برهما

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد برهما ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته شعر ،داستان و ادبیات از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

برهما
,برهما,[categoriy]

آکاایران: برهما



 





 

به گزارش آکاایران:  اسطوره ای از هند

هندیان خدای آفریننده را چگونه مجسم می کنند؟
برهما چهار چهره ی همانند دارد. بر هر سری تاجی دارد. او چهار دست دارد. به یک دست کتاب مقدس وداها را، به دست دیگر قاشقی را که برای ایثار خدایان به کار می رود، به دست دیگر ظرف صدقه ها را دارد. به دست چهارم گاه به گاه چیزهای متفاوتی می گیرد.
برهما جامه ای سپید دارد و بر نیلوفر هندی می نشیند. این گل زیبای شکفته را هندیان بسیار دوست می دارند. برهما گاه نیز بر طاووس یا قو می نشیند.
ساراسواتی (1) همسر اوست و همیشه در کنار او دیده می شود. این زن زیبایی شگفت انگیزی دارد. گاهی این زن را با دو دست مجسم می کنند که وینایی (2) (چنگ هندی) می نوازد. لیکن بیشتر او را با چهار دست مجسم می کنند. او به یکی از دست های راستش گلی و در دست دیگر کتابی از برگ های خرما، در یکی از دست های چپش تنبکی و به دست دیگر سبحه ای می گیرد. ساراسواتی زن خدای موسیقی و دانش و خردمندی است. الفبا را او اختراع کرده است.
بر تنه ی برهما اندکی پس از آفرینش ساراسوتی چهار و حتی پنج سر به جای یک سر پدید آمدند.
برهما زن خدای زیباروی دل فریب را از پیکر خود پدید آورد و چون چشمش بر آفریده ی خود افتاد نتوانست از تحسین و تعجب خودداری کند.
ساراسوتی از نگاه های برهما شرمگین شد و خواست از برابر آنها بگریزد. پس دور خدا گشت و چون به سمت راست او رسید سر دوم برهما پدید آمد، چون پشت سر برهما قرار گرفت سر سوم و چون به سمت راست او رسید سر چهارم او پدید آمد.
ساراسواتی به آسمان پرید، آن گاه سر پنجم خدا پدید آمد ... این سر بعدها به دست شیوا از میان رفت.
در افسانه های هندی آمده است که چشم سوم شیوا چنان نیرومند بود که شعله ی سوزان آن این سر زاید را در پیکر خدا سوزاند. در افسانه ای دیگر آمده است که شیوا برای از میان بردن اندیشه ای ناصواب که در آن سر پیدا شده بود، با شمشیر خود آن را برید و دور انداخت.
***
هرچه در جهان هست برهما آفریده است. برهما نخست آب ها را آفرید، دریایی با آب های تیره که تا بی نهایت کشیده شده است. سپس در تخمی زرین که چون خورشید می درخشید جای گرفت. تخم زرین هزار سال بر امواج دریا می گشت. چون هزار سال به پایان رسید به دو نیم شد. در یک نیمه‎ ی آن که در بالا قرار داشت آسمان و خورشید و ستارگان و در نیمه ی دیگر آن که در پایین قرار داشت، زمین و دریاها و کوه ها و مردمان پدید آمدند.

پی نوشت ها:

1. Sarasuatie
2. Vina

منبع مقاله :
فوژر، روبر؛ (1383)، داستان های هندی، ترجمه اردشیر نیکپور، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم

 




منبع :

برهما گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات