زیبایی های خالق «جوجه اردک زشت» - آکا

آکاایران: «فی ولدون» نویسنده ای است که قلم نویسنده ای دیگر را تحسین کرده و با شجاعت از تاثیر ناخودآگاه آثار او بر سبک ادبی خود نوشته. شاید خواندن یادداشت «ولدون» دریچه ای نو باشد برای نگاهی حرفه ای تر به آثار «هانس کریستین اندرسن» که عموما با قصه های ماندگاری چون «جوجه اردک زشت»، «دختر کبریت فروش» و ... شناخته می شود...
خبرگزاری ایسنا: «فی ولدون» نویسنده ای است که قلم نویسنده ای دیگر را تحسین کرده و با شجاعت از تاثیر ناخودآگاه آثار او بر سبک ادبی خود نوشته. شاید خواندن یادداشت «ولدون» دریچه ای نو باشد برای نگاهی حرفه ای تر به آثار «هانس کریستین اندرسن» که عموما با قصه های ماندگاری چون «جوجه اردک زشت»، «دختر کبریت فروش» و ... شناخته می شود.
به گزارش ایسنا، «فی ولدون» نویسنده انگلیسی در یادداشتی که برای «ایندیپندنت» نوشته، تجربه بازدید از موزه «هانس کریستین اندرسن» و کشف ناگهانی را که درباره تاثیر این نویسنده بر سبک ادبی خودش تجربه کرده بازگو می کند.به مناسبت صدوچهل ویکمین سالروز درگذشت خالق «بندانگشتی»، «جوجه اردک زشت» و «لباس جدید پادشاه»، ترجمه این یادداشت را به همراه زندگی نامه مختصری از این نویسنده مرور می کنیم.
 
 
,نویسنده،هانس کریستین اندرسن،جوجه اردک زشت،ادبیات,[categoriy]

آکاایران: زیبایی های خالق «جوجه اردک زشت»


به گزارش آکاایران: قصه های «اندرسن» منبع سبک ادبی «فی ولدون» بودند. افسانه های عامیانه «هانس کریستین اندرسن» به هیچ عنوان قصه جن و پری نیستند. خیلی تلخ و شیرین تر و هوشمندانه تر از دنیای پریان هستند. این داستان ها الگوهای ناخودآگاه جمعی ما غربی ها را شکل داده است؛ «پری دریایی کوچولو» هنوز هم وقتی شاهزاده مورد علاقه اش با دختری مناسب خود ازدواج می کند، ناراحت می شود، «دختر کبریت فروش» هنوز در گوشه های خیابان نشسته و صیدی برای مردان است، یک روز هم «جوجه اردک زشت» بال هایش را باز می کند و به شکل یک قو به پرواز درمی آید.
این ها چیزهایی بود که من در کودکی خوانده و بعد فراموش کرده بودم، تا این که یک روز در دهه ۱۹۸۰ از موزه «هانس کریستین اندرسن» در اودنسه دنمارک بازدید کردم. در تور شناخت این نویسنده بودم و به صدای «لارنس اولیویه» که «ملکه برفی» را می خواند، گوش می کردم. داستان درباره جوانی دست نیافتنی بود که تراشه ای یخی در قلبش داشت و «گردا» کل دنیا را برای پیدا کردنش زیر پا گذاشته بود.
شوکه شدم و فهمیم همیشه خود را گول زده ام و منبع سبک ادبی من افسانه های عامیانه «کریستین اندرسن» هستند، نه نمایشنامه های بی پروای «برنارد شاو» یا رمان های روشنفکرانه «آلدوس هاکسلی».در آن زمان داشتم کتاب های «خواننده عزیز» را می نوشتم که در آن ها خواننده ها را از پشت یقه می گرفتم و تکانشان می دادم تا توجه کنند. در رمان سال ۱۹۷۶ «مرا به بیاد آور»، نوشتم: «اوه! گوش بده و یاد بگیر!» و «خب حالا». «اندرسن» سال ۱۸۴۴ نوشته است: «بیایید شروع کنیم. گوش کنید و در پایان بیشتر از آن چه الان می دانیم، یاد گرفته ایم.» (اوه، کپی برداری، چیزی که دائم از ذهن ناخودآگاه سر درمی آورد!)
 
 
,نویسنده،هانس کریستین اندرسن،جوجه اردک زشت،ادبیات,[categoriy]
مجسمه «هانس کریتسن اندرسن» در پارک مرکزی نیویورک 
 

به جرأت می گویم که از آن سبک نوشتاری دور شدم، به نظر می آید خواننده ها روش محترمانه تر و رسمی تر را ترجیح می دهند. اما گمان می کنم این میل هنوز همان جا هست. «اندرسن» مدت ها از بابت مترجم هایش رنج می کشید، بانوان پارسای ویکتوریایی داستان های او را به قصه های آموزنده ای تبدیل می کردند که از سوی منتقدان با عنوان مذهبی گری سطحی و احساسی رد می شد. اما نویسندگان هم عصرش «اندرسن» را قبول داشتند؛ «دیکنز» دوست «اندرسن» و از تحسین کنندگان او بود.
 
«تاکری» او را «موجود پرخیال ظریف و دلپذیر» می خواند. «اسکار وایلد» داستان های طردشدگان اجتماعی را به او مدیون است. همین طور «لوییس کارول» : «پودینگ» گفت: «چه جسارتی! دوست داری یکی یک تکه از تو رو بکند؟ تو دیگه چه موجودی هستی؟». «چسترتون»، «اندرسن» را «روستایی عجیب، بدخلق و خیالباف دانمارکی» و «نویسنده قصه های جاودان» خواند. اما «هانس کریستین اندرسن» باید تا سال ۱۹۵۴ (۷۹ سال پس از مرگش) صبر می کرد تا مترجم خوب و وفاداری به نام «رجینالد اسپینک» پیدا کند. «دیزنی» او را از آن خود کرد.
«هانس کریستین اندرسن»، نویسنده، شاعر و هنرمند دانمارکی، روز دوم آوریل سال ۱۸۰۵ در شهر «اودنسه» دانمارک به دنیا آمد؛ نویسنده ای که سال روز تولدش را «روز جهانی کتاب کودک» نام نهاده اند. پدر او کفاشی کم درآمد بود و مادرش در خانه های مردم رختشویی می کرد. پدر «هانس» با وجود این که تحصیلات کافی نداشت، به خواندن داستان و نمایشنامه علاقه مند بود و بسیاری از داستان هایی را که می خواند، برای او بازگو می کرد. از این رو «اندرسن» از کودکی با کتاب ها و داستان های گوناگون مانند «هزار و یک شب» آشنا شد.
«هانس» در ۱۱ سالگی پدر خود را از دست داد و در آن سن مشغول به کار شد. در این سال ها سختی های زیادی کشید. در ۱۴ سالگی تنها به کپنهاگ سفر کرد. امیدوار بود که در تئاتر آن شهر برای بازیگری پذیرفته شود، اما موفق نشد. با این حال توانست با حمایت های فردی به نام «یوناس کالین» در مدرسه به تحصیل بپردازد. «هانس» سرانجام در ۲۴ سالگی دوره تحصیل در این مدرسه را به پایان رساند.
 
پس از آن به سرودن شعر، نوشتن داستان و نمایشنامه، طراحی و کاردستی با کاغذ و قیچی پرداخت. او به بسیاری از کشورهای اروپایی سفر کرد و زندگی مردم این کشورها را از نزدیک دید. در این سفرها با نویسندگان معروف آن دوران چون «ویکتور هوگو»، «والتر اسکات»، «چارلز دیکنز»، «الکساندر دوما»، «بالزاک» و برادران «گریم» آشنا شد.
نخستین آثار «اندرسن» برای کودکان در سال ۱۸۳۵ منتشر شدند. علاقه و تشویق مردم، گرچه کمی دیرهنگام، سبب دلگرمی او بود؛ به طوری که تا پایان عمر نزدیک به ۱۵۷ قصه و داستان، هشت رمان، ۸۰۰ قطعه شعر، چهار زندگی نامه، چند سفرنامه و تعداد بی شماری طراحی و کاردستی به شکل کاغذ و برش خلق کرد.
«هانس کریستین اندرسن» روز چهارم اوت سال ۱۸۷۵ در خانه ای در نزدیکی کپنهاگ که متعلق به دوست صمیمی اش بود، در سن ۷۰ سالگی درگذشت. وی قبل از مرگ با یک آهنگساز درباره موسیقی مراسم تدفینش صحبت کرده و به او گفته بود از آن جایی که بیشتر کسانی که در مراسم تدفین، وی را بدرقه خواهند کرد کودکان هستند، ضربات موسیقی را برای قدم های کوچک آن ها هماهنگ کند.
 
 
,نویسنده،هانس کریستین اندرسن،جوجه اردک زشت،ادبیات,[categoriy]

جسد «اندرسن» در کپنهاگ به خاک سپرده شد. این نویسنده که قبل از مرگ شهرت جهانی داشت، از طرف دولت دانمارک به عنوان گنجینه ملی، حقوقی دریافت می کرد. پیش از مرگش اقدام به ساختن مجسمه ای از او شده بود که بعد از اتمام، آن را در شهرداری کپنهاگ قرار دادند.
آثار این نویسنده سرشار از واقعیت های زندگی هستند. پایه بسیاری از آثار او، قصه ها و افسانه های عامیانه اند؛ اما این قصه ها و افسانه ها را چنان بازآفرینی کرده است که شکلی نو یافته اند. پیش از «اندرسن»، کسانی چون «شارل پرو» و برادران «گریم» قصه ها و افسانه های عامیانه را برای کودکان و نوجوانان گردآورده بودند؛ اما بازآفرینی های «اندرسن» پایه گذار راه و روشی نو در ادبیات کودکان جهان و به ویژه خلق فانتزی های کودکان شدند.
نویسندگان بسیاری از روش او در داستان نویسی و بازآفرینی افسانه های عامیانه پیروی کردند و راه او را ادامه دادند. قصه ها و داستان های «اندرسن» به ۱۵۰ زبان گوناگون ترجمه شده و بسیاری از آن ها چون «بلبل»، «دخترک کبریت فروش»، «جوجه اردک زشت»، «درخت صنوبر»، «لباس جدید پادشاه» و «پری دریایی کوچک» جهانی و جاودانه شده اند.
دوست داران «اندرسن» برای بزرگداشت تلاش او در راه ادبیات کودکان و نوجوانان، جایزه ای جهانی به نام جایزه «هانس کریستین اندرسن» بنیاد نهاده اند که هر دو سال یک بار به بهترین نویسندگان و تصویرگران کتاب های کودکان و نوجوانان اعطا می شود. این جایزه که به نوبل کوچک معروف است، معتبرترین جایزه ادبی و هنری در حوزه ادبیات کودکان است که از سوی دفتر بین المللی کتاب برای نسل جوان به منظور بالا بردن سطح ادبی و هنری کتاب های کودکان به مجموعه آثار یک نویسنده و یک تصویرگر داده می شود.
 
اعطای این جایزه به مجموع آثار یک نویسنده از سال ۱۹۵۶ و به مجموع آثار یک تصویرگر از سال ۱۹۶۶ آغاز شده است. این جایزه شامل یک مدال طلا و یک دیپلم است که طی مراسمی در کنگره ای دوسالانه به برندگان اهدا می شود. نامزدهای این جایزه از سوی دفاتر ملی کاندیدا می شوند و داوران بین المللی جایزه از کارشناسان برجسته ادبیات کودکان هستند.

منبع :

اخبار اکاایران

تبلیغات