کودک و ترس ، ترس از شب ( قسمت اول )    

ممکن است کودک شما مثل بسیاری  از بچه های دیگر شب ها احساس ترس و اضطراب  کند؛ این ترس به سن او و مرحله رشد احساسی و جسمی او بستگی دارد و همین طور هم که بزرگتر می شود با انواع مختلفی از تنشها  مواجه می گردد...

کودک و ترس | ترس از شب ( قسمت اول )

او باید یاد بگیرد وقتی که او را با پرستار و یا در مهدکودک و یا مکان بازی تنها می گذارید  صبور باشد و بپذیرد که شب ها جدا از شما بخوابد .
همچنین باید بیاموزد که رفتار خود و همین طور ادرار و مدفوع و احساسات خشم و حسادت و تهاجم را کنترل کند. کودک درباره موضوعاتی از قبیل مرگ ، خدا ، بهشت و جهنم تفکر می کند و دچار ترس و نگرانی می شود. به زودی در می یابد که والدین برای او آرزوهایی دارند و می ترسد که از عهده آنها بر نیاید .

کودک نگران

کودک در هر مرحله از رشد که باشد ، حوادث خاصی ممکن است در او ایجاد نگرانی بکند ، به عنوان مثال وقتی او بازی های گروهی و یا رفتن به مهدکودک را آغاز کند برای مدتی ممکن است جدایی از والدین او را نگران کند. ممکن است برای ترک ما در طول روز و شبو یا برای رفتن به رختخواب به طور جداگانه از خود تمایلی نشان ندهد و اگر شما بیمار شوید احساس تقصیر کندو فکر کند که کلمات پرخاشگرانهیاو این بیماری را در شما ایجاد کرده است.
زمانی که می خواهیم به کودکدستشوییرفتن را یاد بدهیم دوره دیگری از نگرانی را در او مشاهده می کنیم.او دائماً می ترسد که مبادا نتواند خود را کنترل کند .
حتی گاهی اوقات هول شده و شلوارش را خیس می کند و چون دوست دارد که شما را هم خوشحال کند می ترسد که شاهد ناراحتی و نارضایتی شما باشد . دربسیاریاز بچه های نوپا این هیجانات در شب اوج می گیرد و رفتن به سوی رختخواب به معنای کنترل هیجانات است .
دیدن فیلم یا برنامه وحشتناک  برای بچه های بزرگتر زنگ خطر است . کودک 5-6 ساله ممکن است از دیدن صحنه بچه دزدی و یا پرخاشگری کودک در مقابل والدین به شدت آشفته شود . چنین صحنه هایی برای کودک کاملاً واقعی به نظر می آید . همهیکودکان تخیلات پرخاشگرانه دارند و تا حدودی نسبت به آن احساس گناه می کنند . مواردی از قبیل بیماری،اختلافات  خانوادگی ، جدائی، طلاق ،‌ اعتیاد و مرگ و میر باعث ایجاد تشویش ، نگرانی ، احساس گناه و ترس در هر سنی  از زندگی کودک می شوند . در شب کودک از کنترل دنیای پیرامونش مأیوس می شود، زیرا نمی تواند به طور مداوم محیط اطراف و تخیلات ناشی از احساسات خود را کنترل کند و همین وضعیت باعث بروز ترس در او می شود  .
جوانان هم به خاطر این که تغییرات احساسی و جسمی سریع و دوران  بلوغ را پشت سر گذاشته و از کودکی به بزرگسالی می رسند، نگرانی های اساسی را متحمل می شوند.آنها به آینده،امتحانات ،‌ شغل ، پول  می اندیشند و با فشارها و تمایلات  شخصی زیادی مواجه و گاهی ناگزیر می شوند با معیارهای خانوادگی در برخوردهای اخلاقی مخالفت کنند و ممکن است  نظامهای ارزشی جدید را پایه گذاری کرده و ارزش های قدیمی را کنار بگذارند و تصور کنند که والدین آنها دیگر تکیه گاه مناسبی نیستند،و یا به طور کل حمایت والدین خود را  رد کنند .
در طول روز راحت تر می توان نگرانیراتحت کنترل درآورد؛ اکثر  بچه ها در طول روز سرگرم  هستند و فرصتی ندارند تا به مشکلاتشان فکر کنند . اما در تاریکی شب که به رختخواب می روند و چراغ را خاموش می کنند کاری جز فکر کردن ندارند و در تخیلات خود فرو می روند و همین که خواب آلوده می شوند توانایی خود را برای برخی افکار از دست می دهند و کنترلچندانی روی احساسات،تمایلات شدید و ترس های خود ندارند و در این موقع احساسات و یا حتی اعمالشان خیلی بچگانه می شود. در این وضعیت نامناسب،کودک چهار پنج ساله همان اطمینانی را نیاز دارد که  احتمالاً کودکان 2-3  ساله در طول روز به آن نیازمند هستند. کودک 4-5 ساله ای که در روز بدون هیچ گونه مشکلی شما را رها کرده و به مهد کودک می رود،ممکن است در شب برای رفتن به رختخواب مشکلات  بسیاری را به وجود آورد . سرزنش کردن و اظهار  این مطلب که او مثل بچه های کوچک رفتار می کند هیچ فایده ای ندارد . بهتر است بفهمید که چرا او احساس ناامنی می کند.حتی کودکی که  در طول روز به خوبی از خود مراقبت می کند و از اعتماد به نفس خوبی برخوردار است ممکن است در شب وقتی سیل افکار به او هجوم میآورد این اطمینان را ازدست  بدهد . در چنین  موقعیتی او به شما نیاز دارد تا بیشتر مراقبش باشید .
بسیاری از خانواده ها مشاجرات زمان خواب را تجربه کرده اند . بچه ها برای فرار از خواب درخواست های متفاوتی از قبیل شنیدن داستان ، تماشای تلویزیون و بازی دارند . برخی کودکان به هنگام خواب با برادران و خواهران خود نزاع می کنند؛گاهی اوقات در رختخواب آرام و قرار ندارندوبرای فرار از افکار نگران کننده مرتب تکان می خورند .
اگر کودک شما به دلیل ترس و نگرانی برای خوابیدن با مشکل مواجه است ،در طول  روز با او بیشتر صحبت کنید وبه او اطمینان بدهید که او را حمایت می کنید.با این حال لزومی ندارد تغییرات اساسی در برنامه خواب به وجود آورید؛برای دقایقی او را ماساژ دهید و یا مدتی  بیشتر از سایر اوقات پیش او بنشینید  ، اما برنامه و روال روزمره او را تا جایی که امکان دارد ثابت نگه دارید
منبع:تبیان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

 

تبلیغات