بهزاد فراهانی: مافیا چیز خوبی است / ما ماست خودمان را می خوریم -آکا


,[categoriy]

آکاایران: بهزاد فراهانی: مافیا چیز خوبی است / ما ماست خودمان را می خوریم

آکاایران: بهزاد فراهانی بازیگر می گوید کار کودک یک خوبی که دارد این است که در آن از دست ستارگان 100 میلیونی راحت هستیم.

به گزارش هنرآنلاین، بهزاد فراهانی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون این روزها کمتر در اثری حضور دارد و شاید آخرین حضور وی بازی در نمایش "ترور" به کارگردانی حمیدرضا نعیمی روی صحنه تئاتر بود، اما آنچه باعث شد به سراغ او برویم اکران فیلم سینمایی"دزد و پری" به کارگردانی حسین قناعت است که در ژانر کودک تولید شده است.
البته این فیلم در سال 93 در جشنواره کودک و نوجوان اولین بار به نمایش درآمد و حالا پس از گذشت دو سال به زودی اکران می شود. فراهانی در این فیلم در نقش یک سرهنگ بداخلاق ظاهر شده است که وقتی مجبور به حشرونشر با این کودکان می شود دچار تحول شده و قصه ادامه می یابد.
به گزارش آکاایران: فراهانی در گفت وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره حضور در این فیلم و ژانر کودک، گفت: سال ها در روستا زندگی کرده ام و گذر این سال ها نتوانسته است بر این کودکی و ادبیات کودکی که نشأت گرفته از آنجاست چیره شود. از دیگر سو روانشناسی و ادبیات کودک را خوب می شناسم و دوستانی دارم که معلمان خوب حوزه کودک بوده اند. ما مجبوریم که خوب ببینیم و بدان بپردازیم، چرا که فرزندان حال حاضر ما از کودکی به اینترنت دسترسی دارند و وسایلی را در اختیار دارند که برای ما ناآشنا است. کودکان امروز به همه هستی دسترسی دارند و فرهنگ را می شناسند و به تمام شرق و غرب سرک می کشند.
وی درباره ایفایی نقش سرهنگ در این فیلم افزود: من یک شب تا صبح در خانه ای زندگی کردم که شهید سرهنگ "روزبه"، آنجا پنهان بود، در آن یک شبی که گذشت من بسیار از او آموختم و شیرازه، منش، کنش و نگاه من همان شب تغییر کرد. دین من به سرهنگ برای امروز و دیروز نیست و متعلق به خیلی وقت پیش است. لذا نقش هر سرهنگی را به من بدهند، اگر منش انسانی و مردمی داشته باشد، با کمال میل می پذیرم و همیشه گفتم آرزویم این است که روزی نقش او را بازی کنم.
بازیگر نقش معاویه در "سریال امام علی (ع)" درباره همکاری با حسین قناعت اظهار کرد: با حسین قناعت سال هاست که دوستی دارم و این دوستی مقدس است. وقتی از من دعوت کرد متن را خواندم و از آن لذت بردم. تنها متنی بود که پیشنهادی به سازنده ندادم غیر از موارد خاص. دیالوگ ها بسیار خوب چکش خورده بود و معلوم بود روی آن زمان گذاشته و چندین بار نوشته شده است و از همه مهم تر نوع نگاه است که خبر از نوعی دیگر از تعلیم و تربیت می داد. برای من جالب بود که سرهنگ کارکشته نیروی انتظامی به دام چند بچه بازیگوش می افتد و ازآنجایی که با بچه ها هیچ آشنایی نداشت حالا دریک تضاد گیر افتاده است و این تضاد زیباست. ریشه کمدی در این تضاد نهفته است و از سوی دیگر متصل به هیچ پدیده فرازمینی نیست و مستقیم با انسان ها ارتباط دارد. این اتفاق برایم دوست داشتنی بود و وقتی رفتم متوجه شدم که تهیه کننده کار نیز آقای مفید است که تجربیات خوبی با او داشتم و تنها تهیه کننده ای بود که سال ها با هم همکار بودیم. دیدم برای اولین بار است که تهیه کننده ای حضور دارد که می توان با او، درباره زیبایی شناسی و مسائلی چون فلسفه و... گپ زد. برای همین با خوشحالی پذیرفتم. دوران کار سخت بود و انرژی می گرفت، چرا که کار با بچه ها بود، اما همه این سختی لذت بخش بود و خسته نمی‎شدیم، زیرا هر شخصیت در این فیلم رفتار خودش را دارد. من این میان در پشت صحنه با بچه ها رابطه عاطفی تری داشتم و کلی با هم دوست شدیم و برایم جالب بود. این دنیای بکری که دست نخورده است و خش روزگار زخمی اش نکرده و پشت همه آن ها صداقت و درستی و درست کرداری است و این ها برایم لذت بخش است که با مردمی روبه رو می شوم که به مردم دیگر احترام می گذارند و صادق هستند.
فراهانی درباره کار کردن برای بچه ها و تأثیری که هنر بر روی آن ها دارد، بیان کرد: من یک معلمی داشتم به اسم شاهین سرکیسیان، بنیان گذار تئاتر ایران. او همیشه می گفت: "بچه ها یادتان باشد، که کشور ما زمانی پیشرفته می شود، که یک بچه بیاید به مادرش بگوید، مامان من یک هفته است تئاتر ندیدم. هفته بعد بیاید بگوید، من این هفته تراژدی نمی بینم، کمدی می خواهم و یا این که سبک های دیگر را بخواهد". درست است که فیلم بد هم وجود دارد، اما برای تولید همان فیلم هم زحمت و رنج بسیار کشیده شده است، متأسفانه مشکل اصلی ما فیلمنامه است و این ضعف بزرگی است.
وی در ادامه با بیان اینکه فیلم کودک با هزینه کمتری ساخته می شود، اما رنج بیشتری برای آن کشیده می شود، گفت: هر چه فیلم برای کودکان بیشتر ساخته شود، اشکالی ندارد. چرا که اولاً این چراغ روشن می ماند، ضمن این که زندگی ما هنرمندان جریان پیدا می کند و احساس می کنیم که تنفس می کنیم. این خوب است و این طیران برای ما لازم است. کار کودک یک خوبی که دارد و آن هم این است که ما از دست ستارگان 100 میلیونی راحت هستیم. یک فیلم کودک با پول کمتری ساخته می شود و رنج بیشتری پایش گذاشته می شود و اگر حرفی در آن زده می شود، به گوش کسانی می رسد که صادقانه گوش می دهند و حاشیه برایش درست نمی کنند. ضمن این که شم آموختنشان بالاست و اگر بخواهیم در تفکر و اندیشه، سلامت داشته باشیم، چیزهای خوبی به آن ها می دهیم و آن ها نیز لبخند خوبی به ما می دهند. من در این کار بسیار آموختم و یاد گرفتم که قدرت همیشه قدرت نمی ماند. به قول برشت" این گونه که هست این گونه نمی ماند".
بازیگر سریال "مدینه" همچنین درباره فعالیت خود در سینما و کم کاری در این عرصه اظهار کرد: به این دلیل که در بخش فیلمنامه نویسی تمامی آثارم را توقیف کرده اند. در بخش فیلمسازی هم به قدری دوستان زیاد هستند که نوبت به ما نمی رسد. به هر حال مافیا چیز خوبی است. مافیای سینما آن پدیده ای است که تقوایی را در خانه اش می نشاند، بهرام بیضایی را خانه نشین می کند، مافیای سینما یعنی صدها اثر هنری که کنار می رود، مافیای سینما یعنی، بودجه های میلیاردی برای ساختن فیلم های بی محتوا، مافیا یعنی کسی که خرج میلیاردی برای فیلم خود می کند، اما فیلمش فروش نمی رود، در کشوری که در آن همه چیز معنای خودش را تغییر داده دیگر نوبت به ما نمی رسد و ما ماست خودمان را می خوریم.

 

 



منبع :

گردآوری توسط بخش هنرمندان ایران و جهان سایت آکاایران

اخبار اکاایران

اخرین مطالب آکاایران