موسیقی سنتی

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد موسیقی سنتی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر لینک +موسیقی +سنتی را کلیک نمایید و یا در دسته از سایت اطلاعات عمومی آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

در این بخش از سایت آکاایران مطالبی درمورد موسیقی سنتی را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.

به نقل از آکاایران: موسیقی سنتی ایرانی  شامل دستگاه ها، نغمه ها، و آوازها، از سالها پیش از میلاد مسیح تا به امروز سینه به سینه در متن مردم ایران جریان داشته، و آنچه دل نشین تر، ساده تر و قابل فهم تر بوده است امروز در دسترس است، بخش بزرگی ازآسیای میانه، افغانستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ترکیه، و یونان متأثر از این موسیقی است و هرکدام به سهم خود تأثیراتی در شکل گیری این موسیقی داشته اند، از موسیقی دان ها یا به عبارتی نوازندگان موسیقی در ایران باستانمی توان به «باربد» و «نکیسا» و «رامتین» اشاره کرد.

موسیقی سنتی,موسیقی سنتی ایران,موسیقی سنتی ایرانی

موسیقی سنتی

آکاایران: وسیقی سنتی ایران از دستگاهها، ملحقات یا متعلقات و گوشه های موسیقی تشکیل شده است. دستگاه از دو واژی (دست)و (گاه)به معنای مکان، زمان و نغمه تشکیل شده و مانند لغت پهلوی ((دستان)) در موسیقی دوران ساسانی، به نوعی موسیقی که با دست اجرا می شود، اشاره می کند.

دستگاه را به معنای وسیعتر می توان به راژمان (System) تعبیر کرد. چه از این حیث نیز موسیقی ایرانی به راژمان کامل یونانی شباهت دارد که در موسیقی قدیم یونان شامل دستگاههای دورین، فریژین، لیدین و ملحقات آنها مانند هیپودورین و هیپوفریژین و غیره بوده است. یک دستگاه موسیقی از نظر قالب، قطعه ای کامل است و مانند سونات و سنفونی دارای قواعد و قسمتهای مختلفی است که با ساز و آواز اجرا می شود.در موسیقی غربی، معمولآ قطعاتی که به وسیله ساز یا ارکستر نواخته می شود با موسیقی آوازی فرق دارد. اما در دستگاه موسیقی ایرانی، آواز قسمت اصلی و مرکزی موسیقی است و قسمتهای پیشین آواز(پیش درآمد و چهار مضراب) و قسمتهای بعدی آواز(تصنیف و رنگ) در حقیقت به طور مقدمه یا خاتمه موسیقی، به آن بستگی دارد.

موسیقی سنتی ایران دارای هفت دستگاه و پنج آواز است که از متعلقات و ملحقات آن شمرده می شود. از این آوازها چهار آواز متعلق به دستگاه شور، ویک آواز متعلق به دستگاه همایون است.

از آنجا که موسیقی در کشورمان هنری ریشه دار و دیرپاست، در همه نقاط ایران سازهای مختلفی وجود دارد که از دیرباز نواخته می شده است. به مرور زمان بعضی از این سازها به دست فراموشی سپرده شده و چون دیگر نوازنده ای نداشته اند حالا نامشان تنها در دائره المعارف های موسیقی به چشم می خورد یا از نوازندگان آنها فایل صوتی یا تصویری وجود دارد که ما را با شیوه نوازندگی آنها آشنا می کند.

البته بسیاری از سازها هم هنوز زنده هستند و نوازندگانی دارند، اما در این میان برخی سازها با استقبال بیشتری روبه رو می شود و حتی هنرجویانی که قصد دارند نواختن یک ساز را آموزش ببینند به سراغ این سازها می روند. حتما شما هم با من هم عقیده هستید که اغلب این هنرجویان وقتی قصد دارند سراغ سازهای موسیقی سنتی بروند تار و سه تار را برای نواختن انتخاب می کنند و گویی این سازها برایشان شناخته شده تر هستند. این روند اما در سال های گذشته کمی تغییر کرده و نسل جوان موسیقی کشورمان سراغ سازهایی دیگری هم رفته اند.گواه این موضوع هم آلبوم های تکنوازی است که یکی پس از دیگری منتشر می شود؛ آلبوم های تکنوازی که می توان میان آنها تکنوازی های کمانچه، عود و دیگر سازها را هم مشاهده کرد.

عودنوازی در ایران با ضعف و کندی پیش می رود. این در حالی است که در ترکیه و کشورهای عربی در این عرصه خیلی عالی پیش می روند. متاسفانه شرایط به گونه ای شده برخی از این کشورها گمان می کنند ایران نوازنده عود ندارد و وقتی ما را در جشنواره ها می بینند، می گویند مگر در ایران هم کسی عود می نوازد؟ این خیلی بد است که در دنیا عود را با کشورهای عربی بشناسند، نه ایران. اگر نوازندگان جامعه عود کشورمان برخی تعصب ها را کنار بگذارند این توان را دارند که خیلی راحت از نوازندگان کشورهای عربی و ترک پیشی بگیرند. وقتی یکصد هزار نفر در خاورمیانه عود می نوازند و از ما موفق تر هستند، بهتر است نگاهی به روش های آنها بیندازیم و در ادامه مسیرمان از آنها استفاده کنیم.

گردآوری: بخش اطلاعات عمومی آکاایران


شما احتمالا با جستجوی کلمات زیر وارد مقاله موسیقی سنتی شده اید چنانچه مطلب مرتبط با جستجوی شما نبوده همان کلمه را در جستجوی سایت وارد کنید

تازه های موسیقی سنتی , موسيقي سنتي آموزسش , موسیقی سنتی

اخبار اکاایران

تبلیغات