چگونه سرباز از دندانه ی خیش آش تهیّه کرد -آکا

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

,چگونه,سرباز,دندانه,[categoriy]

آکاایران: چگونه سرباز از دندانه ی خیش آش تهیّه کرد



 

نویسنده: آ. ک. باریشنیکوا (کوپر یانیخا)
مترجم: روحی ارباب



 

به گزارش آکاایران:  داستانی از روس ها

پیرزنی بود مالدار، ولی حریص و احمق.
یک روز سربازی از خدمت برمی گشت، دید که پیرزن دارد خوکی را روی چوب بست مرغ ها می نشاند. با خودش گفت:
- این قدر که من دنیا را دیده ام، آدمی به این احمقی ندیده ام.
سرباز گرسنه بود، وارد حیاط پیرزن شد و گفت:
- ننه جان! ممکن است آب به من بدهی؟
- بخور جانم! آب که توی چاه خرید و فروش نمی شود.
- خوب ننه جان! آش نداری؟
پیرزن گفت:
- جانم! آش دارم، ولی می دانی که امروزه همه چیز خیلی گران است.
- ننه جان! گران سر و جان ما است! این چیزها که گران نیست. بگو ببینم، خیش داری؟
- بلی، دارم.
- برو یک دندانه از خیش برای من بیاور.
- می خواهی چه کنی؟
- ننه جان می خواهم آش بپزم. تو نمی دانی چه آش خوشمزه ای می شود از دندانه ی خیش درست کرد.
پیرزن در تمام مدّت عمرش چنین چیزی نشنیده بود. دندانه ی خیش را به او داد و خودش نگاه می کرد که سرباز با این دندانه چه می کند.
سرباز دندانه را گرفت و خیلی شست و بعد گذاشت توی دیگ و سپس آن را روی آتش نهاد.
آب جوشید. سرباز قاشق را زد توی دیگ و مزه مزه کرد.
سرباز گفت:
- نمکش کم است.
پیرزن، که می خواست بداند سرباز چطور آش از دندانه ی خیش درست می کند، مقداری نمک به او داد.
سرباز آب را نمک زد و چشید و گفت:
- اگر مقداری بلغور هم توی آن بریزیم، خوشمزه تر می شود.
پیرزن گندم هم آورد.
باز سرباز آش را چشید و گفت:
- اگر مقداری هم توی آن گوشت بریزیم، که آشمان گوشت داشته باشد، بسیار خوب می شود، آن وقت می توان به همه تعارف کرد.
پیرزن دلش نمی آمد که گوشت را به سرباز بدهد، ولی چون علاقه مند بود بداند که این آش چطور از کار در می آید، مقداری هم گوشت آورد و به سرباز داد که در آش بریزد.
- حالا می شود این آش را خورد، امّا اگر بخواهی آش خوبی شود، قدری هم روغن بده.
چاره نبود، پیرزن مقداری هم روغن آورد.
سرباز پیرزن را نشانید که آش بخورد. گوشت آش را هم درآورد و گذاشت توی کیفش.
آش را خوردند، ولی مقداری از آن ماند. شوهر پیرزن از مزرعه به منزل آمد. پیرزن گفت:
- سربازی به منزل آمد و با دندانه ی خیش آش درست کرد.
پیرمرد هم از آن آش چشید و گفت:
- آش خوشمزه ای است.
پیرمرد هم از پیرزن حریص تر بود؛ خیلی خوشحال شد که از دندانه ی خیش آش می توان درست کرد. دندانه ی خیش را انداختند توی آب و آن را خیلی پختند. پیرمرد گفت:
- پیرزن! فایده ای ندارد، نمی توانم مثل آن سرباز آش درست کنم.
هر دو گرسنه خوابیدند.
صبح روز بعد، باز دندانه ی خیش را توی آب انداختند که آش بپزند هنوز پیرزن و پیرمرد مشغول پختن آش هستند.
منبع مقاله :
باریشنیکوا (کوپر یانیخا)، آ.ک؛ (1382)، داستانهای روسی، ترجمه ی روحی ارباب، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ چهارم

 




منبع :

اخبار اکاایران

تبلیغات