پایه گذاری بیمه در ایران، پایه گذاری تاوان (بیمه) در ایران باستان

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد پایه گذاری بیمه در ایران، پایه گذاری تاوان (بیمه) در ایران باستان ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +پایه +گذاری +بیمه +در +ایران را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت اطلاعات عمومی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد پایه گذایر بیمه در ایران را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

آکاایران: بر بنیاد واژه نامه ها ، بیمه واژه ای است هندی که برابر پارسی آن تاوان است . بر پایه نوشته های جاحظ، نویسنده عرب که کتاب هایی پیرامون تاریخ باستانی ایران نوشته است، دولت های باستانی ایران از خانواده هایی که در آیین جشن های نوروز هدیه ای به ارزش 10 هزار درهم یا بیش تر به پادشاه می دادند، در رویدادهای ناخواسته و گرفتاری های مالی پشتیبانی می کرد. او در کتاب التاج فی اخلاق الملوک چنین آورده است: 

به گزارش آکاایران: ،، اگر ارزش هدیه ها به ده هزار درهم رسید آن را در دیوان ویژه بنویسند و اگر در طی سال اتفاقی برای هدیه دهنده رخ دهد که نیازمند کمک گردد، مانند این که بلیه ای بر او برسد یا ساختمانی بسازد یا مهمانی بزرگ و ولیمه ای بدهد یا پسر زن دهد یا دختر به شوی فرستد و هدیه او ده هزار درهم بوده، دو برابر آن را به عنوان کمک به او بدهند. ولی اگر هدیه او چیز کوچکی بوده، مانند پیکانی یا سیبی یا ترنجی و مانند آن ها، بر شاه است که در هنگام نیازمندی او به اندازه ای که اخلاص و وفاداری هدیه دهنده مقتضی آن و خیلی بیش از اندازه هدیه او باشد، او را پاداش دهد. و اگر کسی از این افراد در هنگام نیازمندی کمکی به او نمی رسید، وظیفه داشته است که آن را به دیوان اطلاع دهد و از زنده نگه داشت این آیین غفلت نکند.،،

 

بیمه ی حوادث در زمان بهرام گور ساسانی :

در ایران باستان تاوان (بیمه) برای پیشامدهای نابهنگام ، یا ناهنجار نیز پرداخت می شده است :

 

کسی کاو ندارد بر و تخم و گاو            تو با او بتندی و زفتی (1) مکاو

 

بخوبی نوا کن مر او را ز گنج               کس از نیستی ، تا نباشد به رنج

 

ور ایدونکه باشد زیان از هوا(2) / نباشد کسی بر هوا پادشا

 

چو جایی بپوشد زمین را ملخ             بر و سبزه کشتمندان بشخ

 

تو از گنج ، تاوان آن ، بازده           به کشور ز فرموده ، آواز ده

 

از آنجا که کشور بفرمان شاه است و کارگزاران شاه و کشور را می باید که زندگی و جان مردمان را پاسدار باشند ، هر آینه دزدی چیزی از کسی می برد ، تاوان آن نیز از گنج پرداخت می شد:

 

 

بیمه ی دزدی (سرقت) :

اگر در ، گذشته ز شب ، چند پاس                 بدزدد ز درویش ، چندی پلاس(3)

بتاوانش ، دیبا فرستم ز گنج                    بشویم دل غمگنان را ز رنج

و گر گوسپندی برند از رمه (4) /  به تیره شب و روزگار دمه (5)

یکی اسب پرمایه تاوان دهم                مبادا که بر وی سپاسی نهم

 

بیمه ی عمر :

و نیز آنانکه در جنگ آسیب و سختی می دیدند ، از تاوان برخوردار بودند .

چو با دشمنان ، کارزاری بود                و  زان رزم ، خسته سواری بود

فرستمش هر ساله گنج و درم                  نداریم فرزند او را دژم (6)

 

این پاسداری تنها از مردمان نبوده است که جانوران پیر نیز تا پایان زمان ، از پرورش کارفرمایان خود برخوردار بوده اند .

 

 

بیمه ی جانوران :

مریزید هم خون گاوان ورز               که ننگ است از گاو کشتن به مرز

ز پیری ، اگر گاو ، بیکار گشت                    بچشم خداوند (7) او خوار گشت

نباید ز بن (8) کشت ، گاو رهی                     که از مرز بیرون شود فرهی (9) !

 

تاوان در میان فرمانروایان ایرانی پس از اسلام:

در ایران پس از اسلام از جمله بیمه هایی که در سرزمین های ایرانی وجود داشت، بیمه بهداشت بود..بیمارستان هایی در شهرهای گوناگون، بویژه ری، فیروزآباد، نیشابور، سیستان، اصفهان، مرو، خوارزم ، بنیان گذاری شده بود که هزینه آن ها، از دستمزد پزشکان و کارکنان تا هزینه دارو و غذا، را دولت می پرداخت یا در بیش تر جاها از موقوفه ها پرداخت می شد. بیمارستان عضدی بغداد، که به فرمان عضدالدوله دیلمی (فرمانروایی که نژاد خود به ساسانیان می رسانید) ساخته شد و محمد بن زکریای رازی به ریاست آن برگزیده شده بود، از پیشرفته ترین بیمارستان های آن زمان بود. در آن بیمارستان حتی پس از این که بیمار از بیمارستان مرخص می شد، هزینه زندگی او برای شمار روزهایی که بنا به تشخیص پزشک باید استراحت می کرد، از سوی بیمارستان پرداخت می شد تا بار دیگر بیماری او بازنگردد و هزینه ای به بیمارستان تحمیل نشود.

...........................

 

1  - زُفتی = بخیلی

2 - منظور خشکسالی و زیان هایی است که از برف و باران های سخت به کشاورزان وارد می آید .

3 - پلاس = جامه ی پشمی

4 - رمه = گله

5 - دمه = تیره شب و مه و ابر

6 - دژم = اندوهگین و ناخرسند

7 - خداوند = صاحب . دارنده

8 - بن = بیخ - از بن = از بیخ = اصلا و هرگز

9 - فرهی = شکوه و شوکت

 

*

..........................................

یاری نامه های نوشتار :

حقوق جهان در ایران باستان – فریدون جنیدی - نشر بلخ

تاریخچه بیمه در جهان – همشهری

شاهنامه ی فردوسی - ویرایش مهدی قریب - نشر دوستان

گوشزد : برای آگاهی از چگونگی حق بیمه و تاوان در زمان پادشاهی کیقباد می توانید به کتاب " حقوق جهان در ایران باستان " نوشته ی فریدون جنیدی - رویه ی 182 بنگرید .

 

گردآوری: بخش اطلاعات عمومی آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله پایه گذاری بیمه در ایران، پایه گذاری تاوان (بیمه) در ایران باستان شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

ثروتمندترین شخص از روایت پیامبر , پایه بیمه

پایه گذاری بیمه در ایران، پایه گذاری تاوان (بیمه) در ایران باستان گردآوری توسط بخش مقالات تاریخی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات