12 تصویر را به کار می برد) در روز 28 اکتبر 1892 در «موزه گره ون» پاریس، انیمیشن های با حلقه های 500 فریمی تصویری را نمایش داد. در ذهن عموم انیمیشن همان کارتون های قدیمی است که از تلویزیون دیده اند. کارتون های قدیمی که عموما ما دیده ایم ژاپنی بودند. اما تفاوت کارتون های قدیمی با انیمیشن های امروزی نه تنها در سبک کاری آنها بلکه در امور دیگری است. سبک های انیمیشنی که به سبک زاگرب، ژاپنی و امریکایی ( دیزنی ) تقسیم می شوند هر کدام یک نوع قابلیت و خاصیتی دارند، مثلا در کارتون ها یا انیمیشن های امریکایی حرکت ها خیلی زیاد است و معمولا به ریزترین قسمت حتی در بک گراند (پشت صحنه) هم توجه می شود در حالی که در انیمیشن های زاگرب و بعضا ژاپنی ها به این وجه طور دیگری نگاه می شود، در آنها معمولا باید از کمترین حرکات برای بهترین انیمیت استفاده شود البته تفاوت هایی نیز در این دو نوع سبک وجود دارد. انیمیشن سنتی که از آن به عنوان انیمیشن دستی یا کاغذی هم یاد می شود روشی بود که برای اکثر فیلم های پویانمایی قرن بیستم استفاده می شد. فریم های فیلم پویانمایی سنتی در اصل عکس هایی از طراحی هایی هستند که روی کاغذ کشیده شده اند. برای ایجاد توهم حرکت،هر طراحی تفاوت ناچیزی با یک طرح قبلتر از آن دارد.

انواع پویانمایی رایانه ای

بر اساس کاربرد، نوع و شکل نمایش و مشخصات تکنیکی، برای پویانمایی های رایانه ای فرمت ها و انواع زیر را می توان قائل شد:

۱- پویانمایی های ۲ بعدی فلش (flash animation) :

این پویانمایی ها که معمولاً به صورت فایلهایی با پسوند swf ذخیره می شوند، برای پخش نیازمند نرم افزار خاص خود می باشند. به دلیل سادگی در تولید و حجم کوچک فایل بسیاری از پدید آورندگان پویانمایی های دوبعدی و نیز سازندگان تبلیغات اینترنتی، این نوع پویانمایی را ترجیح می دهند.

پویانمایی های فلش، بجای ذخیره کردن تصویر، اطلاعات برداری (vector) را ذخیره نموده و طی برنامه زمان بندی طراحی شده توسط انیماتور، در زمان پخش آن را ترسیم می نماید. در پویانمایی های فلش، تصاویر و رنگها معمولاً تخت و فاقد جلوه های ۳بعدی و رنگهای متنوع هستند. این مشخصه (که گاهی با دقت و تلاش انیماتور غیرقابل تشخیص می شود) گاهی به عنوان یک مزیت و گاه نیز به عنوان یک محدودیت برای اینگونه پویانمایی ها شمرده می شوند.

۲- پویانمایی های ۲ بعدی فلت (flat) :

این پویانمایی ها، در حقیقت تعداد معینی تصویرهای (raster) است که با سرعت معینی پشت سر هم نمایش داده می شوند. مشهورترین فرمت فایلهای فلت (gif) است. به دلیل حجم بسیار زیاد، این فرمت ها به دلیل عدم محدودیت در رنگ و شکلها، گاهی برای جلوه های کوتاه مدت و تکراری (reciprocating short motion) در صفحات وب بکار می رود.

پویانمایی های فلت ۲ بعدی دارای کاربرد فراوانی در تولید فیلم های پویانمایی دارند. در حقیقت تمام آنچه روی صفحهٔ نمایشگرها تماشا می کنیم، پویانمایی های ۲ بعدی فلت هستند. در تولید پویانمایی های ۲بعدی فلت، فریم های کلیدی و فریم های میانی همچنان نقش مهمی دارند؛ که پهلوانان و رنگ عشق از جمله این دسته از پویانمایی های رایانه ای می باشد.

۳- پویانمایی های ۳ بعدی فلت :

با گسترش توانایی های رایانه ها و نمایشگرهای مدرن، نرم افزارها و انیماتورها قادر شدند تا سایه روشنهایی با دقت و تفکیک بسیار بالا تولید کنند.

تلفیق این توانایی با نرم افزارهایی که اشیاء و صحنه ها را در آنها می توان به صورت مدل ۳ بعدی ترسیم نمود، عملاً نسل جدیدی از پویانمایی را ایجاد نمود که در تولید آنها نیازی به فریم نیست و همهٔ کارها توسط نرم افزار انجام می شود. پویانمایی های ۳ بعدی فلت به دلیل بالا بودن دقت سایه روشن ها، زوایا و پرسپکتیو در تصویر بسیار شبیه تصاویر دنیای حقیقی می باشند.

طراحی های پویانما روی ورقه های شفافی به نام سل (طلق) یا همان کاغذ ترسیم یا فتوکپی می شوند، طرف مقابل خطوط ترسیم شده از رنگ یا سایه روشن پر می شود. طلق شخصیت های کامل شده را روی پس زمینه نقاشی شده قرار می دهند و به وسیله دوربین ثابتی یک به یک با فیلم سینمایی عکس می گیرند. روش سنتی سل انیمیشن در آغاز قرن ۲۱ منسوخ شد. امروزه طرح های پویانماها و پس زمینه ها اسکن، یا مستقیما در کامپیوتر طراحی می شوند. نرم افزارهای مختلفی برای رنگ آمیزی و شبیه سازی حرکات دوربین و افکت ها استفاده می گردد. البته هنوز انیمیشن دستی یا همان سل پویانمایی در خیلی از کارها مورد استفاده قرار می گیرد.

گردآوری: بخش رسانه و ارتباطات آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله پویانمایی شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

پویا نمایی

پویانمایی گردآوری توسط بخش ارتباطات و رسانه ها سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات