سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟ ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته هنرمندان ایران و جهان از سایت مقالات هنر آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

آکاایران: سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟

سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟
,بازیگران,سریال,فیلم,[categoriy]

آکاایران: سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟

سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟



,بازیگران,سریال,فیلم,[categoriy]

در ایران شرکت های بزرگ تهیه و توزیع موسیقی به معنایی که در اروپا و آمریکا و ژاپن وجود دارد دیده نمی شود. در مقابل موسسات تهیه و تولید آلبوم محدود می شوند به چند موسسه دولتی و غیردولتی. از جمله ضعف ها و مشکلات داخلی حوزه اقتصاد خلاق را می توان کمبود آمارهای مستند و رسمی در زمینه رشته های مختلف این حوزه خصوصا اقتصاد موسیقی دانست.

به گزارش آکاایران: به گزارش اقتصاد خلاق،در ایران شرکت های بزرگ تهیه و توزیع موسیقی به معنایی که در اروپا و آمریکا و ژاپن وجود دارد دیده نمی شود. در مقابل موسسات تهیه و تولید آلبوم محدود می شوند به چند موسسه دولتی و غیردولتی. از جمله ضعف ها و مشکلات داخلی حوزه اقتصاد خلاق را می توان کمبود آمارهای مستند و رسمی در زمینه رشته های مختلف این حوزه خصوصا اقتصاد موسیقی دانست. شاید تعداد پژوهشگران و کارشناسان داخلی که نگاه آماری و مستدل به مبحث بااهمیت اقتصاد موسیقی داشته اند، به تعداد انگشتان دست هم نرسد. همین مسئله در عین حالی که شرایط را برای شناخت جزیی و دقیق این حوزه دشوار می سازد بر لزوم تاکید بیشتر برای ارائه آمار دقیق و مستدل نیز اشاره دارد. دکترمحمدرضا آزاده فر، یکی از معدود افرادی است که در کتاب خود به نام «اقتصاد موسیقی» نگاه مبسوط و همه جانبه ای به این مبحث داشته است. بنابر اهمیت این کتاب، بخش هایی از آن در ادامه می آید.
جامعه آماری 15 تا 35 سال
لازمه هر فعالیت اقتصادی شناخت ذائقه و دیدگاه مصرف کنندگان است؛ به همین دلیل به گزارش نتایج نظرسنجی از افراد 15 تا 35 سال در شهر تهران درباره موسیقی که توسط مرکز افکار سنجی و رصد فرهنگی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مهرماه سال 89 انجام شده است اشاره می کنیم تا تابلویی از سلیقه و دیدگاه مخاطب ایرانی ساکن در پایتخت را به شکل نسبی به نمایش بگذاریم.
موسیقی؛ برنامه ثابت روزانه جوانان
یافته های پژوهشی نشان داده است که بیشتر نوجوانان و جوانان به موسیقی علاقه دارند و در واقع گوش دادن به موسیقی جزیی از برنامه ثابت روزانه آنان محسوب می شود؛ به عبارت دیگر موسیقی از عناصر اصلی گذران وقت و پرکننده اوقات روزانه آنها محسوب می شود.
از جمله نتایج حاصل شده از پژوهش فوق می توان به موارد زیر اشاره کرد:
علاقه زیاد 68 درصدی به موسیقی
3/68 درصد پاسخگویان در حد «خیلی زیاد و زیاد» و 6/27 درصد در حد «کم و خیلی کم» به موسیقی علاقه دارند.
مهم ترین دلایل پاسخگویانی که به موسیقی علاقه ندارند (1/4 درصد کل پاسخگویان) عبارت اند از: «دوست نداشتن» (6/11 درصد)، «علاقه داشتن به قرآن» (6/11 درصد) و...
6/67 درصد علاقه مندان موسیقی به «موسیقی آرام (لایت)» و 5/17 درصد به «موسیقی تند و هیجان انگیز» بیشتر علاقه دارند. 6/13 درصد نیز به «هردو» موسیقی علاقه مندند.
8/49 درصد علاقه مندان به موسیقی به «موسیقی شاد» و 9/27 درصد به موسیقی «غمگین» علاقه بیشتری دارند. 8/21 درصد نیز به «هردو» موسیقی علاقه مندند.
8/77 درصد علاقه مندان به موسیقی به «موسیقی با کلام» و 1 درصد به «موسیقی بی کلام» بیشتر علاقه دارند.9/10 نیز به «هردو» موسیقی علاقه مندند.
6/75 درصد علاقه مندان به «موسیقی ایرانی» و 5/9 درصد به «موسیقی خارجی» بیشتر علاقه مندند. 7/14 نیز «هردو» نوع موسیقی را می پسندند.
از میان علاقه مندان به موسیقی، 1/45 درصد بیشتر موسیقی با محتوا و متن اشعار «عاشقانه» و 6/25 درصد «عرفانی»، 5/17 درصد «موسیقی با مضمون اجتماعی و فرهنگی»، 4/5 درصد «مذهبی» و 9/4 درصد «حماسی و درباره وطن» را می پسندند.
از میان علاقه مندان به موسیقی، 2/56 درصد بیشتر به «محتوا و متن شعر»، 6/21 درصد به «ریتم و آهنگ» و 5/20 درصد به «هردو» اهمیت می دهند.
علاقه مندی 57 درصدی به سازهای ایرانی
57 درصد علاقه مندان به موسیقی، از صدای «سازهای ایرانی» و 3/33 درصد از صدای «سازهای خارجی» بیشتر لذت می برند و 9/8 درصد نیز از صدای «هردو» نوع ساز لذت می برند.
56 درصد به موسیقی های صدا و سیما علاقه ندارند
1/22 درصد علاقه مندان به موسیقی، در حد «خیلی زیاد و زیاد» و 3/56 درصد در حد «کم و خیلی کم» به موسیقی هایی که از صداوسیما پخش می شود علاقه دارند. 21 درصد «اصلا» علاقه ای به موسیقی های پخش شده از صداوسیما ندارند.
در خصوص مبتذل بودن موسیقی، 4/67 درصد پاسخگویان گفته اند که «برخی از موسیقی ها بی محتوا و مبتذل هستند و باید از شنیدن آنها خودداری کرد» و 6/31 درصد نیز معتقدند «چیزی به اسم موسیقی مبتذل وجود ندارد و هرکسی سلیقه ای در موسیقی دارد.»
مردان و زنان به یک نسبت به موسیقی علاقه دارند
تحلیل آماری نشان می دهد که مردان و زنان تقریبا به یک نسبت به گوش دادن موسیقی علاقه مندند و با افزایش سطح تحصیلات، بر درصد علاقه مندان به گوش دادن موسیقی افزوده شده است همچنین بر اساس تحلیل این آمار، مردان و زنان به یک نسبت به گوش دادن موسیقی شاد، غمگین، موسیقی ایرانی و خارجی علاقه دارند اما با افزایش سن، بر درصد علاقه مندان به موسیقی ایرانی افزوده و از درصد علاقه مندان به موسیقی خارجی کاسته شده است و با افزایش سطح تحصیلات از درصد علاقه مندان به موسیقی باکلام کاسته شده و بر درصد علاقه مندان به موسیقی بی کلام افزوده شده است.
تحلیل آماری نشان می دهد با افزایش سطح تحصیلات از درصد افرادی که موسیقی با محتوا و متن عاشقانه و مذهبی را می پسندند کاسته شده و بر درصد افرادی که موسیقی با محتوا و متن اشعار عرفانی و با مضمون اجتماعی و فرهنگی را می پسندند افزوده شده است.
علاقه مندی بیشتر زنان به موسیقی های صداوسیما
تحلیل آماری نشان می دهد که مردان و زنان به یک نسبت از صدای سازهای ایرانی و خارجی لذت می برند اما با افزایش سن، بر درصد افرادی که از صدای سازهای ایرانی بیشتر لذت می برند افزوده شده و از درصد افرادی که از صدای سازهای خارجی بیشتر لذت می برند کاسته شده است. همچنین افراد بی سواد و با تحصیلات ابتدایی بیش از سایر افراد از صدای سازهای ایرانی و افراد با تحصیلات راهنمایی و دبیرستان بیش از دیگران از صدای سازهای خارجی بیشتر لذت می برند.
تحلیل آماری نشان می دهد که زنان بیش از مردان به موسیقی های پخش شده از صداوسیما علاقه مندند و با افزایش سن بر درصد افرادی که به موسیقی های که از صداوسیما پخش می شوند علاقه دارند، افزوده شده و با افزایش سطح تحصیلات از درصد این افراد کاسته شده است.
تحلیل آماری نشان می دهد که مردان بیش از زنان گفته اند موسیقی هنر است و موسیقی حرام وجود ندارد و افراد گروه سنی 29 تا 25 سال و افراد با تحصیلات عالی بیش از سایر افراد چنین نظری داشته اند.
بیشتر افرادی که بیان کرده اند برخی از موسیقی ها حرام هستند و نباید به آنها گوش داد معتقدند که برخی از موسیقی ها مبتذل هستند.
تولید موسیقی در ایران
در ایران شرکت های بزرگ تهیه و توزیع موسیقی به معنایی که در اروپا و آمریکا و ژاپن وجود دارد دیده نمی شود. در مقابل موسسات تهیه و تولید آلبوم محدود می شوند به چند موسسه دولتی و غیردولتی. موسسات دولتی عموما زیرمجموعه ای از سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان های فرهنگی و هنری وابسته به شهرداری ها و در گذشته کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.
تولید موسیقی در بخش خصوصی
بخش خصوصی نیز شامل موسساتی است که با گرفتن مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تحت عنوان «موسسه فرهنگی هنری» به کار تولید و نشر موسیقی در کنار انجام دیگر فعالیت ها مانند چاپ کتاب، برگزاری کلاس های فرهنگی، هنری و... اشتغال دارند. گفته می شود 95 درصد تولید محصولات موسیقایی و سایر آثار صوتی به وسیله بخش خصوصی صورت می گیرد. تعداد شرکت هایی که در این زمینه به فعالیت اشتغال دارند بیش از 150 شرکت ثبت شده است و البته آمار دقیقی از شرکت های ثبت نشده و غیرمجاز وجود ندارد. با این اوصاف شمار شرکت هایی که عملا و به صورت مداوم در حال تولید و نشر آثار صوتی در کشور هستند به سختی به تعداد انگشتان یک دست می رسد.
عدم انتشار آمار سالانه فروش موسیقی
در کشور ما متاسفانه در زمینه آثار موسیقی، در عمل حق مولف رعایت نمی شود و تکثیر غیرمجاز آثار صوتی در سطح بسیار وسیعی رواج دارد.
آمار و ارقام دقیقی در کشور ما از میزان فروش محصولات موسیقی وجود ندارد. علت این امر عدم وجود موسسات آماری مانند ساونداسکن در ایران است. تنها آمار دقیقی که قابل دستیابی است عبارت است از انتشار آلبوم ها و اجرای کنسرت هایی که کار خود را از طریق کسب مجوز از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام می دهند که این آمار نیز معمولا به صورت سالانه منتشر نمی شود.
ویژگی های فناوری های نوین در آینده صنعت موسیقی
به نظر می رسد یکی از مهم ترین عوامل اثرگذار در کوتاه مدت روی شکل آینده صنعت موسیقی، چگونگی و سمت وسوی توسعه فناوری های نوین باشد چراکه عوامل روانی و اجتماعی معمولا منجر به تغییرات در یک بازه زمانی طولانی تر می شود و سرعت تغییر در آنها نیز بسیار آرام تر از شیوه تغییر در فناوری است.
آینده صنعت موسیقی در ایران
پیش بینی می شود؛ آینده صنعت موسیقی از آنچه در پنجاه ساله گذشته رخ داده است کاملا متفاوت باشد. هنوز صنعت موسیقی به شدت وابسته به تولیدات فیزیکی از قبیل لوح های فشرده صوتی و تصویری است و به تازگی طی چند سال گذشته فروش محصولات به شکل دیجیتال آغاز شده است. به نظر می رسد شرکت های بزرگ تهیه و تولید محصولات موسیقی، در آینده به تدریج به شرکت های خدماتی تبدیل می شوند، چیزی شبیه آنچه امروزه به عنوان شبکه های خصوصی تلویزیونی شناخته می شوند. تصور می شود که این شرکت ها کار خود را متمرکز بر مهیا کردن محتوای موسیقی و سپس یافتن بازاری برای مصرف آن نمایند. از سوی دیگر با کاهش تدریجی درآمدهای ناشی از فروش محصولات صوتی به صورت لوح فشرده و دیگر شکل های فیزیکی، شرکت ها مترصد یافتن منابع درآمدی جایگزین، احتمالا در حوزه اجراهای صحنه ای خواهند شد.
برای توصیف مسیر حرکت آینده به طور اجمالی ضروری است نیم نگاهی به گذشته صنعت موسیقی داشته باشیم و این که چگونه شیوه های کنونی ارائه محصولات، جایگزین شیوه های قدیمی تر شد. در طی یک صد سال گذشته هدف نهایی صنعت موسیقی، مهیا کردن موسیقی به شکل ضبط شده برای مصرف کننده بوده است به گونه ای که در زمان و مکان دلخواه خود بتواند آن را هرچند بار که می خواهد بشنود اما در سال های گذشته شیوه ارائه محصولات فرهنگی و تفریحی دچار تحولات زیادی شده است. هریک از این تحولات به نحوی شوک به بازار موسیقی وارد آورده است که از مهم ترین آنها می توان به اختراع ترانزیستور و گسترش رادیوهای ارزان قیمت، ساخته شدن نوار کاست و امکان ضبط در خانه، شکل گیری شبکه های تلویزیونی، شکل گیری تلویزیون های کابلی، شبکه های ماهواره و نهایتا شبکه اینترنت اشاره کرد. بر این اساس برای درک بهتر از آینده صنعت موسیقی، ما باید نگاه خود را فراتر از «تولید محصولات فیزیکی» ببریم. از طرف دیگر استفاده از موسیقی در زمان دلخواه برای شنونده اصل است اما این اصل در زمینه پخش کننده دیجیتال جدید دیگر به معنی استفاده از یک محصول فیزیکی مانند لوح فشرده یا نوار کاست نیست.
بر این مبنا، شرکت هایی تهیه و تولید محصولات موسیقی به سمتی حرکت خواهند کرد که بیشتر تهیه کننده و انتقال دهنده موسیقی باشند و درآمد خود را با این عنوان و قالب از موسیقی به دست آورند، تهیه کننده ای که موارد علاقه مشتریان را دسته بندی، پیرایش و به راحتی به مصرف کننده ارائه می کند.
مطالعه رسانه های جدید کمک شایانی به پیش بینی آینده صنعت موسیقی می کند. سیر تکامل رسانه ها نشان می دهد که رادیو اولین و مهم ترین رسانه ای است که کار انتقال موسیقی را بدون واسطه فیزیکی به شنونده انجام داده است. یک نگاه تاریخی نشان می دهد همین امر سبب شده است که با شکل گیری این رسانه، شرکت های تهیه و تولید محصولات موسیقی توجه خاصی به آن داشته باشند و حتی به طور رسمی و یا غیر رسمی آنها را خریداری یا با مقاصد خود هم سو کنند. از طرف دیگر رادیوهای اینترنتی و ماهواره ای وظیفه خود می دانند که به عنوان رعایت قانون کپی رایت، حقوق مربوط به تهیه کنندگان آثار را پرداخت نمایند. تلفن، اولین ابزار ارتباط دوسویه بود که به خانه ها آمد اما تلفن ها قابلیت محدودی برای نقل و انتقال داده ها داشتند به دلیل آن که پهنای باند آنها بسیار محدود بود. این روند ادامه یافت تا جایی که فیبرهای نوری وارد عرصه ارتباطی شدند. ویژگی فیبرهای نوری آن بود که می توانستند اطلاعات زیادی از پهنای باند خود عبور دهند. با یک فیبر می شود شبکه های تلویزیونی، رادیویی، سرویس اینترنت و تلفن را به طور یک جا داشت.

 گرد آوری مطالب : آکا ایران


منبع :

سلیقه موسیقی ایرانیان چیست؟ گردآوری توسط بخش هنرمندان ایران و جهان سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات