سفره عقد ایران باستان، سفره عقد در ایران باستان

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد سفره عقد ایران باستان، سفره عقد در ایران باستان ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +سفره +عقد +ایران +باستان را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت اطلاعات عمومی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد سفره عقد در ایران باستان را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد. 

آکاایران: جالب است بدانید که در ایران باستان در زمان ازدواج سفره ای به نام سفره گواه که همان سفره عقد است و شامل نگاره اشو زرتشت – کتاب اوستا و کُشتی باز نشده – شمع یا لاله یا چراغ روشن – قند سبز- گلدان گل و سرو – نقل وشیرینی – انارشیرین – یک تخم مرغ – یک عدد قیچی – یک ظرف کوچک آویشن مخلوط با برنج وسنجد – نخ وسوزن سبز – لورک عروسی (مخلوط هفت نوع آجیل شیرین) که روی آن نقل وشیرینی ریخته شده – گلاب و آینه بود تدارک می دیدند تا مراسم ازدواج که در ایران باستان به آن سور می گفتند برگذار شود .

سفره عقد ایران باستان,سفره عقد در ایران باستان,سفره عقد ایران قدیم

 سفره عقد ایران باستان

به گزارش آکاایران: همانطور که لباس عروس سبز رنگ به همراه تور یا پارچه ای سبزرنگ روی سرش و لباس داماد دارای عرقچین سبز بر سر و روی شانه راست او چادرشب یا دستمال سبز بود سفره عقد در ایران باستان نیز سبز رنگ بوده که در پشت سرداماد برادر یا یکی ازبستگان بسیار نزدیک او آن را در یک سینی حمل می کرد .تمام وسایل موجود در سفره عقد یا گواه معانی خاصی داشتند .

کتاب اوستا (کتاب آسمانی) و کشتی

نشان از آن داشت که عروس و داماد و فرزندانشان تابع قوانین دین و دستورات آن هستند و براساس قوانین دینی عمل خواهند کرد .

قند سبز

به عنوان هدیه به موبدی که گواه گرفته بعد از گواه گیری(عقد) تقدیم می شد که نشان سبزبختی وشیرین کامی بوده است .

چادرشب یا شال سبز

همانطور که چادرشب یا شال سبز را بر شانه داماد می انداختند مفهوم ان نیز مخارج زندگی است که بردوش داماد قرار می گیرد .

تخم مرغ

تخم مرغ نشان مصالحه بین پدر و مادر عروس و داماد است که در زندگی عروس و داماد دخالتی نداشته باشند مگر اینکه از آن ها مشورتی خواسته شود .

انارشیرین

نشانه شیرین کامی و فرزندان زیاد است.

برگ آویشن مخلوط با برنج و سنجد ونقل

سنجد محرک عشق و دلدادگی ، آویشن خوش بویی و سرزندگی ، نقل نشان شیرین کامی و برنج (درگذشته جو بکارمی بردند) نشانه برکت زندگی که در زمان عقد هنگام خواندن اوستای تندرستی روی شانه عروس و داماد توسط موبد ریخته می شد .

 نخ و سوزن

نخ و سوزن معنای خیلی جذابی دارد و آن یعنی اگر در زندگی زناشویی عروس و داماد دچار مشکل شدند و یا فاصله ای بینشان ایجاد شد آن را با نخ و سوزن مینوی(معنوی) بدوزند و نگذارند بزرگتر شود.

قیچی

یعنی عروس و داماد نقش دو تیغه قیچی را داشته و باید زندگی را با همدلی و همکاری پیش ببرند .

گردآوری: بخش اطلاعات عمومی آکاایران

سفره عقد ایران باستان، سفره عقد در ایران باستان گردآوری توسط بخش مقالات تاریخی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات