مگس هیمجی

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد مگس هیمجی ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته شعر ،داستان و ادبیات از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

مگس هیمجی
,هیمجی,[categoriy]

آکاایران: مگس هیمجی



 

نویسنده: فلیسین شاله
برگردان: اردشیر نیکپور



 

به گزارش آکاایران:  اسطوره ای از ژاپن

هیمجی (1) شهر کوچکی است در کنار دریای میانه.
این شهر دژی استوار با بنایی پنج اشکوبه داشت. گرداگردش خندق های ژرفی کنده بودند و باره هایی با سنگ های سخت و بزرگ در اطراف آن برآورده بودند.
امپراتور ژاپن برای بانوی مالک دژ هدیه ی با شکوه و گران قدری فرستاده بود. این هدیه ده بشقاب از زرناب بود.
بانو از دایمویی، که شوهر او بود، پرسید: «این گنج بی همتا را به که بسپاریم؟ این اشیای گرانبها را به هر خدمتکاری نمی توان سپرد!»
لیکن پس از اندکی تفکر سر برآورد و گفت: «آیا به نظر شما برای این کار اوکیکو (2) شایسته تر از همه ی خدمتکاران ما نیست؟»
اوکیکو، که در ژاپنی به معنی گل داودی است، نام دختر زیبای جوانی از خانواده ای نجیب و پاک نژاد بود که به تنگدستی افتاده و برای برآوردن نیازمندی های زندگی به خدمت اربابی درآمده بود.
بانوی صاحب دژ چنین گفت: «اوکیکو همواره رفتاری صمیمانه و شرافتمندانه داشته و نشان داده که همه ی فضایل نیاکان سامورایی خود را به ارث برده است. ما می توانیم به او اعتماد کامل داشته باشیم!»
اوکیکو پیش بانوی خانه فراخوانده شد و چون آگاه شد که او را به چه افتخار و شرف بزرگی سرافراز کرده اند، گونه هایش از هیجان سرخ شدند.
اوکیکو هر بامداد و هر شامگاه بشقاب هایی را که به او سپرده شده بود می شمرد و باز می شمرد و بر آن می کوشید که لکه ای بر آن ها نیفتد و از درخشش زرناب نکاهد.
قضا را، شش هفته پس از روزی که این گنج گرانبها را به وی سپردند، گروهی از کشتی گیران از شهر هیمجی می گذشتند. اوکیکو با دیگر خدمتکاران به دیدن نمایش این گروه رفت و چون از تماشای نمایش بازگشت و به دیدن بشقاب های زرین شتافت دید که آن ها نه تا بیشتر نیستند.
لرزه بر اندامش افتاد. باور نمی کرد که آنچه می بیند به بیداری است. دوباره بشقاب ها را شمرد و باز شمرد و سرانجام یقین کرد که یکی از آن ها گم شده است.
چه دلهره ای؟ چه اندوهی! اوکیکو به سختی از گریستن و فریاد زدن خودداری کرد. خود را بر زمین انداخت و با خود اندیشید: «برای من چه ننگی بزرگ تر از این که گمان برند. یکی از این هدیه های امپراتور را دزدیده ام یا سبب دزدیده شدنی شده ام! چه ننگ بزرگی برای خانواده ام که با همه ی تنگدستی و بی چیزی تاکنون لکه ی ننگی بردامنش ننشسته است!...
اگر مرا هم به نادرستی متهم نکنند سرزنشم می کنند که بی مبالاتی و سستی کرده ام و حق هم دارند. نه، این لکه ی ننگ را به هیچ آبی نتوان شست!»
آن گاه از خود پرسید که در چنین مواردی نیاکان یا پدر و مادرش چه کار می کردند؟ او نیک می دانست که رزمجوی ژاپنی هنگامی که شرف و حیثیت خود را در مخاطره بیند بی درنگ به دامن مرگ پناه می برد.
اوکیکو با گیسوان آشفته و جامه ای پریشان از اتاق بیرون آمد و با شتابی که با کفش های چوبین می توان داشت، از پلکانی که به باغچه می رفت پایین دوید.
خود را به لب چاهی قدیمی که دور آن را خزه و سرخس و پیچک فرا گرفته بود رسانید.
صدای افتادن جسمی در چاه و به هوا پریدن آب شنیده شد. اوکیکوی جوان از زندگی و رنج های آن آزاد شد.
لیکن از آن پس موجودی غیرطبیعی، شبحی، سایه ای در چاه قدیمی، خانه کرد.
شب، که سر و صداهای روز فرو می خوابید، صدای گرفته ای از اعماق آب برخاست و به گوش می رسید. صدا چنین می شمرد:
«ایچی - مای (یکبار)،
نی - مای (دوبار)،
سان - مای (سه بار)،
یو - مای (چهار بار)،
گو - مای (پنج بار)،
روکو - مای (شش بار)،
شیچی - مای (هفت بار)،
هاچی - مای (هشت بار)،
کو - مای؛ ... (نه بار).»
هیچ گاه از نه بالاتر نمی رفت و پس از این شماره صدای گریه و زاری خفه ای به گوش می رسید.
روزی روان اوکیکو از چاه بیرون آمد و در جسم حشره ای وارد شد. در قالب یکی از مگس هایی رفت که تنها در اطراف شهر هیمجی پیدا می شوند.
از آن پس مردمان آن ها را اوکیکو موشی، (3) یعنی مگس اوکیکو، نام داده اند.
این جانور کوچک که سری بزرگ دارد، با اندام لاغر خود به شبحی پریشان می ماند. به هنگام پریدن های مگس هیمجی صدایی در میان وزوز او شنیده می شد که چنین می شمارد:
«ایچی - مای
نی- مای
سان - مای
یو - مای
گو - مای
روکو- مای
شیچی - مای
هاچی - مای
کو - مای.»
و هرگز از شماره ی نه بالاتر نمی رود.

پی نوشت ها:

1. Himeji.
2. O Kiko.
3. Okiku Mushi.

منبع مقاله :
‎ داستانهای ژاپنی، ترجمه ی اردشیر نیکپور، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ اول فلیسین، (1383)

 




منبع :

مگس هیمجی گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات