باز و ماکیان -آکا

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

,ماکیان,[categoriy]

آکاایران: باز و ماکیان



 

نویسنده: رنه والی صمد
مترجم: اردشیر نیک پور





 
یک اسطوره از ماداگاسکار
به گزارش آکاایران: در آغاز جهان که همه ی جانوران به یک زبان سخن می گفتند، باز و ماکیان با هم سازگار و مهربان بودند. آنان نه تنها دشمنی و کینه ای با هم نداشتند بلکه دوست یکدیگر هم بودند و مانند همه ی دوستان یکدل هرگاه فرصتی به دستشان می افتاد به خدمت یکدیگر می کوشیدند. لیکن سوزنی اختلاف و دعوایی بزرگ در میان آنان انداخت.
روزی بال چپ بانو ماکیان به هنگام گذر کردن از بوته زاری پر خار به خاری گرفت. بانو ماکیان برای رفو کردن جامه ی پر خود بی درنگ پیش دوست خود، باز، رفت و از او سوزنی به عاریت خواست.
آقای باز که آرزو داشت خدمتی به بانو ماکیان بکند و او را از خود خشنود سازد سوزنی را به امانت به وی داد لیکن چون دلبستگی بسیار به سوزن داشت از او خواهش کرد که هر چه زودتر آن را به وی بازگرداند.
ماکیان موجودی بسیار نامنظم و گیج بود و پس از تمام کردن کار خود سوزن را به زمین انداخت و با همسایه ی خود که از آن طرف می گذشت سرگرم پرگویی و وراجی شد و داستان زادن آخرین نوزادش را به وی نقل کرد.
این گفت و گو بیش از ساعتی به طول انجامید و چون همسایه رفت، بانو ماکیان به یاد سفارش باز افتاد. به جست و جوی سوزن پرداخت لیکن دریغ که هر چه بیشتر گشت اثری از سوزن نیافت.
ماکیان که سخت از این پیش آمد ناراحت و پریشان شده بود به خراشیدن زمین اطراف خود پرداخت لیکن هر چه دور و بر خود را به ناخن خراشید سوزان را پیدا نکرد و سرانجام ناچار شد که با تأسف و شرمساری بسیار پیش دوست خود باز برود و به او اعتراف کند که ابزار کوچک گرانبهایش را گم کرده است. از گیجی و کم حواسی خود پوزش ها خواست لیکن باز خشمگین شده و او را به باد سرزنش گرفت و گفت: «من نمی توانم از این سوزن چشم بپوشم! هر کاری می خواهی بکن و آن را پیدا کن و به من بده وگرنه این کار برایت بسیار گران تمام می شود».
پس از این تهدید آن دو از همدیگر جدا شدند و بانو ماکیان به خانه ی خود رفت و دوباره به خراشیدن زمین و جست و جوی سوزن پرداخت لیکن از کوشش و جست و جوی خویش سودی نبرد. دوباره به خانه ی آقای باز رفت تا باز پوزش بخواهد و اظهار تأسف کند که نمی تواند سوزنی برای او بدهد زیرا سوزنی ندارد.
باز که بیش از بیش خشمگین شده بود گفت: «حال که چنین شد من هم برای گرفتن انتقام خود از تو جوجه های تو و جوجه های فرزندان تو را می خورم. آری تنها بدین وسیله می توانم خشم خود را فرو نشانم!»
از آن روز بازها که جانورانی بسیار کینه توز هستند جوجه های ماکیان ها را می خورند و ماکیان های بیچاره همیشه زمین را می خراشند و جست و جو می کنند تا مگر سوزن را پیدا کنند و به باز بدهند تا دیگر جوجه های آنان را نخورند.
منبع مقاله :
منبع مقاله: والی صمد، رنه؛ (1382)، داستان های ماداگاسکاری، ترجمه ی اردشیر نیک پور، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ دوم.
 

 




منبع :

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران