روز بزرگداشت "فردوسی" و ماجرای مجسمه اش - آکا

آکاایران: روز بزرگداشت "فردوسی" و ماجرای مجسمه اش

آکاایران: روز بزرگداشت "فردوسی" و ماجرای مجسمه اش


معروف ترین مجسمه ای که تا به حال از فردوسی ساخته شده و به یکی از مهم ترین خاطره های تصویری مردم تهران تبدیل شده، مجسمه ای است که 56 سال پیش توسط ابوالحسن صدیقی ساخته و در میدان فردوسی تهران نصب شد.

به گزارش آکاایران: 56 سال است که فردوسی هر روز از وسط یکی از میدان های مرکزی شهر، تهران دودگرفته و پر از ترافیک را با اتفاق های ساده و پیچیده اش نگاه می کند. شاعری که 30 سال درباره ی پهلوانی ها و اسطوره های سرزمینش شعر سرود، حالا به یکی از نمادهای مهم پایتخت تبدیل شده است.

25 اردیبهشت ماه روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر و حماسه سرای نامی ایران است. شخصیت این شاعر در اندازه ای است که از او، مجسمه ها و تندیس های بسیاری در ایران و کشورهای دیگر ساخته و در مکان های مختلف نصب شده است. مجسمه فردوسی در هر جای این دنیا که نصب شده باشد، نشانه ای از قدمت و اهمیت فرهنگ و ادبیات ایران و شاهکار این شاعر بزرگ یعنی «شاهنامه» است.

باغ نگارستان، میدان فردوسی تهران، میدان فردوسی کرمانشاه، دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، کتابخانه ملی ایران در تهران، شهر رم در ایتالیا، سفارت ایران در پاریس، شهر دوشنبه تاجیکستان و آرامگاه فردوسی از مکان هایی هستند که مجسمه یا تندیسی از فردوسی در آن ها نصب شده است.

با این حال، معروف ترین مجسمه ای که تا به حال از فردوسی ساخته شده و به یکی از مهم ترین خاطره های تصویری مردم تهران تبدیل شده، مجسمه ای است که 56 سال پیش توسط ابوالحسن صدیقی - مجسمه ساز معروف ایرانی - ساخته و در میدان فردوسی تهران نصب شد.

این مجسمه امروز به یکی از نمادهای مهم شهر تهران تبدیل شده است. صدیقی ساخت این مجسمه را به پیشنهاد انجمن حفظ آثار و میراث ملی در سال 1337 آغاز کرد و یک سال بعد کار ساخت آن را به پایان رساند.

در کنار پیکر فردوسی، شاهنامه و یک کودک نیز در سازه ی اصلی این مجسمه قرار دارند. شاهنامه به عنوان کتاب معروف فردوسی و شاهکار ادبی ایران و جهان در دستان فردوسی قرار دارد و یک کودک نیز در کنار پای فردوسی هست که به گفته فرزند ابوالحسن صدیقی، مجسمه «زال»، یکی از پهلوانان معروف شاهنامه و پدر رستم دستان است. این مجسمه از جنس سنگ مرمر کارارا و به ارتفاع سه متر ساخته شده است.


مجسمه ی فردوسی را 17 خردادماه 1338 در یک مراسم باشکوه در این میدان نصب کردند و حالا 56 سال است که وسط یکی از میدان های مرکزی و شلوغ تهران پابرجاست.

فریدون صدیقی، فرزند این هنرمند مجسمه ساز، در گفت وگویی درباره ی علاقه ی پدرش به ادبیات و شاعران بزرگ ایران، اظهار کرد: «پدر من در طول زندگی، عاشق سه شخصیت فرهنگی بود؛ خیام، فردوسی و سعدی. او شاهنامه فردوسی را حفظ بود. اصلا حرف زدنش فردوسی وار بود. هرجا هم که صحبت می کرد به هر حال، ناخوداگاه دو بیت از شاهنامه فردوسی داشت. او به مجسمه ای که از این شاعر بزرگ ساخته و در میدان فردوسی نصب شده است، علاقه ی خاصی داشت.»

صدیقی یک مجسمه معروف دیگر نیز از فردوسی ساخته که در «ویلا بورگز» (یکی از پارک های شهر رم در ایتالیا) نصب شده و با ارتفاع 185 سانتی متر از جنس مرمر سفید است. «گوستینوس آمبروزی» - مجسمه ساز ایتالیایی - پس از دیدن مجسمه ی فردوسی در «ویلا بورگز» ایتالیا گفت: «دنیا بداند، من خالق مجسمه فردوسی را "میکل آنژ شرق" شناختم. میکل آنژ بار دیگر در مشرق زمین متولد شده است.»


گردآوری : گروه فرهنگ و هنر آکا ایران
آکا ایرانculture

منبع :

اخبار اکاایران

تبلیغات