اشعار شاعر عرب ابوالنجم احمد

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد اشعار شاعر عرب ابوالنجم احمد ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: اشعار شاعر عرب ابوالنجم احمد

 

ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی کودکی وی در دامغان گذشت و بخشی از جوانی او در کناره های دریای خزر و دامنه های البرز به سرآمد. شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد.

 

به گزارش آکاایران: وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دینی واقف بود و در دربار سلطان محمود غزنوی منزلتی والا داشت. وی ظاهراً مبتکر مسمط است.

 

دیوان او مکرر به طبع رسیده و قریب به سه هزار بیت دارد. وفات او به سال ۴۳۲ هجری قمری اتفاق افتاده است و گویا در جوانی وفات یافته است.

 

به دهقان کدیور گفت انگور                                                              

                                           مرا خورشید کرد آبستن از دور

کمابیش از صد وهفتاد شد روز                                                                 

                                      بدم در بستر خورشید پر نور

میان ما، نه عقدی، نه نکاحی                                                              

                                        نه آیین عروسی بود و نه سور

نبودم سخت مستور و نبودند                                                                

                                   گذشته مادرانم نیز مستور

شدم آبستن از خورشید روشن                                                                

                                              نه معذورم، نه معذورم، نه معذور

خداوندم نکال عالمین کرد                                                         

                                            سیاه و سرنگونم کرد و مندور

من از اول بهشتیوار بودم                                                        

                                            رخ من بود چون پیراهن حور

خداوندم زبانی روی کرده ست                                                               

                                                   سیاه و لفجن و تاریک و رنجور

 گماریده ست زنبوران به من بر                                                                

                                                      همی درد به من بر پوست زنبور

همی خواهم من ای دهقان که امروز                                                                         

                                               بگیری خنجری مانند ساطور

به خنجر حنجر من باز بری                                                             

                                                نشانی مر مرا بر پشت مزدور

بکوبی زیر پای خویش خردم                                                               

                                                   دو کتف من بسنبانی چو شاپور

به چرخشت اندر اندازی نگونم                                                                     

                                                 ز پشت و گردن مزدور و ناطور

لگد سیصد هزاران بر سرمن                                                                

                                                     زنی، وز من بدان باشی تو مامور

بیندازی عظام و لحم و شحمم                                                                     

                                                  رگ و پی همچنان و جلد مقشور

بگیری خون من چون آب لاله                                                                    

                                                        چو قطرهٔ ژاله و چون اشک مهجور

فروریزی به خم خسروانی                                                              

                                                   نظرداری درو یک سال محصور

مگر باری ز من خشنود گردد                                                                

                                                        بود در کار من سعی تو مشکور

پس آنگاهی برون آور ز خمم                                                                 

                                                         چو کف دست موسی بر که طور

به یاد شهریارم نوش گردان                                                               

                                                         به بانگ چنگ و موسیقار و طنبور

 

داغ داغ


اشعار شاعر عرب ابوالنجم احمد
,[categoriy]

آکاایران: اشعار شاعر عرب ابوالنجم احمد

برهنه کردن دختر 32 ساله برای تفتیش توسط پلیس (عکس)
,[categoriy]
لخت شدن زنان مصری برای اعتراض (عکس)
علت ازدواج مجدد بهاره رهنما
,[categoriy]
عکس های غمگین عاشقانه و رمانتیک (2)
,[categoriy]
درخواست های رابطه جنسی در دوران دوستی
,[categoriy]
سوء استفاده و رابطه جنسی مونا با رییس شرکت
,[categoriy]
عکس های لو رفته و کمیاب اینستاگرام بازیگران
,[categoriy]
عکس جنجالی لورفته از زن و شوهر لخت در پارک (+18)
,[categoriy]
عکس طنز زنان لخت لب ساحل
,[categoriy]
دختر 17 ساله شیرازی زیباترین دختر جهان شد (+عکس)
.

منبع : talab.org

اشعار شاعر عرب ابوالنجم احمد گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران
تبلیغات