گرگ حریص -آکا

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

,حریص,[categoriy]

آکاایران: گرگ حریص



 

نویسنده: آ. ک. باریشنیکوا (کوپر یانیخا)
مترجم: روحی ارباب



 

به گزارش آکاایران: داستانی از روس ها

دوازده تا گرگ پا به فرار گذاشته بودند و پیرمردها با بیل عقب آنها می دویدند. یکی از گرگ ها گفت:
- پیرمردها! به خانه برگردید... پدرمن صد تا از گوسفندهای شما را خورده، ولی من یک بار هم به گلّه ی شما نیامده ام. پیرمردها به حرف گرگ گوش دادند و به منزل برگشتند.
گرگ هم راه خود را پیش گرفت و دوان دوان رفت. در راه خوکی را دید که با بچّه هایش به طرف او می آمدند. گرگ به خوک گفت:
- تو را می خورم.
خوک ترسید و گفت:
- خوک کوچولوی مرا بردار و برو.
گرگ خوک کوچولو را گرفت، پوستش را کند، نشست، و خورد. در این موقع سرو کلّه ی روباهی پیدا شد و گفت:
- سلام علیکم! در فلسطین خیلی تعریف تو را می کردند؛ می گفتند که تو گرگ خاکستری رنگ شجاعی هستی!؛ آمده ام مهمان تو باشم و مقداری استخوان بخورم.
گرگ حریص گفت:
- زود راه خودت را پیش بگیر و برو؛ والاّ، سرنوشت همین بچه خوک را خواهی داشت.
روباه ترسید، چهار پا داشت، چهار پای دیگر هم قرض کرد و فرار کرد! روباه توی جنگل رفت و دید روی درخت بلوط خروسی نشسته است، به او گفت:
- سلام ای خروس عزیز! من در کشور فلسطین بودم؛ همه از تو تعریف می کردند؛ می گفتند که ریش ابریشمی داری. بال هایت قرمز است و کفش هایت سرخ؛ تو هفتاد و هفت تا زن داری؛ بیا پایین، تو را ببرم به جایی که گندم سیری بخوری.
خروس گول حرف های روباه را خورد و از روی درخت پایین آمد. روباه او را به جنگل های انبوه برد و سرش را کند. او را خورد و شکمش سیر شد. بعد رفت کنار آب که آب بخورد و عطشش را برطرف کند. گرگ حریص هم بچّه خوک را خورد و دوان دوان رفت. در راه اسبی را دید. رو به اسب کرد و گفت:
- می خواهم تو را بخورم.
اسب گفت:
- چه مانعی دارد؟ من حرفی ن دارم. ولی باید اول گذرنامه ی مرا ببینی. این گذرنامه زیر پای عقبم، روی نعل راستم نوشته شده است.
گرگ رفت که گذرنامه را ببیند، اسب هم با لگد او را نقش بر زمین کرد چیزی نمانده بود که بمیرد.
گرگ دراز کشیده بود، و با خود می گفت:
-عجب احمقی هستم؛ برای چه از او گذرنامه خواستم؟ بدون گذرنامه هم می توانستم او را بخورم. خوب درسی شد برایم. بعد از این دیگر به هیچ کس رحم نمی کنم.
نگاهش افتاد به گوسفندی که داشت علف می خورد. گرگ حریص به او گفت:
- گوسفند! تو را می خورم.
- چه مانعی دارد؟ دهانت را باز کن، خودم می پرم توی دهانت.
گرگ دهانش را باز کرد و گوسفند با ضربت سختی با شاخ هایش زد توی دهان گرگ. گرگ بی هوش افتاد روی زمین. بعد با زحمت از جا برخاست و رفت به طرف رودخانه. از آن جا دید که روباه دارد می دود. گرگ با او حرفی نزد و چیزی از او نپرسید. او را گرفت، پوستش را کند، او را خورد، و دید که خیلی خوشمزه و لذیذ است. راهش را پیش گرفت و دوان دوان رفت تا به کشور دیگری رسید.
در آن جا دید آفتاب می درخشد و شهرهای قشنگی بنا شده است، و مردم در نهایت ناز و نعمت زندگی می کنند. مردم وقتی که گرگ را دیدند، چماق به دست، عقب او دویدند. گرگ به آن ها گفت:
- ای مردم مهربان! نیامده ام با شما بجنگم، آمده ام شهر زیبای شما را تماشا کنم.
مردم به او جواب دادند:
- ما خوب تو را می شناسیم، می دانیم چه موجودی هستی! تو همان گرگ حریصی هستی که از هیچ چیزی نمی گذری. حق نداری در کشور ما زندگی کنی.
مردم با کلنگ و بیل و چماق به جان گرگ افتادند و پوستش را کندند. زندگی گرک سرآمده بود.
منبع مقاله :
باریشنیکوا (کوپر یانیخا)، آ.ک؛ (1382)، داستانهای روسی، ترجمه ی روحی ارباب، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ چهارم

 




منبع :

تبلیغات