آکاایران: احساس هایی که کودکان باید یاد بگیرند

کودکی با تجربه تربیت کنید

والدین همیشه بهترین ها را برای فرزند خود می خواهند و همیشه دراین استرس هستند که کودکشان در مواقع حساس زندگی قرار نگیرد اما اگر برخی از شرایط را تجربه نکنند در بزرگسالی با مشکلات حادی تری مواجه می شوند.


کودکی با تجربه تربیت کنید

آکاایران: کودکی با تجربه تربیت کنید


والدین عموما تلاش می کنند که فرزندان شان از موقعیت های و واقعیت های تلخ زندگی به دور باشند و شرایط را به گونه ای تنظیم می کنند که کودکشان با آن مسائل روبرو نشوند. این یک امر عالی برای دور نگه داشتن از آنها می باشند اما برای همیشه امکان پذیر نیست. مافظت اگر با نگاه دائمی در زندگی باشد هزگر امان پذیر نخواهد بود چرا که فرزندان تا یک سنین خاص ممکن است از شرایط و بحران هایی که در زندگی به وجود می آید بی خبر و بی اطلاع باشند و آنها را درک نکنند ولی با افزایش سن و قرار گرفتن در شرایط مختلف زندگی با مسائل و اتفاقاتی مواجه می شوند که باید توانایی برخورد و مقابله با آن را دارا باشند.

کودکان باید یاد بگیرند که هنگام مواجه با احساس خشم چگونه رفتار کنند و باید یاد بگیرند که به هیچ وجه نباید هنگام ناراحتی پرخاشگری کنند یا بزنند.


کودکان باید یاد بگیرند که چگونه به شیوه ای درست و سالم بتوانند با احساسات ناراحت کننده مواجه شوند. به فرزندتان بیاموزید تا چگونه با این احساسات روبرو شوند و بهتر است که برای مواجه با مسئولیت ها و ناامیدی ها و سرخوردگی های بزرگسالی آماده شوند. در این مطلب سعی شده است تا احساس هایی که کودکان باید از همان سنین پایین مدیریت و کنترل  کردن آن را یاد بگیرند، آورده شده است.
شکست و سرخوردگی
گرچه به نظر بهتر است که مانع احساس سرخوردگی در بچه ها شویم، اما کودکان باید بیاموزند که چگونه به طور موثری باید با سرخوردگی و شکست مواجه شوند. خواه کودک درگیر مسئله های ریاضی است یا از مرتب کردن تختش عاجز شده است، آن کار را برای او انجام ندهید ان هم صرفا به این دلیل که سرخورده و کلافه شده است.
به او پیشنهاد بدهید که یک کم استراحت کند یا اگر لازم است چند نفس عمیق بکشد، اما او را تشویق کنید تا بعد از اینکه آرام شد دوباره مسئله را حل و فصل کند. اگر به کودکان این فرصت داده نشود که خودشان مسائلشان را حل و فصل کنند، زمانی که آنها متکی به دیگران بار می آیند اگر کسی نباشد تا مسائل و مشکلات را برایشان حل و فصل کند، احساس بی پناهی و تنهایی می کنند.
خشم
خشم و عصبانیت یک احساس بد نیست، بلکه آنچه افراد انتخاب می کنند تا هنگام خشم و عصبانیت انجام دهند می تواند مثبت یا منفی باشد. کودکان باید یاد بگیرند که هنگام مواجه با احساس خشم چگونه رفتار کنند و باید یاد بگیرند که به هیچ وجه نباید هنگام ناراحتی پرخاشگری کنند یا بزنند.
خودداری کنید از اینکه هر وقت فرزندتان خشمگین می شود او را آرام کنید. در عوض، به او بیاموزید چگونه خودش را آرام کند. تنفس عمیق و یک کم استراحت و فاصله گرفتن فقط بخشی از تکنیک های مدیریت خشم است که م یتواند کمک کند تا زمان خشم و عصبانیت خودشان را آرام کنند.
بیشتر بخوانید:
سناریوهای تربیت فرزند
سناریوهای تربیت فرزند

استقلال
فرزندان باید به گونه ای تربیت شوند که با گذشت زمان هرچه بیشتر روی پای خود بایستند. البته این روند نباید سریع بلکه به گونه ای باشد که هر از گاهی کودک مستقل تر شود. (لینک به مستقل بودن). به آرامی آن ها را تشویق کنید خودشان کارها را انجام دهند. به آن ها بیاموزید چگونه کارها را انجام دهند، سرمشق آن ها شوید، سپس به آن ها در انجامش کمک کنید، سپس کمتر کمک کنید و به آن ها اجازه دهید اشتباه کنند. به آن ها کمک کنید با انجام موفقیت آمیز کارها اعتمادبه نفس بگیرند و همچنین به آن ها اجازه دهید شکست ها را حل و فصل نمایند. همین که یاد بگیرند مستقل باشند، خواهند فهمید به معلم، والدین یا رئیس برای گوشزد کردن کارها نیاز ندارند. آن ها می توانند خود را مدیریت کنند، آزاد باشند و مسیر زندگی شان را انتخاب کنند
ناامیدی
خواه فرزندتان عضو تیم والیبال نشده، یا مادربزرگش همان طور که قول داده بود نیامده تا با او بیرون برود و بستنی بخورند، گاهی اشکالی ندارد تا کودکان ناامیدی را تجربه کنند. بالاخره آنها ناامیدی را در زندگی شان تجربه خواهند کرد و خوب است که درک کنند وقتی مسائل طبق میل آنها پیش نمی رود دنیا به آخر نرسیده است.
احساس گناه
اگر همیشه یک معذرت خواهی فرزندتان را از مخمصه رها می کند، بد نیست گاهی نسبت به بدرفتاری هایش احساس گناه بیشتری را تجربه کند. مهم است که کودکان متوجه شوند که دیگران متاثر از رفتار آنها هستند و یک معذرت خواهی خشک و خالی همه چیز را رفع و رجوع نمی کند. با وجودی که شرمندگی و خجالت خوب نیست، اما یک کم احساس گناه سالم می تواند منجر به تغییرات مثبت و سازنده ای شود.
اگر عمدتاً می گویید، «ای وای اشکالی ندارد،» هر زمان که فرزندتان معذرت خواهی می کند، شما این پیام را به او می دهید که نباید نسبت به رفتار اشتباهش احساس گناه داشته باشد.
کودکی که از آسیب رساندن به احساسات کسی احساس گناه می کند ممکن است قبل از اینکه به فرد دیگری دوباره آسیب برساند دوبار به عواقب رفتارش فکر کند. اگر به هر جهت شما او را وادار کنید که از فرد آسیب دیده معذرت خواهی کند و سپس وانمود کنید که اتفاقی نیفتاده، او قطعا از این اتفاق درسی نخواهد گرفت.
تحمل کردن
بسیاری از اوقات ما در یک محیط بسته رشد می کنیم، جایی که دیگران (حداقل به ظاهر) شبیه خودمان هستند و وقتی به افرادی برخورد کنیم که با ما متفاوت هستند ممکن است تجربه ای ناخوشایند، تکان دهنده و دلهره آور باشد. فرزند خود را در برابر انسان های مختلف، شامل نژاد، جنسیت و شرایط ذهنی متفاوت، قرار دهید. به آن ها نشان دهید نه تنها متفاوت بودن مشکلی ندارد بلکه تفاوت ها باید پاس داشته شوند و وجود آن هاست که زندگی را بسیار دلپذیر می سازد.
اضطراب و نگرانی
اصلا خوب نیست که کودکان دائماً دچار اضطراب باشند، اما مهم است تشخیص دهند که می توانند کاری انجام دهند که محرک اضطراب باشد. اگر فرزندتان برای وارد شدن به رشته ورزشی نوین یا رفتن به جشن تولد مضطرب است، او را تشویق کنید تا علی رغم اینکه ممکن است اضطرابش درست و به جا باشد اما کارش را به سرانجام برساند.
باید کودکان یاد بگیرند تا با برخی از ترس هایشان روبرو شوند. زمانی که آنها با پیامدهای مثبتی مواجه می شوند، مانند خوش گذشتن در اتفاق و رویدادی که در مورد آن مضطرب بودند، آنها یاد می گیرند که اضطراب شان نباید مانع انجام کاری که دوست دارند انجام دهند شود.
ناراحتی و غمگینی
اگر چه احساس می کنید هر زمان فرزندتان احساس ناراحتی و غم دارد باید او را سرحال و شاد کنید، اماکودکان باید بفهمند که گاهی هم باید احساس ناراحتی و غم را تجربه کنند. خواه فرزندتان تماشای بازی آخر فصل را از دست داده یا حیوان خانگی اش را از دست داده، غم و اندوه پاسخی طبیعی و عادی به این اتفاقات است. به او نشان دهید که ناراحت بودن برای یک مدت زمانی محدود اشکالی ندارد، اما باید یاد بگیرد که نباید طولانی مدت در حال بدش باقی بماند.
بی حوصلگی
هر کسی گه گاهی احساس کسالت و بی حوصلگی دارد و کودکان هم باید بدانند که نباید دائما سرگرمی و مشغله ای دارا باشند. فقط به این دلیل که فرزندتان می گوید، «حوصله ام سر رفته»، به این معنی نیست که شما باید حتما این مشکل را حل کنید. در عوض، فرزندتان را تشویق کنید تا بی حوصلگی اش را بپذیرد و با آن کنار بیاید یا به شیوه ای مثبت و درست با احساساتش روبرو شود.


.

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش اصول تربیتی نوجوان سایت آکاایران
تبلیغات