شعر زیبای عشق را درد مگویی که بلایی بودست از هلالی جغتایی -آکا

,[categoriy]

آکاایران: شعر زیبای عشق را درد مگویی که بلایی بودست از هلالی جغتایی

آکاایران: شعر زیبای عشق را درد مگویی که بلایی بودست از هلالی جغتایی

 

به گزارش آکاایران: دلم به سینهٔ سوزان مشوش افتادست

دل از کجا؟ که در این خانه آتش افتادست

 

خوشیم با غم عشقت، که وقت او خوش باد

چه خوش غمی ست که ما را به او خوش افتادست

 

صفای باده و رخسار ساده هوشم برد

شراب و ساقی ما هر دو بی غش افتادست

 

به خط و خال آراستی و حیرانم

که این صحیفه به غایت منقّش افتادست

 

گهی که بر سر عشاق راند ابرش ناز

کدام سر، که نه در پای ابرش افتادست؟

 

به رسم تحفه کشم نقد عمر در پایش

ولی چه سود که آن سرو سرکش افتادست

 

گرفت نور تجلّی شب هلالی را

که روی خوب تو در جلوه مه وش افتادست

 

عشق بازی چه بلا فکر خطایی بودست

عشق خود عشق نبودست، بلایی بودست

 

کاش ببینند خدا بی خبران حسن تو را

تا ببینند که ما را چه خدایی بودست

 

در دیاری که گل روی تو را پروردن

خوش بهاری و فرح بخش هوایی بودست

 

عهد کردی که وفا پیشه کنی جهد بکن

تا بدانم که درین عهد وفایی بودست

 

باغ فردوس زمین ست آن جا روزی

سرو گل پیرهنی، تنگ قبایی بودست

 

بعد مردن به سر تربت من بنویسید

کین عجب سوختهٔ بی سر و پایی بودست

 

چارهٔ درد هلالی ست بلای غم عشق

عشق را درد مگویی که بلایی بودست

منبع :

  • اشتراک
  • گزارش تخلف
  • 0 محبوب

اخبار اکاایران