من خیک را ول کردم اما خیک مرا ول نمی کند -آکا

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

,کردم,[categoriy]

آکاایران: من خیک را ول کردم اما خیک مرا ول نمی کند



 

نویسنده: الهه رشمه




 

به گزارش آکاایران: مورد استفاده:

در مورد افرادی به کار می‌رود که خودشان را درگیر حل مشکلی می‌کنند و بعد گرفتار آن مشکل می‌شوند.
در دوره‌ای که تجارت و خریدوفروش کالا میان شهرهای مختلف کار سخت و پرخطری بود، عده‌ای جوان دور هم جمع شدند و تصمیم گرفتند تجارت دریایی را پیشه‌ی خود کنند. آنها تمام عمر خود را در یک شهر ساحلی زندگی کرده بودند و با دریا و کشتی آشنا بودند. آنها تصمیم گرفتند از راه دریا و با کشتی کالایی را از شهر خود به شهرهای آن طرف دریاها برند و با این خریدوفروش سودی بدست آورند.
بعد از چند سال که این گروه با هم کار کردند با این فعالیت گروهی، ثروت قابل توجهی را جمع آوری کردند. با هم یک کشتی خریداری کردند، تا از آن پس با کشتی خود در دریاها رفت و آمد کنند.
در یکی از این سفرها چند روز از حرکت کشتی از ساحل گذشته بود و کشتی در قلب دریاها در حرکت بود. طوری که از روی عرشه کشتی به هر سمت که نگاه می‌کردند فقط آب بود. در یکی از این روزها این چند دوست تاجر روی عرشه نشسته بودند و با هم حرف می‌زدند ناگهان چشم یکی از این تجار به جسم سیاهی افتاد که روی آب شناور بود. به دوستانش گفت: نگاه کنید! این دیگر چیست که وسط دریاست؟
یکی از دوستانش گفت: به نظر خیک روغن می‌آید! شاید از روی قایقی یا کشتی کوچکی که از این مسیر می‌گذشته افتاده و چون پر بوده، سنگین شده روی آب آمده.
دوستانش با هم زدند زیر خنده و گفتند خیک روغن وسط دریا مگه میشه؟
خندیدن بقیه به مردی که گفته بود جسم شناور وسط دریا خیک روغن است، برخورد. مرد لب کشتی آمد لباس‌هایش را درآورد و گفت: می‌روم میارمش تا شما ببینید من اشتباه نمی‌کنم. این فقط می‌تواند خیک روغن باشد.
دوستانش هرچه اصرار کردند که ای بابا از خر شیطان پیاده شو، باشه حرف تو درست اصلاً آن خیک روغن، ما نمی‌خواهیم به ما ثابت کنی. ولی دیگر دیر شده بود. تاجر عصبانی در آب پریده بود، تاجر شناکنان خود را به جسم شناور در آب رساند. ولی هرچه تلاش کرد تا جسم شناور سیاه را از آب بیرون بکشد نتوانست.
دوستانش که از دور تلاش‌های او را می‌دیدند، گفتند: او دارد چه کار می‌کند؟ یکی از آنها گفت: او شناگر ماهری هست، چرا دست و پایش را گم کرده و نمی‌تواند شنا کند؟
یکی دیگر گفت: هوا سرد هست، شاید آب هم سرد باشد. دیگری گفت: خوب سردی آب چه ربطی به دست و پا زدن او دارد؟ او گفت: ممکن است در اثر سردی آب عضله‌ی دستش گرفته و خوب نمی‌تواند دستانش را تکان دهد.
دوستانش که حرف این مرد را شنیدند سریع طنابی آوردند و به دریا انداختند آنها که مرگ را در نزدیکی دوستشان می‌دیدند همه با هم داد می‌زدند خیک را ول کن، سعی کن طناب را بگیری تا ما بتوانیم نجاتت بدهیم. مرد که در آب دست و پا می‌زد و به آنها فریاد می‌زد، من خیک را ول کرده‌ام، اما خیک مرا ول نمی‌کند. دوستانش که معنی حرف‌های او را نمی‌فهمیدند به هر زحمتی بود او را متقاعد کردند سر طناب را بگیرد تا بتوانند او را از آب بیرون بکشند.
مرد تاجر وقتی که از مهلکه نجات پیدا کرد و به روی عرشه رسید هیچ رمقی نداشت و کف کشتی افتاد و از هوش رفت و اطرافیانش چای گرم برایش آوردند و لباس گرم به تنش کردند تا کم کم توانست چشمانش را باز کند از او پرسیدند: مرد حسابی چرا خیک را رها نمی‌کردی؟ نزدیک بود جان خودت را از دست بدی؟ مرد تاجر گفت: هیچ نپرسید، جسم شناور در آب خیک نبود؟ جسم شناور خرس بود. همه با هم گفتند: خرس!
مرد تاجر گفت: بله خرس. من نمی‌دانم این خرس چه جوری تا وسط دریا آمده بود؟ حیوان بیچاره در حال مرگ بود و دائم دست و پا می‌زد. وقتی به او نزدیک شدم پاهای من را گرفت، تا شاید من بتوانم او را نجات بدهم. هرچه من بیشتر تلاش می‌کردم تا از دست او نجات پیدا کنم، او محکم‌تر من را نگه می‌داشت تا اینکه دستم به طنابی که شما برای من فرستاده بودید رسید و خودم را نجات دادم. اگر شما دوستان خوب به من کمک نمی‌کردید شاید تا حالا من هم مرده بودم.
منبع مقاله :
رشمه، الهه، (1392)، ضرب المثل و داستانهایشان (معنی ضرب المثل و ریشه‌های آن)، تهران: انتشارات سما، چاپ اول



 

 




منبع :

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات