برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته شعر ،داستان و ادبیات از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری

8/1

می نوش که عمر جاودانی اینست

به گزارش آکاایران: خود حاصلت از دور جوانی اینست

هنگام گل و باده و یاران سرمست

خوش باش دمی که زندگانی اینست

8/2

نیکی و بدی که در نھاد بشر است

شادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل

چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است

8/3

در هر دشتی که لاله زاری بوده ست

از سرخی خون شھریاری بوده ست

هر شاخ بنفشه کز زمین میروید

خالی است که بر رخ نگاری بوده ست

8/4

هر ذره که در خاک زمینی بوده است

پیش از من و تو تاج و نگینی بوده است

گرد از رخ نازنین به آزرم فشان

کانھم رخ خوب نازنینی بوده است

8/5

هر سبزه که برکنار جوئی رسته است

گویی ز لب فرشته خویی رسته است

پا بر سر سبزه تا بخواری ننھی

کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته است

8/6

یک جرعه می ز ملک کاووس به است

از تخت قباد و ملکت طوس به است

هر ناله که رندی به سحرگاه زند

از طاعت زاهدان سالوس به است

منبع :

برگ هشتم از بوستان رباعیات خیام نیشابوری گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات