برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته شعر ،داستان و ادبیات از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری
,برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری,برگ هشتم,برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام,[categoriy]

آکاایران: برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری

آکاایران: برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری

8/1

می نوش که عمر جاودانی اینست

به گزارش آکاایران: خود حاصلت از دور جوانی اینست

هنگام گل و باده و یاران سرمست

خوش باش دمی که زندگانی اینست

8/2

نیکی و بدی که در نھاد بشر است

شادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل

چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است

8/3

در هر دشتی که لاله زاری بوده ست

از سرخی خون شھریاری بوده ست

هر شاخ بنفشه کز زمین میروید

خالی است که بر رخ نگاری بوده ست

8/4

هر ذره که در خاک زمینی بوده است

پیش از من و تو تاج و نگینی بوده است

گرد از رخ نازنین به آزرم فشان

کانھم رخ خوب نازنینی بوده است

8/5

هر سبزه که برکنار جوئی رسته است

گویی ز لب فرشته خویی رسته است

پا بر سر سبزه تا بخواری ننھی

کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته است

8/6

یک جرعه می ز ملک کاووس به است

از تخت قباد و ملکت طوس به است

هر ناله که رندی به سحرگاه زند

از طاعت زاهدان سالوس به است

منبع :

برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات