بسکه از حیرت فرو ماندم به کار خویشتن (بهادر یگانه) - آکا



بسکه از حیرت فرو ماندم به کار خویشتن

کار خود کردم رها با کردگار خویشتن

همچو گیسو، خانه بر دوشی سزاوار منست

کز پریشانی گره بستم بکار خویشتن

گردباد بی سر انجامم که از دیوانگی

بر سر خود ریزم از حسرت غبار خوبشتن

شمع بی پروانه را مانم که از بی همدمی

هرچه دارم اشک میسازم نثار خوبشتن

با چه امّیدی به رویای خزان دل خوش کنم؟

من که از کنج قفس دیدم بهار خویشتن

مستی من مستی می نیست شور عاشقیست

سر نگیرم سر چو چشمت از خمار خویشتن

هیچکس بر آتشم آبی نزد جز اشک من

هم غم خویشم من و هم غمگسار خویشتن

سینه ی من گور عشق و آرزوها بود و من

روزگاری زنده بودم در مزار خویشتن



منبع:lat.blogfa.com

گردآوری پرتال اکاایران
بسکه از حیرت فرو ماندم به کار خویشتن (بهادر یگانه) گردآوری توسط بخش شعر ،داستان ، ادبیات، کتاب سایت آکاایران
تبلیغات