حاتمی کیا: شاید تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد حاتمی کیا: شاید تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته هنرمندان ایران و جهان از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید


حاتمی کیا: شاید تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم
,[categoriy]

آکاایران: حاتمی کیا: شاید تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم

آکاایران: ابراهیم حاتمی کیا با بیان اینکه شاید من هم تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم که قهرمان دارد، اظهار کرد: من می خواهم نسبتی بین اثرم و خودم وجود داشته باشد که برای این کار باید روی یک شخصیت متمرکز باشم و حرفم را بزنم و برای این کار قهرمان ساخته می شود.

به گزارش ایسنا، ابراهیم حاتمی کیا که در کارگاه انتقال تجربه چهاردهمین جشنواره فیلم مقاومت در پردیس ملت سخن می گفت، با بیان اینکه بعد از 3 دهه فیلم سازی چیزی که به آن رسیده ام این است که فیلمساز چه موقع می تواند هویت داشته باشد و به رنگ و طعم خاص خود برسد. اگر استادان و متولیان اجازه بدهند فیلمساز خودش باشد و جهان خود را خلق کند شاید در چند فیلم اول ملموس نباشد اما این ها ذخیره هایی است برای پرتاب مهمی که می تواند در سینما برای یک فیلمساز اتفاق بیفتد.

 

به گزارش آکاایران: حاتمی کیا ادامه داد: من با فیلمسازی آماتور وارد این حوزه شدم و به ما یاد دادند که با فیلم سوپر 8 کار کنیم و قدم به قدم پیش برویم و این تربیت برای من 3 سال طول کشید اما وقتی با فیلم هویت وارد سینمای حرفه ای شدم اندوخته ای داشتم و به این عرصه پرتاب نشدم.

 

کارگردان فیلم "مهاجر" با بیان اینکه عده ای نیز با دستیاری کارگردانان دیگر وارد سینما می شوند که من از بابت پیداکردن الفبای شخصی به این دسته از افراد مشکوکم، اظهار کرد: بیش از 90 درصد فیلمسازان ما این طور هستند و کارهای آن ها هویت ندارد و گرچه می توانند فیلم های متنوعی بسازند اما به نوعی مرده شور می شوند.

 

او ادامه داد: جز در مقطع اول که ما آماتور بودیم کسی بالای سر من نبود. وقتی هم جنگ شروع شد من دوست داشتم با فیلم سوپر 8 کار کنم نه با فیلم 16 میلی متری که افراد حرفه ای تر با آن کار می کردند. چون با فیلم سوپر8 می توانستم نگاه خاص خود را داشته باشم و فیلم های دیده بان و مهاجر هم به نوعی دنباله همین نگاه است.

 

کارگردان فیلم "بادیگارد" با بیان اینکه افرادی که از عرصه مستند وارد سینما می شوند عمیق تر هستند، توضیح داد: این دسته از فیلمسازان آداب تحقیق و حفظ فاصله با سوژه را یاد گرفته اند و کسی که به طور اصولی در حوزه مستند تربیت شده، وقتی وارد سینمای داستانی می شود نگاه عمیق تر و محترمانه تری به سوژه دارد. البته این موضوع قطعی نیست و موارد استثناء هم وجود دارد.

 

حاتمی کیا که موضوع بحث خود در این نشست را به هویت فیلمساز در آثارش اختصاص داده بود، اظهار کرد: هرکدام از ما فیلمسازان ویژگی هایی داریم که می تواند چیزهای متفاوتی از آن بیرون بیاید. در غیر این صورت به سمت تکرار قواعد مشخص و مشابه می رویم و گاه سیستم آموزشی ما را به این سمت می کشد چه از سوی هنرآموزی که تلاش می کند زودتر به فیلمسازی حرفه ای برسد چه از طرف کسانی که بالای سر او هستند و در نهایت چیزی از فردیت آن فیلمساز باقی نمی ماند. زمانی که من فیلم هویت را ساختم تصمیم گرفتم مانند بچه های روایت فتح اسمم را در تیتراژ نزنم اما در جشنواره آن سال این بحث پیچید که فیلم آن قدر بد شده که اسم کارگردان را در تیتراژ نزدند. از آنجا فهمیدم که سینما هنر فردیت است.

 

حاتمی کیا با بیان اینکه گاهی در بعضی از فیلم ها نوعی دروغ را احساس می کنیم چون چیزی از خود کارگردان در آن نمی بینیم، ادامه داد: این نداشتن اثر انگشت کارگردان است که باعث می شود احساس کنیم یک جای کار می لنگد. گاهی هدف ما این است که فیلم بسازیم تا مقبولیت شخصی پیدا کنیم اما گاهی برای مقبولیت خود اثر بین مردم، فیلم می سازیم. اگر فیلمساز دنبال مقبولیت شخصی باشد چیزهایی را از دست می دهد اما اگر فیلمساز با اثر خود ارتباط مستقیم داشته باشد این در کارش دیده می شود و اگر فیلم با سازنده خودش نسبتی داشته باشد اتفاق خوبی رخ می دهد.

 

کارگردان فیلم «چ» با بیان اینکه باید هر آنچه را هستیم تقویت کنیم اظهار کرد: گاه به فردی که لائیک است سفارش کار مذهبی می دهند و او هم چون سرخورده است قبول می کند و برای تلویزیون کار می کند اما بعدها اظهار پشیمانی می کند. من با مرحوم سلحشور و مرحوم ملاقلی پور نمی توانستم کنار بیایم اما به جهان آن ها احترام می گذاشتم زمانی هم که مسعود ده نمکی با اخراجی ها تازه به سینما آمده بود همه به او حمله می کردند اما وقتی من فیلم را نگاه کردم دیدم حرف هایی در آن هست که مال خود ده نمکی است و این خود اوست.

 

کارگردان فیلم «گزارش یک جشن» با بیان اینکه من میان همکارانم فیلمسازی معرفی می شدم که آزاد است هرآنچه دلش می خواهد بسازد، گفت: اما این طور نبود و من بابت فیلم هایی که می سازم بسیار تحقیق و مداقه می کنم و برای ساخت آن ها می جنگم. از فیلم مهاجر که یک فرمانده به نیروی زیردست خودش کشیده می زد و برخی آن را توهین به رزمندگان تلقی کردند و گفتند باید این صحنه حذف شود تا همین امروز می توانم بگویم کجاها برای پخش فیلمم جنگیده ام.

 

وی ادامه داد: فیلمساز باید به خودش رجوع کند و به آنچه خودش هست و اعتقاد دارد، تکیه کند و جز یک سری قواعد کلی هیچ قبله ای بیرون از فیلمساز وجود ندارد. اگر فیلمساز خودش باشد و دروغ نگوید به اینکه حرفی بزند و فیلمی بسازد که به آن اعتقاد ندارد شرف دارد.

 

حاتمی کیا با بیان اینکه امروز در رسانه ها بحثی مطرح شده که آیا فیلمساز می تواند حامل محتوا باشد یا نه و آیا فیلمساز باید جهان ارزشی خود را تعریف کند یا نه، اظهار کرد: گاهی ما برای گفتن حرف خاصی به سینما آمده ایم اما برخی این نگاه را سرکوب می کنند و می گویند فیلمساز نباید ایدئولوژیک باشد من این حرف را نمی فهمم. ایدئولوژیک بودن دروغین است که می تواند بد باشد اما مگر می شود آدم ایدئولوژی نداشته باشد. همه ما ایدئولوژی و نگاه سیاسی داریم و برای بیان آن تکنیک های سینمایی را یاد می گیریم. من فیلمسازی نمی شناسم که سرش به تنش بیارزد اما ایدئولوژی خود را نداشته باشد. دعوا از زمانی آغاز می شود که حرفی که فیلمساز می زند حرف خودش نباشد.

 

این کارگردان سینما در پاسخ به پرسش یکی از حاضران درباره وجود قهرمان در فیلم هایش نیز گفت: نمی توانم بگویم از ابتدا راهی را انتخاب کردم که در آن قهرمان وجود داشته باشد. برای من اول شخص خودم مهم است و دوست دارم داستان فیلم را روی یک شخص متمرکز کنم. به مرور دیدم این کار توفیق دارد و داستان فیلم هم متمرکزتر می شود. شاید هم من تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم که قهرمان دارد اما در اصل می خواهم نسبتی میان فیلم هایم با خودم ایجاد کنم و می بینیم برای این کار باید روی یک شخصیت متمرکز باشم تا حرفم را بزنم و از این میان قهرمان ساخته می شود.

 

حاتمی کیا درباره لزوم وجود نگاه تازه در فیلمسازی دفاع مقدس نیز گفت: من در تربیت آماتوری خودم آموختم که زوایای تازه را پیدا کنم و راهی که دیگران رفته اند را نروم. در فیلم های امروزی حتی از منظر ریخت شناسی هم دنبال چیزهای تازه نیستم. من مدت هاست تشنه نگاه های تازه در فیلم ها هستم اما انگار کسی کاری به این حرف ها ندارد و نگاه ها همه تکراری است.

 

وی در پایان در پاسخ به سوال یکی دیگر از حاضران درباره تفاوت دفاع در جنگ ما با سایر جنگ های دفاعی نیز توضیح داد: من با تاکتیک های تبلیغاتی کشور کاری ندارم. عبارت دفاع مقدس هم یک عبارت تبلیغاتی بود که استفاده شد. این حرف در حوزه فیلمسازی بی معنی است. ما باید خودمان این تقدس را نشان بدهیم و تقدس باید در کار من دیده شود. در حوزه فیلمسازی نباید این کلمه را جدی گرفت. چون پیشاپیش تکلیف فیلمساز را روشن می کند در حالی که ممکن است من به این رویداد بپردازم و یک شکست از آن بیرون بیاورم که دیگر ربطی به تقدس نداشته باشد.

 


4.55

منبع :

حاتمی کیا: شاید تحت تاثیر سینمای آمریکا باشم گردآوری توسط بخش هنرمندان ایران و جهان سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات