زمینه های پرورش مذهبی در کودکان


در انسان که موضوع تربیت است زمینه هایی وجود دارد که بهره برداری از آنها رسیدن  به هدف پرورش مذهبی را ممکن و آسان می سازد. این زمینه ها در کودک فطری و غریزی است پس نیازی به فرا گیری و آموختن و حتی تهیه مقدمات جهت فراهم آوردن آن زمینه ها نیست  و این خود از امکانات ارزنده ای است که کار مربی را در امر تربیت آسان می سازد.

زمینه های پرورش مذهبی در کودکان



آن زمینه ها عبارت اند از :
1-   فطرت :که براساس پذیرش وجود آفریدگاری برای آفریده ها قرار دارد و ضوابط مذهبی آن سنگین و غیرقابل تحمل نیست. فطرت می پذیرد که در زندگی نظم و اصولی حاکم باشد، و کارها درهم و برنامه ها مبتنی بر هرج  و مرج نباشد. فطرت زمینه استدلالی و روابط علت و معلولی را می پذیرد و در برابر آنچه که برای آن واقعیت دارد تسلیم می شود. هر انسانی براساس چنین فطرتی زاده می شود و این اجتماع و یا محیط است که او را از این مسیر مستقیم منحرف می سازد.
2-   کنجکاوی:طفل از محیطی تنگ و محدود وارد محیطی بس گسترده و وسیع می گردد. با پدیده های گوناگون و متعددی مواجه می شود. می خواهد آنها را بشناسد و به کـُنه آنها پی ببرد ، از اسرار آنها سر در آورد . بدین سان عجیب نیست که از منشاء پدیده ها بپرسد. از روابط علت و معلولی امور جویا گردد و از چرایی و چگونگی مسائل پرسش کند. اینها زمینه های مناسبی برای پرورش مذهبی کودک هستند. باید از این امکانات سود جست و واقعیت ها را برای او معرفی کرد ، توضیح داد و توجیه نمود.
3-   رغبت ها: کودک موجودی اجتماعی است می خواهد در میان جمع باشد ، با آنها بجوشد ، در بین آنها عرض وجود کند و رفتار آنها را تقلید نماید.

این خود زمینه ای است که با استفاده از آن می توان بخشی از جنبه های مذهبی را به او آموخت و وادار به عملش کرد. مثلاً طفل مایل است در مجامع شرکت کند ، پس او را همراه خود به مجامع مذهبی ببرید.
کودک می خواهد رفتار افراد بزرگتر را تقلید کند پس در حضور او نمازتان را بخوانید و یا او را همراه خود به مسجد ببرید. کودک رغبت دارد که خود را در جای بزرگترها قالب بزند. پس او را با بزرگترها تماس دهید، آداب زندگی ، معاشرت ، اخلاق و جمعاً مذهب را از این راه به او بیاموزید و سعی کنید آنها که در برابر او نقش الگو را ایفا می کنند از نظر عمل افرادی نمونه باشند.
4-   حس غرور و خودپسندی : امری است که در انسان ها وجود دارد ولی می بایست جهت داده شود . از حس غرور کودک در جهت مثبت و مذهبی می توان استفاده کرد. مثلاً باید گفت من مطمئنم که تو می توانی نماز بخوانی ؛ می توانی مثل مادر در فلان اجتماع شرکت کنی ؛ می توانی صبح تا ظهر روزه بگیری ؛ تومی توانی راست بگویی ؛ می توانی خوش اخلاق باشی ؛ می توانی کودک منظم و عاقلی باشی ، می توانی حرف بد نزنی ؛ می توانی دیگران را آزار ندهی و...
در طریق وصول به هدفِ پذیرش وعمل به مسائل مذهب ، باید هدف قابل وصول و نزدیک در برابر کودک قرار داد و آن گاه تشویقش کرد که خود را برای رسیدن به آن اهداف آماده کند.
شک نیست به هر میزان که سال و ماه بیشتری برکودک می گذرد می توان هدف های بلندتر و دورتری را در برابرش قرارداد و او را تشویق به دستیابی به آن نمود.
ادامه دارد ...

تبیان

گردآوری توسط بخش اصول تربیتی نوجوان سایت آکاایران
تبلیغات