داستان کسی که در پی چیزی شگفت انگیز می گشت -آکا

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

,داستان,چیزی,شگفت,[categoriy]

آکاایران: داستان کسی که در پی چیزی شگفت انگیز می گشت



 

نویسنده: رنه والی صمد
مترجم: اردشیر نیک پور





 
 یک اسطوره از ماداگاسکار
به گزارش آکاایران: خود زاتوف هم نمی دانست در پی چه می گردد و چه می خواهد اما می پنداشت که هرگاه آن را پیدا نکند نمی تواند آرام بگیرد و راحت بنشیند.
او در پی چیزی غیرعادی و شگفت انگیز می گشت.
روزی پدرش بر او خشم گرفت و بانگ بر سرش زد: «پس برو گراز سفید شکار کن!»
- چگونه می توانم او را پیدا کنم؟
- می گویند او به هنگام راه رفتن شکمش را بر زمین می کشد. تو باید رد او را پیدا کنی. دو برادرت نیز همراهت خواهند بود.
مادر به شنیدن سخنِ پدر سخت پریشان و هراسان شد زیرا می دانست که شکار گراز سفید بسیار خطرناک است. او رفت و سه ریشه ی شاهدانه پیدا کرد و در کلبه ی خود نهاد تا اگر خطری به پسرش روی کند ریشه های شاهدانه تکان بخورند و مادر را بیاگاهانند و او بی درنگ دست به دامن روان های پاک و حامی مردمان شود و از آنان به زاری بخواهد تا به یاری پسرش بشتابند.
زاتوف با دو برادر و شش سگ خود روی به راه نهاد. آنان پس از مدتی راه رفتن وارد جنگل شدند و ساعت هایی دراز در آن راه می رفتند، لیکن در سر راه خود جز کبوتران سبزبال و طوطیان و ماکیان های مصری با جانور دیگری روبرو نشدند.
آنان روز چند مرغ را شکار کردند و ناهار خوردند و شب مقداری کنف و پیچک کندند و با آن ها ننوهایی بافتند و در آن ها خوابیدند.
بامداد فردا سه برادر دوباره در جست و جوی گراز سفید برآمدند. ناگهان چشم زاتوف به جای سم گرازهای بسیاری افتاد که چون رشته ای بر زمین کشیده شده بود.
سه برادر بی سر و صدا پیش رفتند. دهان سگ ها را گرفته بودند که مبادا پارس کنند و شکار برمد.
پس از مدتی که در جنگل گشتند به محوطه ی خالی از درختی رسیدند و ناگهان از تعجب بر جای خشکیدند زیرا در آن جا چیزی را دیده بودند که براستی عجیب و غیرعادی بود.
گراز سفید در آن جا با گروهی از ماده گرازان سفید می گشت.
گراز سفید که بوی سه برادر را شنیده بود پوزه اش را بلند کرد و سپس سر به پایین دوخت و به سوی سه برادر حمله برد. نیش های بلند و تیزش را تهدیدکنان به طرف سه برادر گرفته بود.
گرازانِ دیگر که سگان سر در پی آنان نهاده بودند در جنگل پهناور پراکنده شدند و خود را از چنگ سگان رهانیدند.
در آن دور دورها، در دهکده، سه ریشه ی شاهدانه تکان های سختی خوردند و مادر دریافت که پسرش را خطری بزرگ تهدید می کند. او روان های پاک را به یاری خواست.
در برابر سه برادر سه رشته پیچک دراز و نیرومند از درخت ها آویخته بودند، آنان بی درنگ آن ها را گرفتند و بالا رفتند و خود را به بلندترین شاخه های درخت ماهون هزارساله ای رسانیدند.
گراز سفید با جهشی هراس انگیز به تنه ی درخت عظیم حمله کرد و نیش هایش را به شدت بر آن کوفت.
نیش های گراز در تنه ی درخت فرو رفتند و او نتوانست آنها را از آن بیرون بکشد. او تکان های سختی به درخت می داد لیکن دختر پیرماهون او را سخت گرفته بود و رها نمی کرد و در میان برگ هایش به او می خندید.
سگ ها در اطراف گراز سفید زوزه می کشیدند لیکن جرئت نداشتند به آن جانور پرهیبت بتازند.
زاتوف که نیزه ای بلند به دست داشت آن را در شکم گراز فرو برد و او را از پای درآورد.
آن گاه ماهون کهنسال اسیر خود را رها کرد. نیش ها از تنه بیرون آمدند و کالبد بی جان گراز سفید به روی خزه های مرطوب جنگلی افتاد.
سه برادر لاشه ی آن حیوان سترگ را بر دوش گرفتند و روی به دهکده ی خود نهادند. برای این که خسته نشوند هر یک به نوبت گراز را به دوش گرفتند و مقداری از راه را بردند.
سه برادر تازه از جنگل بیرون شده بودند که گروهی از گرازان برای گرفتن انتقام شاه خود سر در پی آنان نهادند. جوانان خود را به دهکده رسانیدند لیکن در اندک زمانی دهکده از طرف گرازها محاصره شد و ساکنان آن ناچار شدند همه ی شب را با آنان مبارزه کنند و دست به کشتارشان بزنند و از دهکده دورشان برانند. سرور دهکده چون از قضیه آگاه شد بخشمی بزرگ دچار آمد.
زاتوف و خانواده اش محکوم شدند که صد گاو و صد کیسه ی سیم جریمه بدهد. سرور دهکده دستور داده بود که هرگاه آنان این جریمه را نپردازند کشته شوند.
بیچاره ها خانه خراب شدند. می بایست روزها و ماه ها و بلکه سال ها کار بکنند و زحمت بکشند تا بتوانند چنین جریمه ای را بپردازند.
تنها کسی که کار نمی کرد زاتوف بود زیرا به فکر انجام دادن کار غیرعادی دیگری بود.
شبی پدر زاتوف برای رهانیدن خود از دست فرزند تنبل و کاهل به او گفت: «فردا صبح زود بیدار شو و به پیشباز خورشید برو، این براستی تنها چیز غیرعادی است که من می شناسم.»
زاتوف گفت: «بسیار خوب، می روم لیکن از کجا باید بروم؟»
- تو باید یک راست پیش بروی، از هر سمتی که بروی می توانی او را پیدا کنی.
زاتوف برای دست یافتن به چیزی که پدرش گفته بود نیمه های شب بیدار شد و روی به راه نهاد. مدتی دراز، براستی بسیار دراز، راه رفت و سرانجام نومید شد و با خود گفت که بی گمان پدرش او را دست انداخته و ریشخند کرده و راه را درست به او نشان نداده است.
لیکن همچنان به راه خود ادامه داد و سرانجام به کنار دریا رسید و زیباترین دورنمای جهان را دید: خورشید از دریا بالا می آمد و آسمان غرق در رنگ ها و نورهای معجزآسا می شد.
زاتوف وارد دریا شد تا آن چیز غیرعادی را از نزدیک ببیند.
در دریا پیش رفت... آب تا قوزک پایش رسید. سپس تا زانوانش و آن گاه تا کمر ... تا، ... و تا گردنش رسید...
منبع مقاله :
والی صمد، رنه؛ (1382)، داستان های ماداگاسکاری، ترجمه ی اردشیر نیک پور، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ دوم.

 




منبع :

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات