هنر نقاشی روی سفال

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد هنر نقاشی روی سفال ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت اطلاعات عمومی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

هنر نقاشی روی سفال
,جدیدترین اخبار سلامت ،جدیدترین اخبار پزشکی ،گیاه درمانی،طب گیاهی،طب سنتی،سفردرمانی،تغذیه سالم،رژیم و کاهش وزن، پرتال جامع سلامت,[categoriy]

آکاایران: هنر نقاشی روی سفال


آکاایران: هنر نقاشی روی سفال

این رشته هنری، شاخه ای درصنعت سفالگری سنتی ایرانی محسوب می شود که توسط هنرمندان چیره دستی در اعصار گذشته به جامعه هنری کشور عرضه شده است.

به گزارش آکاایران: با کمال تاسف اغلب هنرمندان این رشته بدیع و چشم نواز گمنام زیسته و با کمترین توقع و انتظار شاهکارهایی آفریده اند که این آثار زینت بخش خانه های اهل ذوق، موزه ها و نگارخانه های هنری در پهنای کشورهای مختلف، بویژه ایران زمین شده است، ولی آفرینندگان این آثار در فقر و تنگ دستی روزگار سپری کرده اند.

سفالگری خود رشته ای از صنعت است که شاید قدمت آن به اعصار اولیه زندگی انسان روی کره زمین برمی گردد، با اینحال در محوطه های تاریخی حفاری شده در ایران، سفالینه های هنری دارای قدمت تاریخی در فلات قاره ایران مربوط به هزاره های اول تا چهارم قبل از میلاد بدست آمده است.

به عقیده صاحب نظران، خاستگاه اصلی هنر نقاشی روی سفال را می توان فلات قاره ایران دانست و موید این مدعا وجود سفالینه های تاریخی از دوران مختلف تاریخی است که در زمان حاضر در دسترس می باشد.

کارشناسان میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی ، با تشریح تلاش های این سازمان دراحیای برخی رشته های هنرهای دستی ، یادآورشدند: ازسال  ۷۳تاکنون با آغاز بکار مرکز آموزشی “خانه سفال” در تبریز تلاش های گسترده ای در جهت احیای این هنر اصیل بعمل آمده است.

فرشاد به آفرین گفت: آغاز بکار این مرکز نقطه عطفی در احیای این هنر و افزایش کیفی تولیدات آن در این استان محسوب می شود.

به گفته ی وی، هم اکنون  ۲۰۰نفر هنرمند شناخته شده دراین بخش در آذربایجان شرقی فعالیت دارند و تولیدات آن ها زینت بخش طاقچه ها و دکوراسیون های داخلی اهل هنر و فضیلت است.

این کارشناس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: راهنمایی هنرمندان این بخش برای حضور در نمایشگاه ها و همایش های هنری درداخل و خارج از کشور بخش دیگری از تلاش های این سازمان در احیای این صنعت بدیع و چشم – نواز می باشد.

وی یادآور شد: در همین رابطه اخیرا یکی از هنرمندان این صنعت در تبریز با کمک میراث فرهنگی تولیدات خود را در نمایشگاهی در شهر دوبی، در امارات متحده عربی به نمایش گذاشت.

با کمال تاسف اغلب هنرمندان این رشته بدیع و چشم نواز گمنام زیسته و با کمترین توقع و انتظار شاهکارهایی آفریده اند که این آثار زینت بخش خانه های اهل ذوق، موزه ها و نگارخانه های هنری در پهنای کشورهای مختلف، بویژه ایران زمین شده است، ولی آفرینندگان این آثار در فقر و تنگ دستی روزگار سپری کرده اند.

همچنین در جهت همگرایی و تبادل تجربیات مفید بین هنرمندان این رشته انجمن دوستداران سفال در این استان راه اندازی شده است.

این انجمن با تشکیل جلسات ادواری تعامل مناسبی بین دوستداران و هنرمندان رشته نقاشی روی سفال در این استان ایجاد کرده است.

به رغم برخی تلاش ها در جهت احیای این هنر اصیل و در خور تحسین، هنوز تولیدات این بخش جنبه مصرف عمومی پیدا نکرده است.

یک هنرمند این رشته معتقد است تنها راه عمومی کردن تولیدات این بخش خروج از تولید به شیوه دستی و وارد کردن فناوری نوین به عرصه تولید انبوه و افزایش فعالیت ها در آن می باشد.

حسین احمدی، خواستار همکاری دانشگاه و بخش های پژوهشی در جهت کمک در بکارگیری فناوری های نوین در تولید در صنایع دستی نظیر سفالینه های دارای نقاشی های سنتی برای صدور به خارج از کشور و مصرف داخلی شد.

در جهت ترغیب مردم و جامعه هنری برای استفاده از تولیدات این بخش در زندگی روزمره، در تابستان امسال از سوی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، جشنواره ای با عنوان “جشنواره سفال و سرامیک” در شهر مرند برگزار شد که نخستین گام در جهت آشنا کردن عموم مردم با تولیدات و زیبایی های آن ها محسوب می شود.

انتظار بدیهی از مسوولان این بخش این است که نظیر این گردهمایی ها بصورت ادواری در سطح گسترده در شهرستان های دیگر استان، در زمینه دیگر رشته های هنری نیز برگزار شود.

تولید سفال برای استفاده بشر امروزی به عنوان مصرف عمومی برای استفاده در منازل و زندگی عمومی با وجود جایگزین های مختلف و سهل الحصولی چون چینی، ملامین، پیرکس، ظروف فلزی لعابی و استیل و غیره … دور از انتظار است.

آنچه در این فرصت باید به آن اشاره کرد لزوم حفظ رشته های هنری مرتبط با زندگی اجداد گذشته این سرزمین به عنوان کارنامه هویتی مردم می باشد که حتی در سطحی محدود می تواند مدافع تمدن دیرینه ایران زمین باشد.

وجود کاشیکاری بسیار دلپذیر و متعلق به دوران های مختلف تاریخی با مضامین متعالی ملی و مذهبی بر تارک بناهای باستانی و مذهبی موید این مدعای مهم است که این شاخه هنری ریشه در آداب و سنن آبا و اجدادی ما داشته و لازم است دست هنرمندان آن به عنوان حافظان یک هنر دستی بدیع و ماندگار مورد نوازش و حمایت قرار گیرد.

کارشناسان میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی ، با تشریح تلاش های این سازمان دراحیای برخی رشته های هنرهای دستی ، یادآورشدند: ازسال  ۷۳تاکنون با آغاز بکار مرکز آموزشی “خانه سفال” در تبریز تلاش های گسترده ای در جهت احیای این هنر اصیل بعمل آمده است.

سفال خود صنعتی دیرپا محسوب می شود و هنوز هم در جوامع ابتدایی به عنوان صنعتی در جهت تامین یکی از نیازهای اصلی آن جوامع محسوب می شود.

سفالگری به دو شیوه دستی و با استفاده از چرخ دستی از نخستین لحظات آغاز زندگی انسان بر روی کره زمین متداول شده است.

خاک مرغوب موجود در شهرستان مرند در آذربایجان شرقی که با نام کائولن شناخته شده است، بهترین و مرغوب ترین خاک برای تولید سفالینه های مورد مصرف به عنوان ظروف بوده و هنرمندان رشته های مختلف نظیر هنرمندان شاخه نقاشی روی سفال از معادن غنی کائولن مرند در منطقه زنوز بهره وافر می برند

 

منبع : سایت دانشجو
.

منبع : salamatdigital.com

هنر نقاشی روی سفال گردآوری توسط بخش صنایع دستی ، هنرهای دستی ،هنرهای ترسیمی سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات