کودک و مذهب ( قسمت 5 - آخرین قسمت ) - آکا

در این مقاله از سایت آکاایران مطلبی در مورد کودک و مذهب ( قسمت 5 - آخرین قسمت ) ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته تربیت کودک از سایت کودک آکاایران مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

کودک و مذهب ( قسمت 5 - آخرین قسمت )


مراقبت های لازم

در طریق تربیت دینی کودکان مراقبت هایی باید صورت گیرد تا امر تربیت مؤثرتر باشد . این مراقبت ها از جهات مختلفی مورد بحث اند که اهم آنها عبارت اند از :

کودک و مذهب ( قسمت 5 - آخرین قسمت )
کودک,مراقبت,امانت داری


1- در پاسخ درست به سؤالات : فراموش نمی کنیم که درک و فهم کودک نسبت به مسائل مذهبی بسیار محدود است و بههمین نظر او دائماً در زمینه های گوناگون به سؤال و پرسش می پردازد تا دامنهیاطلاعات خود را وسیع تر سازد . پرسش های او نشانهیعلاقهمندی او به عقلانی و مستدل کردن اطلاعات مذهبی و برای مربی نقطه مثبتی است .

آنچه مهم است دادن پاسخ به سؤالات است که باید درست و اقناع کننده باشد . ما نیاز نداریم که با استدلال نیرومند و قوی به کودک جواب دهیم؛زیرا او در این رابطه شاید نتواند حقایق را درک کند و مبانی درک منطقی و مستدل او چندان رشدی ندارند ولی ضروری است پاسخ ها قاطع باشند آنچنان که اوراقانع کنند نه ساکت. قلب پاک و منزه او باید آن را بپذیرد و ذهنش او را در خود جای دهد .

موفقیت در این امر منوط به آن است که والدین و مربیان،خود اعتقادات و اطلاعات روشنی داشته باشند و به آنچه که می گویند مؤمن باشند . اگر جای ابهامی در زمینه ای خاص برای شان وجود دارد از خود دور سازندودر پاسخ،خود را در وضع درک و فهم و موقعیت کودک قرار دهند .

2- در جلوگیری از بدآموزی ها: چه بسیارند شبهات و بدآموزی هایی که برای کودک پدید می آیند و ناشی از جهل و یا بی توجهی مربیان است و البته آنها هم در این امر شاید معذور باشند از آن بابت که برخی از مستشرقان خیانتکار، دوستان نادان و دشمنان دانا ذهن ها را آلوده کرده اند و افسانه ها و اساطیری را بهنام مذهب وارد جامعه نموده اند و اذهان مردم را آلوده اند .

3- در ایجاد عادات مذهبی : زندگی خود و خانواده خود را مذهبی کنید ، آنچنان که رفتار و گفتار ، آمدو شدها ، معاشرت ها،خور و خواب ها ، موضعگیری ها همه رنگ مذهب داشته باشند. نماز خود را در اول وقت بخوانید و برنامه کار و بازی کودک را طوری ترتیب دهید که در آن ساعت فارغ البال و با شما همراه باشد . روح خیرخواهی نسبت به همنوع را در خود زنده و متجلی سازید تا فرزند شما از آن درس بیاموزد . در برخورد خوشرو باشید که حاصل آن عملاً خوشرویی فرزند شما باشد و در همهیآنچه که مورد نظر است بهطور مداوم و مستمر عمل کنید تا این خوبی ها در شما و فرزندانتان بهصورت عادت درآید .

4- در خستگی جسمی و ذهنی : طفلی که از همان آغاز حیات از عبادت خسته شود ترجیح خواهد داد که بدون مذهب باشد. غرض این است که در اعمال مذهبی ظرفیت جسمانی ، روانی ، فکری و عاطفی کودک  را  در نظر گیریم و ببینیم تا چه حد آمادگی پذیرش و عمل دارند .

بررسی های علمی نشان می دهند که بیشتربی دینان و یا مخالفان مذهب از دو گروه اند : یکی فردی که در دوران کودکی و نوجوانی آگاهی و تربیت مذهبی به او نداده اند و دیگر فردی که تربیت مذهبی دوران کودکیاش با خشونت و سختگیری توأم و همراه بوده است و یا کودک را درعین نفهمیدن مسئله ای وادار به عمل کرده اند .

هشدارها

غرض هشداری است به والدین و مربیان که بر اثر بی توجهی ، سهل انگاری،جهل و نادانی،وضع و موقعیتی را برای کودکان پدید می آورند که آنان در آینده با دشواری هایی مواجه خواهند شد . فی المثل برخی از والدین و مربیان طفل را در دوران کودکی از تربیت دینی دور نگه می دارند بدان مقصد که این امر برایشان زود است و بعدها در سنین نوجوانی امکان اعمال نظر برای شان نخواهد بود . و یا بعضی از مربیان مسئله ای را وارونه و غلط به کودک القاء می کنند بدان گمان که در آینده پس از بزرگ شدن کودک آن را اصلاح نمایند و اینان روزی بهخود می آیند که کار از کار گذشته در امر تربیت با صدها دشواری مواجه خواهند بود .

امر تربیت با همهیسادگی و آسانی بهنظر ما کاری دشوار است از آن بابت که ما با انسان دشوار و پیچیده ای روبرو هستیم؛ حدود اطلاعات ما از انسانها نسبتاً ناچیز است؛ مطالعهیوالدین و مربیان درباره کودک اندک است؛  اغلب انسانها در رابطه با مسائل تربیتی دچار احساس غلوند و گمان دارند که همه چیز را می دانند در حالی که چنین نیست .

رمز از دست دادن عقاید

1- عدم آگاهی و معرفت نسبت به مسائل مذهبی که خود سبب رسیدن به این نکته می شود که کار مذهب،عملی پوچ و بی فایده است .

2- وجود تناقض در رفتار و کردار ، گفتار و عمل والدین و مربیان که کودک را نسبت به آنها بدبین می سازد .

3- اعمال روش های خشک و مستبدانه در آموزش مذهبی و درخواست اطاعت کورکورانه و بی قید و شرط .

4- عدم توان استدلال منطقی در این رابطه که وجودش برای دفاع از کیان عقیدتی هر کس ضروری است .

5- وجود افسانه و اساطیر و خرافات و موهومات و شبهات  به اسم مذهب که سبب بدنام کردن مذهب می شود .

6- عدم ایجاد رابطه بین دین و دانش و حتی اصرار به متضاد نشان دادن این دو مسئله .

7- القاء ترک لذات به اسم دین با این ادعا که لازمهیدینداری ترک لذات است .

8- وجود تفاوت بین آنچه که از لحاظ تعالیم مطرح می شود .

9- تحمیل ها بدون در نظر داشتن ظرفیت جسمی و روانی کودک و استفاده از رودربایستی در این تحمیل .

10- عدم زمینه سازی برای ایجاد آمادگی در کودک بهگونه ای که گاهی جاذبهیتلویزیون نمی گذارد کودک به دنبال نمازش برود .

11- معاشرت های بی بند و بار و بی ضابطه که موجبات فساد و گمراهی ها را فراهم می آورند .

12- زرق و برق های فساد انگیز محیط و القائات ناروا در این رابطه که ناشی از تلاش جاهلان ، دشمنان دوست نما و در مواردی هموجود استعمار، است .

توجه به امانت داری

کودک ، امانتی است از خدا در دست ما. ما در برابر این امانت مسئولیم و بار مصیبت دو چندان خواهد بود که ما نه برای خود فکری کرده باشیم ، نه برای فرزندانمان .ما در برابر نسلی قرار داریم که چشم به ما دوخته اند تا ببینند ما چه می کنیم و گوش به ما داده اند تا ببینند ما چه می گوییم .مادر برابر نیک و بد رفتارشان مسئولیم . مذهبی بار آوردن کودک و توجه دادن به صاحب و مالک اصلی خود ،و بنده خدا بار آوردن او یک وظیفه است .

ما در انجام این وظیفه نخست در پیش خدا مسئولیم و بعد در پیشگاه کودک و اجتماع. فرزندان ما حق تربیت را از ما طلبکارند و کم مایه گذاردن ادای این بدهی عقوبت آور است . اجتماع از ما انتظار دارد نسلی سالم و پرورده به آنها تحویل دهیم ، و این مسئولیت از خود ماوبرای خود ما هم وجود دارد از آن بابت که فرزندان ثمره زندگی مایند و باید نیکو ساخته و پرورده شوند و نهال ما باید روزی،نیکو به ثمر بنشیند .

استمدادها

در تربیت فرزندان و ساختن و بهعمل آوردنشان باید از مددها و نیروهایی استفاده کرد . نخست باید از همت و عزم و اراده خود مدد خواست که جداً به تربیت کودک همت گماریم و بکوشیم او را بسازیم و بهعمل آوریم . ثانیاً از آنها که آگاه و صاحبنظرند ، از مسئولان تربیت ، از معلمان اخلاق ، از صاحبنظران در فهم قرآن باید مدد بخواهیم کهآگاهی ها و اطلاعات لازم را در این رابطه در اختیار ما بگذارند . از فرصت هایی که در اجتماع است ، از امکاناتی که دولت و دستگاه های آموزشی در اختیارمامی گذارند باید بهنفع سازندگی و اصلاح کودک استفاده کرد .

و در رأس همه ، باید از هستی بخش مطلق ، از مددرسان توانا و نزدیک ، از خداوند خالق  برای حفظ و به ثمر رساندن امانت خودش طلب کمک کرد.

کودک و مذهب ( قسمت 5 - آخرین قسمت ) گردآوری توسط بخش اصول تربیتی نوجوان سایت آکاایران

اخبار اکاایران

تبلیغات