انگشتر طلایی -آکا

آکاایران: سرویس اندیشه آکا ایران؛ بخش شعر و ادبیات:

انگشتر طلایی
,انگشتر,طلایی,[categoriy]

آکاایران: انگشتر طلایی



 

نویسنده: آ. ک. باریشنیکوا (کوپر یانیخا)
مترجم: روحی ارباب



 

به گزارش آکاایران:  داستانی از روس ها

پدر و مادری سه دختر داشتند. دختر کوچکتر ساکت و زحمتکش بود، ولی دختران بزرگ تر شرور و حسود بودند و فقط راجع به لباس قشنگ و خواستگارهای خودشان فکر می کردند.
یک روز انگشتر مادرشان را دیدند.
خواهر بزرگ تر گفت:
- انگشتر را به من بده!
خواهر وسطی گفت:
- به من بده!
ولی مادر می خواست انگشتر را به د ختر کوچک تر بدهد. مادر برای این که دخترهایش نرنجند، فکری به سرش رسید و گفت:
- بروید توی جنگل و از میوه های جنگلی برای من بیاورید. هر یک از شما که مقدار بیشتری میوه بیاورد، این انگشتر مال او است.
هر سه خواهر توی جنگل راه افتادند. خواهر های بزرگ تر با هم رفتند و خواهر کوچک تر تنها. سرانجام به هم رسیدند و گفتند:
- بیایید، ببینیم کدام یک از ما بیشتر میوه جمع کرده ایم.
وقتی که نگاه کردند، دیدند که خواهر کوچک تر میوه ی بیشتری جمع کرده است.
خواهر های بزرگ تر پشت بوته ای رفتند و گفتند:
- باید او را از میان ببریم و میوه هایش را تقسیم کنیم. انگشتر را از مادرمان می گیریم و به نوبت آن را دستمان خواهیم کرد. یک هفته تو دستت کن و یک هفته من.
خواهر کوچک تر را خفه کردند و در محلّی توی خاک دفنش نمودند. وقتی که به منزل آمدند، مادرشان پرسید:
- ماشا کجاست؟
خواهرها جواب دادند:
- او قبل از ما آمد. هنوز به خانه نرسیده است؟
پدر و مادر به جنگل رفتند. مدت ها در جست و جوی ماشا بودند، ولی او را نیافتند. مادر خیلی غصّه دار شد. او فکر نمی کرد که خواهرها ماشا را کشته باشند. با خود گفت:
- شاید راه را گم کرده و شاید حیوانات درنده او را خورده اند. خیلی غصّه دار شد.
خواهرها خیلی خوشحال شدند که انگشتر به آنها رسیده است.
پاییز گذشت و زمستان هم سپری شد و فصل بهار رسید. از ماشا خبری نشد.
روزی پیرمردی از توی جنگل می گذشت؛ روی تپه ای نشست که استراحت کند. نگاه کرد و دید که یک نی روی این تپّه روییده است. چاقوی خودش را درآورد و نی را برید و نی لبکی درست کرد. وقتی که توی نی لبک دمید، نی لبک به آواز انسان گفت:
باباجان! بنواز! بنواز!
عزیزم! بنواز! بنواز!
ما سه خواهر بودیم.
برای انگشتر طلایی
برای میوه ی ارغوانی
مرا کشتند. مرا کشتند.
پیرمرد به ده آمد. کلبه ی پدر و مادر ماشا در کنار جاده بود. پیرمرد در زد و گفت:
- اجازه بدهید من شب را در کلبه ی شما بمانم.
به پیرمرد اجازه دادند.
پیرمرد گفت:
- من نی لبکی دارم که از نیِ توی جنگل برای خودم درست کرده ام.
مادر ماشا از او خواهش کرد و گفت:
- بابا جان! بنواز ما هم گوش کنیم.
پیرمرد نی لبک را برداشت و نواخت:
باباجان! بنواز! بنواز!
عزیزیم! بنواز! بنواز!
ما سه خواهر بودیم.
برای انگشتر طلایی.
برای میوه ی ارغوانی
مرا کشتند. مرا کشتند.
پدر ماشا وقتی که این آواز را از نی لبک شنید، آن را از پیرمرد گرفت و نواخت.
پدرجان! بنواز! بنواز!
بنواز ای پدر عزیز من!
ما سه خواهر بودیم.
برای انگشتر طلایی
برای میوه ی ارغوانی
یکی را کشتند. یکی را کشتند.
مادر صدای نی لبک را شنید و گفت:
- بدهید تا من هم امتحان کنم.
نی لبک دوباره به صدا درآمد:
مادرجان! بنواز! بنواز!
بنواز ای مادر عزیز من!
ما سه خواهر بودیم.
برای انگشتر طلایی
برای میوه ی ارغوانی
یکی را کشتند. یکی را کشتند.
خواهرها دانستند که این نی از کجاست؛ خیلی ترسیدند؛ مادر به خواهر بزرگ تر نگاه کرد و گفت:
- نی لبک را بردار و بنواز.
دختر بزرگ تر برداشت و نواخت:
خواهر جان بنواز! بنواز!
بنواز ای قاتل من.
شما مرا کشتید.
با نخی مرا خفه کردید.
توی گوری انداختید.
و خاکش را لگد کردید.
پدر به خواهر وسطی دستور داد که نی لبک را بگیرد و بنوازد.
خواهر وسطی نی لبک را گرفت و، در حالی که می لرزید، نواخت:
خواهرجان بنواز! بنواز!
بنواز ای قاتل من.
شما مرا کشتید.
با نخی مرا خفه کردید.
توی گوری انداختید.
و خاکش را لگد کردید.
پدر از پیرمرد پرسید:
- تو این نی را از کجا بریدی؟ جای آن را می دانی؟
پیرمرد جواب داد:
- بلی، می دانم.
- خوب، پس برویم به آن جا.
بیل را برداشتند و به طرف جنگل رفتند.
خاک را کندند. نگاه کردند، دیدند که ماشا در آن جا است.
مادر، وقتی که دخترش را دید، غش کرد. پدر اسبی را گرفت و دو دختر را به دُم اسب بست و آن قدر اسب را تاخت تا آن که استخوانهای دو دخترِ قاتل خُرد شد.
ماشا را آن طور که شایسته بود، به خاک سپردند.
داستان ما به همین جا پایان یافت.
منبع مقاله :
باریشنیکوا (کوپر یانیخا)، آ.ک؛ (1382)، داستانهای روسی، ترجمه ی روحی ارباب، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ چهارم

 




منبع :

انگشتر طلایی گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران

اخرین مطالب آکاایران

تبلیغات