پایتخت و کلاه قرمزی اهرم فشار بردولت؟ -آکا

آکاایران: پایتخت و کلاه قرمزی اهرم فشار بردولت؟

پایتخت و کلاه قرمزی اهرم فشار بردولت؟
,[categoriy]

آکاایران: پایتخت و کلاه قرمزی اهرم فشار بردولت؟

پایتخت و کلاه قرمزی اهرم فشار بردولت؟



,[categoriy]

صدا و سیما می گوید پول ندارم و دو سال است با دولت درافتاده که چرا به ما بودجه نمی دهید و توقع دارید با کم کردن آگهی ها و افزودن به محتوای برنامه ها و بالا بردن کیفیت کار، بیشتر از قبل درآمدزایی کنیم؟ 

به گزارش آکاایران: مشکلات صدا و سیما با دولت یازدهم از همان روزهای روی کار آمدن روحانی و کابینه اش آغاز شد و کم کم بالا گرفت. پیش از آن و در دولت قبلی هم می شد رگه هایی از اختلاف بین صدا و سیما و دولت را پیدا کرد اما در اصل ماجرا و سیاست های کلی، مشترکات زیادی بین طرفین دیده می شد و حداقل اینکه در مدت هشت سال فعالیت دولت قبلی، مهم ترین رسانه کشور سعی در تخریب دولت نداشت. در این میان مدیران نزدیک به رئیس جمهوری قبلی اعتقاد داشتند صدا و سیما ظاهرا با دولت خوب بوده و با وجود این که قرار بر این بوده انتقاد از عملکرد دولت جریان داشته باشد اما رادیو و تلویزیون به صورت زیرپوستی دولت را تخریب می کردند که گاهی اوقات از یک انتقاد معمولی فراتر می رفت.

 

در دولت تدبیر و امید اوضاع کاملا تغییر کرد، تا جایی که برخی مدیران دولت فعلی علنا اعلام کردند: صدا و سیما در نقش اپوزیسیون دولت عمل می کند اما برخی دیگر می گفتند: تنها بخشی از صدا و سیما در موضع گیری های سیاسی با دولت مشکل دارد اما به سخره گرفتن وزرای روحانی و انتقادهای متوالی کاری کرد تا دولت فعلی به این ارگان تأثیرگذار بدبین شود تا جایی که شخص رئیس جمهوری در یکی از سفرهای استانی اش به این جریان واکنش نشان داد و آنجا بود که مشخص شد رابطه دولت با صدا و سیما اصلا خوب نیست.

 

مهم ترین دعوای دو طرف در دو سال گذشته، بحث تخصیص بودجه به صدا و سیما و میزان درآمدزایی این ارگان بوده است. دولت در دو سال گذشته بودجه ای در اختیار این ارگان قرار داده که نسبت به دوران دولت قبلی و دو سال آخر آن رشد کمتری داشته و همین صدای مدیران جام جم را درآورده است.


سال 90 بودجه صدا و سیما 689,4 میلیارد تومان بود که برای سال بعد با افزایش 44 درصدی به 993,8 میلیارد تومان رسید اما این بودجه در دولت یازدهم  و برای سال 93به 872 میلیارد تومان رسید و در سال 94 با رشد 8,6 درصدی به 932 میلیارد تومان افزایش یافت. مشکلات دو طرف در همان سال 93  آغاز شد، چرا که دولت صدا و سیما را موظف کرد تا در این سال 890 میلیارد تومان درآمدزایی کند. اتفاق جالب آنجا بود که سال بعد از آن دولت از این ارگان خواست 1200 میلیارد تومان درآمدزایی کند که این خواسته ناراحتی مدیران جام جم را به دنبال داشت و آنها به این خواسته رسما واکنش نشان دادند. جام جمی ها می گفتند: چرا این تصمیم یک طرفه و بدون ترتیب دادن جلسه ای بین دو طرف گرفته شده است.

 

آنها علنا می گفتند: در این تصیم گیری نشانه ای از اعتدال نبوده و از نقدهای غیر منصفانه- به زعم خودشان- به درآمدزایی سازمان دلخور بودند. موضوع وقتی پیچیده تر شد که بحث بودجه 95 پیش آمد و گمانه زنی ها درباره میزان افزایش بودجه آنها، مدیران صدا و سیما و همراهانشان را بیشتر از قبل ناراحت کرد. وقتی بحث رشد 28,1 درصدی بودجه سال 95 پیش آمد، برخی اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس که در راستای سیاست های کلی صدا و سیما با این ارگان در یک جبهه قرار می گیرند، درصدد حمایت از جام جم برآمدند و کاهش بودجه  صدا و سیما را غیر عادی دانستند. به دنبال این اعتراض ها مجلسی ها از سازمان مدیریت و برنامه ریزی خواستند به افزایش اعتبارات این ارگان اقدام کند. مجلسی های حامی صدا و سیما و رسانه های وابسته به این ارگان برای اثبات مظلومیت شان درصدد مقایسه بودجه های اختصاص یافته به این ارگان با دیگر دستگاه های فرهنگی مانند وزارت ورزش و جوانان، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان میراث فرهنگی برآمدند و این سؤال را مطرح کردند که چرا بودجه این دستگاه ها به ترتیب رشد 70، 51، 31 و 44 درصدی داشته اما بودجه صدا و سیما فقط 28,1 درصد افزایش داشته است؟

 

این انتقادها البته با واکنش مدیران سازمان مدیریت و برنامه ریزی مواجه شد و آنها صراحتا اعلام کردند: نیمی از بودجه فرهنگی کشور به صدا و سیما داده می شود و در توزیع بودجه بین دستگاه های فرهنگی اعتدال و انصاف کاملا رعایت شده است. صدا و سیما در حالی از کاهش بودجه دولتی اش گلایه دارد که کسب بودجه از دولت فقط یکی از راه های درآمدزایی این ارگان است و می تواند از تبلیغات، واگذاری حق پخش، فعالیت های تولیدی، اعتبار از محل بودجه عمرانی کشور و کمک های نقدی و غیر نقدی اشخاص هم بهره ببرد. گفته می شود در یکی از جلسات نیز اکبر ترکان گفته اگر سازمان صدا و سیما را به او بدهند او طی چند ماه این نهاد را از نظر مالی مستقل و سازمانی سودده خواهد کرد که نه تنها دیگر محتاج بودجه نباشد که به سازمانی با سوددهی بالا نیز تبدیل گردد. اما به هر حال این ارگان در حالی از کمبود بودجه خود می نالد که در بهترین حالت و بالاترین میزان دریافت بودجه هم یک سازمان ضررده به حساب می آمده و مشکلات اساسی داشته است؛ به طوری که کارشناسان را به این نتیجه رسانده که مشکل از جای دیگری آب می خورد.

 

مهم ترین مشکلی که سازمان صدا و سیما را در ساخت برنامه های پرمحتوا و غنی آزار داده است، به بالا بودن تعداد نیروهای انسانی شاغل در این ارگان مربوط می شود؛ گفته می شود در حال حاضر بیش از 50 هزار نیروی انسانی به صورت رسمی، قراردادی و پیمانی در بخش های مختلف این سازمان مشغول به کارند و بخش قابل توجهی (حدود 85 درصد) از بودجه سالانه این ارگان صرف پشتیبانی از نیروی انسانی اش می شود و مدیران رادیو و تلویزیون فقط 15 درصد باقی مانده را صرف ساخت  برنامه می کنند که طبیعتا حاصل آن قهر مردم از تلویزیون و رویکرد بیشتر به ماهواره هاست.

 

در این میان صدا و سیما با تعدیل حدود هزار نیروی انسانی اش در صدد حل مشکل برآمد اما به گفته کارشناسان مجبور است برای حل مشکلات انسانی، 10 هزار نیروی کار خود را کنار بگذارد تا بودجه اختصاص یافته به این نیروها را صرف ساخت برنامه و توسعه شبکه هایش کند؛ اتفاقی که تاکنون رخ نداده و بعید به نظر می رسد عملی شود. راه حل دیگر صدا و سیما برای برون رفت از مشکلات و محدودیت های مالی، بحث چابک سازی و  کوچک سازی این رسانه بود. این اتفاق در شروع کار مدیریت جدید صدا و سیما حدود یک سال قبل عملی شد و با حذف شبکه جام جم از گیرنده های دیجیتال تلویزیونی و جایگزینی آن توسط شبکه افق و البته ادغام شبکه های نمایش و تماشا پیش رفت. نکته ویژه اینجا بود که این دو شبکه در حالی ادغام شدند که هر کدام از آنها مأموریت جداگانه ای داشتند و قرار نبود برنامه هایشان شبیه هم باشد. همچنین شبکه تهران تبدیل به بازار شد و شبکه اچ دی که قرار بود اتفاق تازه ای در تلویزیون باشد، به تهران تغییر نام داد که این هم تغییر و جابجایی عجیبی بود که توجیهی منطقی نداشت.

 

این ادغام و حذف ها در رادیو هم اعمال شد، به طوری که برخی از شبکه های رادیویی مانند ایران صدا و... همگی کنار گذاشته شدند. البته پروژه چابک سازی حاشیه هایی هم  برای خود سازمان به وجود آورد؛ مانند اینکه درآمد کارمندان سازمان که شبکه هایشان در هم ادغام شده بود، به یک سوم تقلیل یافت و اعتراض آنها را به همراه داشت. اما نکته مهم درباره این پروژه درباره زیاد و کم شدن شبکه ها  بود. زمانی در دوره مدیریت ضرغامی، وی با افتخار به تعداد شبکه ها می افزود و این کارش تأیید می شد اما در دوره سرافراز حذف و ادغام کانال ها هم تأیید شد تا دقیقا نفهمیم بالاخره تعدد کانال ها به سود مخاطب است یا حذف و ادغام آنها؟  از سوی دیگر و در راستای همان برنامه چابک سازی حذف برنامه های کم مخاطب و اهمیت به محتوا هم در دستور مدیران ارشد صدا و سیما قرار گرفت اما نتیجه چیزی نشد که به حل مشکلات مالی کمک کند. در بهمن سال 93  گفته شد، رئیس جمهوری با پرداخت بودجه به صدا و سیما موافقت کرده اما یک سال پیش شنیده شد، سرافراز می خواهد از صندوق توسعه ملی 3,1 میلیون دلار دریافت کند که ظاهرا این اتفاقات عملی نشد و درپی تداوم مشکلات مالی صدا و سیما مدتی بحث استعفای سرافراز و غیبت او در محل کار هم به گوش رسید. حالا سازمان صدا و سیما،

 

مجلسی های حامی این ارگان و رسانه های وابسته به جام جم همچنان بحث مشکلات مالی و کمبود بودجه این سازمان بزرگ را برجسته می کنند و می گویند، از آنجایی که صدا و سیما با 140 شبکه رادیویی و تلویزیونی داخلی و خارجی اش، درصدد ساختن تصویری مثبت از جمهوری اسلامی ایران  در  سایر کشورهاست، باید از سوی دولت کاملا تأمین شود اما مشکل اینجاست که همین صدا و سیما با بودجه قابل توجهش مردم خودش را رها کرده و با ضعف در برنامه سازی و توسعه شبکه های رادیویی تلویزیونی، به دیگر سرگرمی های هزاره سوم و برنامه های سخیف شبکه های ماهواره ای سوق داده شده است.

 

در این میان نکته شگفت انگیز اینجاست که با وجود ناله های جام جمی ها از بی پولی، تعدد برنامه های تولیدی در ماه های گذشته، نشان می دهد ظاهرا مشکلی در این زمینه وجود ندارد تا جایی که کنداکتور آنتن کاملا پر شده و گاهی مدیران شبکه ها برای تنظیم کنداکتور خود حتی برنامه هم زیاد می آورند؛ البته برنامه هایی که بیشترشان هیچ حرفی برای گفتن ندارند و با توجه به ضعف محتوا قادر به نشاندن و میخکوب کردن مخاطب پای تلویزیون نیستند. همچنین نکته تأسف برانگیز اینجاست که با وجود برنامه های متعددی که ساخته شد و نتوانست مخاطب را راضی نگه دارد،  صدا وسیما با سیاست عجیب و غریبش در ایام نوروز کاری کرد تا محدودیت های بودجه ای اش را بار دیگر به رخ بکشد و سر دولت بکوبد. کنداکتور تلویزیون در ایام نوروز و تعطیلاتی که مانند هر سال خیلی ها دل به تلویزیون می بندند، پر بود از برنامه های تازه و تولیدی اما در عوض دو برنامه پر مخاطب سال های قبل (سریال پایتخت و مجموعه کلاه قرمزی) از کنداکتور نوروزی حذف شد تا خیلی ها با اطلاع از این مسئله قید تماشای تلویزیون در ایام تعطیلات را  بزنند و با توجه به اینکه سریال های این ایام و بیشتر برنامه های شبکه های مختلف جذابیتی نداشتند، صدا و سیما در عید 95 نمره منفی بگیرد.اما به نظر می رسد این نمره منفی برای مدیران جام جم چندان هم آزار دهنده و نگران کننده نبوده و شاید به عنوان اهرم فشار روی دولت عمل کند.

 

 

حالا و با کنار هم قرار دادن تکه های این پازل، می توان این سؤال را مطرح کرد که آیا نمره منفی درج شده در کارنامه جام جم ابزاری تازه برای فشار آوردن به دولت نیست تا با بالا گرفتن انتقادها از صدا و سیما، این ارگان بتواند روی بحث بودجه پافشاری کند؟ ظاهرا حالا صداو سیمایی ها می توانند مدعی شوند که کمبود بودجه و محدودیت های مالی شان اجازه ساختن برنامه های پر محتوا و پربیننده را نمی دهد؛ مسئله ای که با پر بودن کنداکتور از برنامه های تازه اما کم مخاطب منافات دارد و باید دید سرافراز و مدیران زیردستی اش چه توجیهی برای حل این پارادوکس دارند.

 

این فرضیه وقتی قوت می گیرد که می بینیم از میان تعداد بی شمار برنامه هایی که برای پخش در نوروز انتخاب شدند، مدیران سیما تصمیم گرفتند دقیقا دو برنامه پرطرفدار را از کنداکتور پخش حذف کنند؛ کلاه قرمزی و پایتخت. حمید جبلی که یکی از پایه های اصلی مجموعه کلاه قرمزی است، اعلام کرد: امسال از این برنامه خبری نخواهد بود؛ چون تلویزیون هزینه سال گذشته را هم هنوز نداده است و این در حالی است که به دلیل پربیننده بودن این دو برنامه نوروزی، صداوسیما درآمد بسیار خوبی نیز از محل آگهی های قبل و میان برنامه ها به دست می آورد. حال باید دید آیا این اهرم فشاری است که به واسطه آن تلویزیون سعی می کند به دولت فشار بیاورد؟ آیا مدیران تلویزیون با افزایش نارضایتی از حذف برنامه های مورد پسند مردم به بهانه نبود بودجه، می خواهند کاری کنند که بالاخره اعتبار مورد نظر را از دولت بگیرند؟ این پرسشی است که باید برای فهمیدنش هنوز صبر کرد.


گلایه های سازمان صدا و سیما از  کمبود منابع مالی درحالی مطرح می شود که در یکی از جلسات هیئت دولت، پس از مطالبه مجدد کمک مالی و افزایش بودجه صدا و سیما توسط رییس سازمان، اکبر ترکان، مشاور ارشد رییس جمهور، اعلام آمادگی کرده سازمان صدا و سیما را بدون بودجه اداره می کند و پس از یک مقطع زمانی کوتاه مدت به سودآوری می رساند.

 

اخبار فرهنگی و هنری - وقایع اتفاقیه

 گرد آوری مطالب : آکا ایران


منبع :

پایتخت و کلاه قرمزی اهرم فشار بردولت؟ گردآوری توسط بخش هنرمندان ایران و جهان سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات