آکاایران:  

 

مترسک تنهای دشت
,بهترین متن ادبی کوتاه,بهترین نوشته ی جبران خلیل جبران,جبران خلیل جبران,[categoriy]

آکاایران: مترسک تنهای دشت

یک بار به مترسکی گفتم لابد از ایستادن در این دشت خلوت خسته شده ای؟ گفت لذت ترساندن عمیق و پایدار است و من از آن خسته نمیشوم. ومن اندیشیدم وگفتم، درست است، چون من هم مزه ی این لذت را چشیده ام. گفت: تنهاکسانی که تنشان ازکاه پر شده باشد این لذت را می شناسند. آن گاه من از کنار او رفتم و ندانستم که منظورش ستایش من بود یا خوار کردن من. یک سال گذشت و در این مدت مترسک فیلسوف شد! هنگامی که از کنار او گذشتم دیدم دوکلاغ در کلاهش لانه می سازند.

به گزارش آکاایران:                                                                                                                                                                         جبران خلیل جبران