تبریزی: «هفت» یک داعش فرهنگی است ، اخبار داعش

آکاایران: تبریزی: «هفت» یک داعش فرهنگی است

تبریزی: «هفت» یک داعش فرهنگی است ، اخبار داعش
,[categoriy]

آکاایران: تبریزی: «هفت» یک داعش فرهنگی است

تبریزی: «هفت» یک داعش فرهنگی است



,[categoriy]

با کمال تبریزی به بهانه اکران فیلم «دونده زمین» در مورد حاشیه های برنامه هفت و سریال «سرزمین کهن» هم صحبت کردیم.

به گزارش آکاایران: روزنامه اعتماد -  حاشیه های آخرین برنامه هفت و صحبت های مطرح شده در این برنامه درباره فیلم کمال تبریزی یعنی «دونده زمین» در حالی حدود دو هفته ادامه پیدا کرد که این کارگردان همان روزهای ابتدایی در اعتراض به این برنامه و سکوت مسوولان صداوسیما در برابر این رفتار، فیلمبرداری سریال «سرزمین کهن» را متوقف کرد. این اقدام تبریزی بعدتر با واکنش حجت الله ایوبی و تعدادی از سینماگران روبه رو شد و آنها هم از رویه این برنامه در پرداخت به آثار سینمایی ایران ابراز نگرانی کردند.

 

اما روز گذشته کمال تبریزی با اشاره به جدیدترین جلسه ای که در رابطه به همین موضوع در صداو سیما داشت خبر داد که فیلمبرداری سریال «سرزمین کهن» را از سرخواهد گرفت. به گفته او در این جلسه تصمیم گرفته شده که با آغاز ماه رمضان مجددا فیلمبرداری سریال سرزمین کهن و در آینده نزدیک پخش دوباره و کامل این مجموعه تلویزیونی از سر گرفته شود. این اتفاقات بهانه ای شد تا در گفت وگو با کمال تبریزی به بهانه اکران فیلم «دونده زمین» در مورد حاشیه های برنامه هفت و سریال «سرزمین کهن» هم صحبت کند.
آقای تبریزی می خواستید برنامه «هفت» را از آنتن شبکه سه حذف کنید؟
همه می خواهند سر به تنش نباشد.
پس چرا در تمام این مدت کسی از اهالی سینما به صورت جدی واکنشی نشان نداد؟
می دانید که آقای فراستی یک بار دیگر از ادبیات نامناسب در برنامه «هفت» استفاده کرده بود. آن موقع تیرش به آقای کیمیایی خورده بود و چون پخش برنامه زمان مدیریت آقای ضرغامی بود، برخورد تندی با عوامل شد و خیلی سریع آقای فراستی را کنار گذاشتند و از آقای کیمیایی هم عذرخواهی کردند.
این ادبیات از کجا می آید؟ چرا پیش از این چنین ادبیاتی در صدا و سیما به کار برده نمی شد اما حالا...
بعد از تجربه کردن هشت سال دولت نهم و دهم، دیگر تقریبا می توانیم بگوییم این طور صحبت کردن برای برخی آدم ها راحت شده است. اظهارنظر با فحاشی کردن فرق می کند. من می گویم هر کسی در بیان نظرش آزاد است و می تواند نقد کند و کاملا موضع منفی راجع به فیلم، کتاب و کاراکتری داشته باشد اما باید عفت کلامش را حفظ کند. جای تعجب دارد که تلویزیون چنین برنامه ای را پخش کرد، مدیر شبکه زمانی گفت برنامه هفت، در جهت اصلاح امور سینمایی ساخته می شود. اگر من کلمه «دیاثت فرهنگی» را در سریال «سرزمین کهن» استفاده کنم، مدیر شبکه سه قطعا این کلمه را حذف می کند و می گوید ما مجاز نیستیم چنین چیزی را پخش کنیم.
البته نخستین بار عبارت «دیاثت فرهنگی» را آقای جوادی آملی به کار بردند و آقای فراستی هم در برنامه «هفت» اسم ایشان را آوردند که به نوعی مسوولیت به کار بردن از این واژه را از خودشان سلب کنند.
شما اگر کتاب «موش و گربه» عبید زاکانی را بخوانید از این کلمات در آن زیاد می بینید، یا مثلا فرض کنید در اشعار مولانا کلماتی برای ادای منظورش استفاده می کند. من مطمئنم آقای جوادی آملی هم در بحث هایی که با شاگردانش داشته از این کلمه استفاده کرده تا بتواند موضوع را روشن کنند. در شبکه تلویزیونی و در برنامه ای زنده، آن هم در مملکت جمهوری اسلامی اینکه یک آدم(فراستی) به خودش اجازه دهد از چنین کلمه ای استفاده کند و برخوردی با او نشود، جای تعجب دارد. من مهم نیستم، این حرف در مورد هیچ کس دیگری هم نباید گفته شود. آن هم در رسانه ای که ادعا دارد مرکز اخلاق و دانشگاه است و قرار است مردم را هدایت و آگاه کند و تربیت به آنها یاد دهد.
شما مسعود فراستی را مقصر می دانید یا تلویزیون که او را به عنوان منتقد ثابت برنامه «هفت» پذیرفته است؟
ببینید آقایان فراستی و افخمی از نظر من ممکن است آدم های بدی نباشند اما در این برنامه مدل یک کاراکتری را به خود گرفته اند که انگار هیچ محدوده ای برای خودشان قائل نیستند. اینکه فیلمی نقد شود، حتی منفی و ناعادلانه و کسی را هم نیاورند که در مقابل نقدهای منفی از فیلم دفاع کند، از نظر من اهمیت ندارند. اما بی احترامی و توهین کردن به تربیت خانوادگی و اخلاق آدم ها برمی گردد. به نظر من این چیزها به گذشته آدم ها و نوع تربیت شان برمی گردد، به چیزهایی که از بچگی آرام آرام با آن بزرگ شده اند و رسیده اند به اینجا. شما آدمی را ببینید که طرز لباس پوشیدن و صحبت کردنش می تواند منزجرکننده و تهوع آور باشد اما من می گویم خود این آدم خیلی مقصر نیست چون این طوری تربیت شده و کسی نبوده که به او آن چیزها را یاد بدهد. شما اگر در ذهن تان برخی تعابیر شکل نگیرد از آنها استفاده نمی کنید. چه می شود که آقای فراستی و افخمی به خودشان اجازه می دهند چنین تعابیری را استفاده کنند؟ خب قطعا برمی گردد به نیاز روحی شان برای مطرح شدن و به پا کردن جنجال.

 

,[categoriy]

 

زمانه ای است که آدم های پرحاشیه و جنجال خیز، تشویق هم می شوند! شما که نمی خواهید وارد این حواشی شوید؟
من دوست دارم زودتر این جنجال تمام شود. متاسفانه موضوع به یک لجبازی تبدیل شد. مدیران سازمان همان موقع نگفتند ما اشتباه کردیم. این ویژگی مسوولان ما است که فکر می کنند اگر به اشتباه شان اعتراف کنند، کسر شأن شان می شود و نمی دانند اتفاقا با یک عذرخواهی ساده، برنامه شان قدر و منزلت پیدا می کند. افخمی به من پیشنهاد داد از راه صحیح شکایت کنم. اما من این کار را نمی کنم. اگر او از من شکایت کرد، من هم از تو شکایت می کنم. ما یک خانواده هستیم و باید مشکلات مان را خودمان حل کنیم.
اهالی سینما هم سر این مساله در دفاع از شما درآمدند. با هم حرف زده بودید؟
نه به صورت متمرکز. در خانه سینما حس ما مثل زمانی است که می خواستند در خانه سینما را ببندند. برنامه هفت هم آمده که این کار را بکند. این برنامه تمام تلاشش را به کار می برد که سینمای ایران را تعطیل کند.
چطور ممکن است آقای افخمی که خودش از سینما آمده چنین کاری کند؟
خیانت! بشر موجودی است که می تواند خیانت کند. متاسفانه این روزها خیانت را به وفور می بینیم. استنباط من این است که خیانت در خانواده ها هم زیاد شده است. درک و همزیستی در خانواده ها وجود ندارد. من این را حاصل آن هشت سال دوره تاریک می دانم. در آن روزها یک آموزشی به آدم ها داده شد که با تخطئه کردن شخصیت دیگران می توانند جایگاهی برای خودشان دست و پا کنند. من فکر می کنم پدیده داعش که در همه جوامع در حال تکرار است در جامعه ما هم پیاده می شود. داعش برای شما دادگاهی تشکیل نمی دهد. می گوید تو کافری و بعد با خواندن بیانیه ای گردن تو را می زند. نه برای تو حقی قائل می شود و نه دادگاهی ترتیب می دهد و چیز دیگری. این اتفاق در حوزه فرهنگ هم افتاده است. یک عده ای فکر می کنند با زور و تهدید و ارعاب، می توانند دیگران را به حاشیه برانند. این دوست قدیمی ما در چنین دامی افتاده است.
جدای همه این ها، مسعود فراستی را به عنوان یک منتقد قبول دارید؟
مسعود فراستی در گذشته منتقد خوبی بود. از زمانی که به برنامه هفت آمد دچار استحاله شد. ما در کنار هم در دوره ای گفت وگو و بحث می کردیم. آن موقع معقول بود و دوست داشتنی. اما به خاطر بد روزگار و فاصله ای که از دوستانش گرفته یا شاید شرایط اقتصادی، به آدم دیگری تبدیل شده است. خیلی بد است آدم از راهی ارتزاق کند که مسیرش از بددهنی کردن درباره دیگران می گذرد. آدم باید نونی که درمی آورد حلال باشد.
اگر برای سازمان سریال نمی ساختید، نسبت به برنامه هفت چه واکنشی نشان می دادید؟
 واقعا اگر من در سازمان مشغول کار نبودم و این اتفاق برایم می افتاد، یک شکل دیگر عکس العمل نشان می دادم اما الان فکر می کنم این مسیر درستی است و بدون اینکه حاشیه سازی کنیم، بگوییم بالاخره سازمان صدا و سیما با مجموعه مدیرانی و با هیبت و عظمتی که دارد باید بتواند یک بار برای نخستین بار و آخرین بار موضع خودش را و تکلیف ما را مشخص کند. در سال های اخیر در سازمان صدا وسیما خیلی از آدم های که در سینما کار می کنند و معتبرند و نقطه آغاز شروع کارشان از تلویزیون بوده، هیچ کدام شان ارتباط نزدیکی با تلویزیون ندارند حس عاطفی ای با آن برقرار نمی کنند. با وجود چنین شرایطی تعجب می کنم چرا مسوولان تلویزیون علاقه به تن دادن به چنین وضعیتی دارند.

 

,[categoriy]

 

یعنی بحث کمبود بودجه برای حضور کارگردان های مطرح در تلویزیون بهانه است؟
تلویزیون همیشه کمبود بودجه داشته و در حال حاضر هم دارد. اما علت تعطیلی پروژه ما و عدم حضور برخی کارگردان ها در تلویزیون، کمبود بودجه نیست. اتفاقا «سرزمین کهن» به لحاظ مالی خیلی خوب حمایت می شود و با توجه به گرفتاری های مالی سازمان، خیلی خوب ما را می دیدند.
پس چه اتفاقی می افتد که سازمان صدا و سیما تصمیم می گیرد ریشه بسیاری از داشته هایش را بزند؟
 تحلیل من این است که این معضلات از دو جا به وجود می آید؛ یکی اینکه داخل سازمان دودستگی وجود دارد، مجموعه بعضی از مدیرانی که در حال حاضر آنجا فعالیت می کنند بعضی دیگر را قبول ندارند. یعنی همدیگر را تایید نمی کنند و با هم همسو نیستند. بنابراین مجموعه ای به وجود می آید که در آن کش وقوس وجود دارد، یک عده آن را یک طرف می کشند، یک عده طرف دیگر. فکر می کنم با روی کار آمدن دکتر میرباقری چنین معضلی از بین می رود. اما در دوره آقای سرافراز چنین چیزی بود. یعنی اگر طرحی را به بخشی از سازمان می دادید و تصویب می شد که می رفت هفت خانه بعدی را طی کند اما اگر به هر دلیلی تصویب نمی شد، گروه دیگری از داخل سازمان با شما تماس می گرفتند و می گفتند طرح شما رد شده و آن را بیاورید پیش ما. عمدتا این درگیری و اختلاف ها چون جنبه سیاسی دارند، برای ما خیلی گران تمام می شود. ما را دچار سردرگمی می کند. چون هنرمندان، برنامه سازها، تهیه کننده ها و کارگردان ها کاری به مسائل سیاسی ندارند. آنها می خواهند کار خودشان را بکنند، کاری که به آن اعتقاد دارند، براساس تحلیل من این یک بخش ماجراست اما مساله دیگر که می توانید آن را قبول نکنید این است که به عقیده من اصولا برنامه هفت از داخل سازمان کنترل نمی شود.
از کجا کنترل می شود؟
از بیرون. از جایی که با سینما مخالفت دارد، علیه سینما می خواهد حرکت کند. یک چیزهایی را در سینما برنمی تابد. بنابراین از چنین اهرمی استفاده می کند.
از کجا معلوم که سازمان مخالفت نمی کند؟ سازمان حتی تیزر فیلم های سینمایی را هم برای تبلیغ پخش نمی کند. چرا چنین مخالفتی از داخل خود سازمان نباشد؟
تیزر برخی از فیلم ها پخش می شود.
بله، اما این فیلم ها مطابق با اهداف و خواسته های سازمان است.
مثلا تیزر «بادیگارد» خیلی خوب از تلویزیون پخش می شود. فیلم هم فروش می کند و به نظرم فیلم خوبی است. اما شما برنامه هفت را در روزهای جشنواره نگاه کنید، نخستین جلسه ای که برای بررسی و نقد فیلم بادیگارد تشکیل شد آقای فراستی به شدت فیلم را کوبید و به شدت در مورد فیلم منفی گفت. در برنامه فردا شب هفت، معلوم بود که گوش فراستی را گرفته بودند و گفته بودند تو حق نداری در مورد این فیلم بد بگویی، به خاطر همین حرف هایش را اصلاح کرد.

 

ادبیاتی که آقای افخمی در نامه اش به شما آورده هم جزو ادبیات همان هشت ساله است؟
افخمی اصلا این طوری نبود. او آدم متعادلی بود و این ویژ گی ها را نداشت. واقعا متوجه نمی شوم. وقتی چنین نامه ای را می نویسد خب معلوم است تمام بخش هایش یک حالت طنزگونه و شوخی دارد و آن بخشی که سعی کرده پشت آن طنز پنهان کند این است که می گوید چرا اجازه نمی دهی در مورد فیلمت اظهارنظر کنند، من می گویم شما در مورد فیلم من هر نقدی داری بگو اما فیلم را فقط نقد کن.
فکر می کنم زمانی که فیلم شش سال پیش را اکران کردید، منتظر هر گونه نقد تند بودید؟
بله، اگر از نقد فرار می کردم که اصلا فیلم را اکران نمی کردم. جریان نقد می تواند برای فیلمساز سازنده باشد و مهم است؛ مخاطب برای فیلمساز اهمیت ویژه ای دارد حداقل برای من این طور است. من فیلمم را می سازم و هر بار که می بینم درباره فیلمم صحبت می کنند، آموزش می بینم. بعد از این همه تجربه هنوز، از یک منتقد کهنه کار، منتقدی که واقعا منتقد است، یاد می گیرم. اینکه بد نیست، خیلی هم خوب است. حتما آقای افخمی فرق بین اظهارنظر و توهین و فحاشی را می داند. به نظر من او خودش را به ندانستن زده است متاسفانه و من نمی دانم دلیلش چیست. اتفاقا او آدمی است که این چیزها را خیلی خوب از یکدیگر تشخیص می دهد اما نمی دانم چرا اصرار دارد برنامه ای را تولید کند که هر کسی هر چه دلش می خواهد بگوید.خوب به عنوان برنامه ساز او هم دنبال پربیننده کردن برنامه اش است.
فکر می کند از این منظر برنامه خیلی پربیننده می شود؛ یعنی پا را از حد فراتر بگذارد و چیزهایی را مطرح کنند که منافی عفت، کلام و اخلاق است. فکر می کنند این آزادی است، اتفاقا این آزادی ها از جنس غربی است و برای شرقی ها نیست، چون شرق یک شرم و حیایی قائل است و فرهنگ و دیدگاهش به او اجازه نمی دهند از این ادبیات استفاده کند. حتی مردم هم خودبه خود گارد می گیرند، کمااینکه این گارد را گرفتند، چون شما دارید بدون ملاحظه سینمای ایران، مسوولان و فیلمسازان را زیر سوال می برید. من فکر می کنم آقای افخمی دارد فرافکنی می کند و حدس می زنم زمانی که این بخش از برنامه تمام شده و آنتن روی آیتم بعدی رفته، آقای افخمی با فراستی دعوا کرده که چرا این طور صحبت کردی. اما الان چون عکس العمل من را دیدند و می دانند نمی شود روی ماجرا سرپوش بگذارند، فرار رو به جلو کردند. من فکر می کنم این تلاش برای دست وپا زدن است برای اینکه بگویند ما نبودیم و ما قصد توهین نداشتیم. من می گویم اگر قصد توهین هم نداشتید مثل آدم صادق که می آید عذرخواهی می کند، این کار را بکنید و بگویید من قصد توهین نداشتم.
چرا بلافصله بعد از پخش برنامه واکنش نشان ندادید؟ پروسه پخش «هفت» تا متوقف کردن «سرزمین کهن» چند روز طول کشید. در حال لابی کردن بودید؟ چرا همان زمان واکنش نشان ندادید؟ یعنی پروسه پخش برنامه تا واکنش شما طول کشید. داشتید لابی می کردید؟
نه لابی نمی کردم. (می خندد) فردای پخش برنامه، به اطلاع تهیه کننده «سرزمین کهن» رساندم که چنین اتفاقی افتاده و ما باید عکس العمل نشان بدهیم. بعد تهیه کننده گفت اجازه بدهید با مدیران سازمان صحبت کنیم. من هم به او گفتم اگر این ماجرا حل شود، عیبی ندارد اما اگر حل نشد، من مجبورم واکنش نشان بدهم و واکنشم زیاد جالب نخواهد بود. آقای مسعود به من گفت سر صحنه برو به کار ادامه بده. خودم به اطلاع سازمان می رسانم و سعی می کنم این مشکل را حل کنم. که همان روز شنبه حوالی ظهر، آقای مسعود با من تماس گرفتند که ساعت چهار و نیم جلسه ای در سازمان برگزار می شود و به دفتر آقای پورمحمدی بیایید.

 

,[categoriy]

 

در حضور چه کسانی؟
آقای پورمحمدی و آقای سیفی آزاد.
پس هیچ کدام از عوامل هفت حضور نداشتند؟
نه، نبودند. من گفتم برنامه دست کسانی است که خیلی توانایی اداره و اجرا ندارند، تولید برنامه زنده کار دشواری است. حتی اگر از من بخواهند این کار را انجام دهم، قبول نمی کنم.
یعنی آن زمان که برنامه زنده نبود، برنامه خوبی درمی آمد؟
نه، آن موقع هم خوب نبود اما الان سخت تر و دشوارتر شده است. می خواهم بگویم مورد من برنامه زنده بود، اگر ادیتش می کردند که دیگر بدتر. خیلی بدتر می شد. من به آنها گفتم زودتر برای این ماجرا فکری بکنند چون اگر نکنید من مجبورم عکس العمل نشان بدهم. آن موقع آقای پورمحمدی تلفن را برداشت و جلوی من به آقای افخمی زنگ زد. گفت این چه وضعی است و چرا این کار را کردید؟ آقای افخمی هم گفت ما ظرف امروز و فردا عذرخواهی می کنیم.
قرار بود عذرخواهی از طریق رسانه ها انجام شود؟
بله. به هر حال گفتند ما عذرخواهی می کنیم و من هم تصمیم گرفتم عکس العملی نشان ندهم و کارم را انجام بدهم. اما عذرخواهی نکردند و من هم قرار بود با آقای جیرانی گفت وگویی در یک برنامه اینترنتی داشته باشم و می خواستم در همان برنامه به اظهارات آقای فراستی واکنش نشان بدهم. به دلیل زمان دادن برای عذرخواهی این قرار را به عقب انداختم تا اینکه روز سه شنبه و بعد از عذرخواهی نکردن عوامل برنامه «هفت» در آن گفت وگو پاسخ آقایان را دادم.
سرزمین کهن» را چه زمانی متوقف کردید؟ وقتی خبر توقف آمد برخی رسانه ها گفتند که شما همچنان در شهرک سینمایی دفاع مقدس کار می کنید و پروژه متوقف نشده است.
سه شنبه که برگشتم سر صحنه به تهیه کننده گفتم که امروز باید روز آخر کارمان باشد. ما در شهرک سینمایی لوکیشن داشتیم از قبل هم گفته بودیم سه شنبه کارمان در این شهرک تمام می شود. همین که حدس زدم امروز کارمان تمام می شود، همان جا سر صحنه نامه توقف سریال را تنظیم کردم و فرستادم برای ایسنا تا به عنوان خبر کار کنند. ما تا پایان روز سه شنبه کار کردیم اما عکس هایی که به عنوان عکس های پشت صحنه «سرزمین کهن» در رسانه ها منتشر کردند، برای ما نبود. این عکس ها مربوط به پروژه آقای کاوری بود. اصلا در «سرزمین کهن» توپ و تانک وجود ندارد! این خبرگزاری و آدم هایی که خودشان را خبرنگار و روزنامه نگار می دانند فکر نمی کنند نباید دروغ بگویند، وقتی دروغ شان خیلی زود رو می شود.

 

شما هدف و خواسته تان این بود که مسوولان این برنامه عذرخواهی کنند یا می گویید برنامه هفت نباید با این سبک و سیاق ادامه پیدا کند؟
من خیلی به برنامه هفت کاری ندارم. من می گویم مدیران سازمان باید به این قضیه عکس العمل به موقع نشان می دادند. ما در گرمای طاقت فرسا، وسط بیایان پروژه سنگین و سخت را فیلمبرداری می کنیم و نیاز به انرژی داریم. آنقدر کارمان دشوار است و روزهای سختی را در پیش داریم که حمایت سازمان به عنوان تهیه کننده و صاحب مادی اثر لازم است. قرار نیست ما خودمان را به آب وآتش بزنیم و آنها پشت سرمان روی آنتن حرف بزنند.
البته این توقف ها و شروع دوباره فیلمبرداری درباره سریال «سرزمین کهن» خیلی هم عجیب نیست!
چه کار کنیم؟ طلسم سرزمین کهن را خود سازمان ایجاد کرد.
چه شد که فاز اول آن پخش نشده، فیلمبرداری فاز دوم و سوم را آغاز کردید؟
الان تکلیف پخش سریال مشخص شده است. حالا همه چیز از صفر شروع می شود و ما به نقطه اول برمی گردیم. می دانید که کلید فیلمنامه پروژه سرزمین کهن از زمان دکتر میرباقری زده شد. نگارش فیلمنامه زمان دکتر میرباقری آغاز شد.

 

یادم است تمام فیلمنامه را خوانده بود و برای من خیلی عجیب بود مدیری در آن سطح، فیلمنامه ای را از اول تا آخر خوانده باشد. آقای میرباقری اینقدر خوب این فیلمنامه را خوانده بود مثلا می دانست فلان شخصیت اینجا جمله ای که می گوید حرفش چه تعبیری دارد. خیلی از نوع برخورد او سر کیف می آمدم و خوشحال بودم که فیلمنامه برای او مهم است. جلساتی که با دکتر میرباقری داشتیم خیلی کارساز بود و ایده هایی که مطرح می کرد بسیار خوب بود. به هیچ وجه خبری از موضع سانسور و حذف و این مسائل نبود. پروژه در چنین شرایطی آغاز شد و حالا باز رسیده به جایی که دوباره دکتر میرباقری روی کار آمده است. این سریال در دوره ای پخش شد که سازمان مثل یک سد بزرگ در مقابل آن عمل کرد و خودش در واقع به خودش لطمه زد. هزینه هایی که بعد از توقف این پروژه افزایش یافت به قدری است که یک سازمان بازرسی باید آن را بررسی کند. ما در پایان فاز دوم فیلمبرداری بودیم و هنوز یک ماه از پایان پروژه مانده بود، کار ما را متوقف کردند و حتی صبر نکردند آن یک ماه را فیلمبرداری کنیم.
بحث اعتراض بختیاری ها به این مجموعه بهانه بود؟
بحث بختیاری ها یک سوءتفاهم بود که به راحتی برطرف می شد.
یعنی مساله ای نبود که خود سازمان علم کرده باشد؟
نه فکر نمی کنم. آن یک سوءتفاهمی بود که البته فکر می کنم قطعا مربوط به کش وقوس های سیاسی بود. کسانی برای سازمان خط و نشان می کشیدند و منتظر بهانه بودند که بهانه به دست شان افتاد و این کار را کردند. این مساله یک امر تمام شده است اما می خواهم بگویم در آن برهه خود سازمان به خودش لطمه زد. اگر الان سازمان بازرسی کشور بیاید این پروژه را بررسی کند متوجه می شود مدیران وقت آن دوره چه هزینه سنگینی را به سازمان تحمیل کردند. یعنی الان ما با برآورد فاز سه که مقدارش مطلوب نیست، دو برابر مجموع فاز یک و دو برای این فاز هزینه می کنیم!
نمی توانید رقمی از هزینه های ساخت این پروژه بگویید؟
واقعا نمی دانم. اما می دانم ما باید در ماه ١٢٠ دقیقه مفید بگیریم. سه ماه فیلمبرداری کردیم و با حفظ کیفیت الان ٣٦٠ دقیقه مفید داریم. هزینه ای که الان سازمان برای ٣٠ قسمت این سریال می کند دو برابر هزینه ٦٠ قسمت آن است. چرا؟ برای اینکه همه چیز گران شده و شما می روید سراغ بازیگرهایی که همزمان در چند پروژه کار می کنند و سرشان شلوغ است و رقم های عجیب و غریبی می دهند. حالا چه اتفاقی دارد می افتد؟ در این فاز، مدیران جدید سازمان از یک مقطعی به بعد فهمیدند همان کاری که ما در فاز اول انجام دادیم، درست بود، یعنی موانع ادامه پیدا نکردن سریال کاملا سلیقه ای و شخصی بود.

 

,[categoriy]

 

حرف شان چی بود؟
حرف شان این بود که شما باید قصه تان را عوض کنید، یک کاراکتر را حذف، یک کاراکتر را اضافه کنید، یک کاراکتری را تغییر شخصیت بدهید. اصلا یک حرف های عجیب و غریب می زدند.
خب بهانه شان چی بود؟
می گفتند این جور که ما می گوییم باید تاریخ را نقد کنید. در صورتی که مدیران ارشد سازمان همه فیلمنامه را تایید کرده بودند. ممکن است ایرادهای مختصری داشته باشد، مثل روزشمار تاریخ انقلاب که آن هم قابل حل بود.
در کدام دوره مدیریتی مخالف با فیلمنامه قوت گرفت؟
دوران آقای دارابی می خواستند به ما بگویند فرمان تان را بدهید این طرف و ١٨٠ درجه تغییر مسیر بدهید. از اصلاحات عجیب وغریبی حرف زدند که ما مانده بودیم چطور این اصلاحات را انجام دهیم. حالا سازمان به این نتیجه رسیده که آنها همه حرف های غیرقابل قبول بوده و اساس چیزی که باید اتفاق بیفتد همین فیلمنامه ٦٠ قسمتی آقای طالب زاده است.
سرزمین کهن» از چه زمانی پخش می شود؟
از اول پاییز.
و دوباره همه چیز از صفر شروع می شود؟
پخش سریال از اول شروع می شود.
همان قسمت ها؟ بدون اصلاحات؟
همان قسمت ها و بدون اصلاحات، چیزی حدود دو قسمت از فاز یک اصلاح شده بود. همه آنها برمی گردند سر جای شان.
یعنی الان برگشتید به نقطه اول! این میزان تعامل شما با سازمان برای من جالب است. انگیزه تان چیست از این همه کنار آمدن؟
این فیلمنامه آنقدر خوب است و دوستش دارم که نمی توانم آن را کنار بگذارم. همه کسانی که فیلمنامه را خوانده اند و با ما در این پروژه کار می کنند فیلمنامه را دوست دارند. این کار زحمت چند ساله است و آدم دلش نمی آید رهایش کند. بعد از این مدت توقف وقتی پیشنهاد کردند کار را شروع کنیم، بلافاصله استقبال کردیم. به هر حال یک مسوولیتی است که روی دوش آدم است و باری است که باید یک جوری روی زمین بگذاریم. باید برویم تا آخرش و آن را تمام کنیم و درست نیست آن را نیمه کاره رها کنیم.

 

,[categoriy]

 

آقای تبریزی از یک جایی به بعد در کارنامه کاری تان، کار کردن تان شتاب گرفت. چرا؟ چه اتفاقی افتاد؟
کجا؟
در همین چند سال اخیر.
معمولا ظاهرش شتاب است اما واقعیتش این است که در هشت سال گذشته که من همیشه به آن می گویم هشت سال تاریک، فیلم می ساختم و توقیف می شد. «خیابان های آرام» و «دونده زمین» هم جزو توقیفی ها بود.
تکلیف «خیابان های آرام» چه شد؟
هیچی هنوز مانده.
سر این فیلم هنوز به تعامل نرسیدید؟!
نه هنوز اجازه نمی دهند. اما «دونده زمین» که در دولت قبلی متوقف بود، در دولت جدید پروانه نمایش گرفت. مثلا «از رییس جمهور پاداش نگیر» هفت یا هشت سالی بلاتکلیف مانده بود. اینها در مقطعی با هم مجوز گرفتند، فکر می کنید که من غیرمعمول شتاب گرفتم.
اما آدم با پشتکاری هستید.
 (می خندد.)
چون از جمله کارگردان هایی هستید که دلسرد نمی شوید. اینقدر توقیف، سنگ اندازی.
هیچ وقت.
چرا؟
من آدم ها را به دو دسته تقسیم می کنم، می گویم یک عده ای تولید کننده و سازنده اند و عده ای نیز موانع تولید و سازندگی اند. این جهانی که ما داریم در آن به سر می بریم دارای یک حکمت خیلی پیچیده و عمیق است، بنابراین مدل فکری من این است که بعضی وقت ها خراب کاری دیگری به نفع من است. بعضی وقت ها ممانعت به نفع تو است. بعضی وقت ها هم که ممانعت نیست آن هم به نفع تو است. من فکر می کنم آن حدیث که می گوید: «الخیر فی ما وقع» خود زندگی است شما اگر دلت صاف باشد و با صداقت کار کنید و بروید جلو همه این سدها برداشته می شود چون همه شان مثل کف روی آب هستند، مثل مگس های روی شیرینی. یک دست تکان بدهید می روند اما به وقتش. من مادربزرگی داشتم که همیشه می گفت: هر جور که زندگی می کنی طبیعت و کائنات هم با تو همان طور رفتار می کند. پس خودت را با مناعت طبع نشان بده. اگر همه این طوری فکر کنند زندگی آرامی خواهیم داشت.
از قضاوت شدن نمی ترسید؟ اینکه فیلم هایی که چند سال پیش کارگردانی کردید زمان خودشان اکران نمی شوند؟
در معرض قضاوت قرار گرفتن طبیعی است. ما وقتی کار می کنیم ممکن است یک وقتی بالای منحنی باشیم و یک زمانی هم پایین بیاییم. ممکن است کسی ما را دوست داشته باشد و یک عده هم ما را دوست نداشته باشند. باید به حرفی که می زنیم اعتقاد داشته باشیم. این کافی است.
همه فیلم هایی را که ساختید قبول دارید؟
بله.(می خندد)

 گرد آوری مطالب : آکا ایران



منبع :

تبریزی: «هفت» یک داعش فرهنگی است ، اخبار داعش گردآوری توسط بخش هنرمندان ایران و جهان سایت آکاایران
تبلیغات