آکاایران: انواع آسیب دندانی کودک|افتادن دندان دائمی|شکستن دندان|روش درمان
دندانی کودک

آکاایران: انواع آسیب دندانی کودک|افتادن دندان دائمی|شکستن دندان|روش درمان

صدمات دندانی کودک,شکستن دندان بر اثر ضربه,شکستن دندان جلو کودکان

انواع آسیب ها و صدمات دندانی کودک

شکستن اجسام سخت با دندان

شایع ترین علت آسیب بر دندان در دوران کودکی، با شکستن خوراکی هایی مثل گردو ، فندق و پسته اتفاق می افتد. در صورت شکستن دندان، حتماً باید جهت درمان، کودک را به دندانپزشک ارجاع داد.

تَرَکِ مینا

کمترین آسیبی که بر اثر وارد آمدن ضربه به دندان کودک رخ می دهد، ایجاد یک ترک کوچک روی سطح مینا می باشد که به صورت یک خط گچی سفید در سطح دندان دیده می شود. این مشکل اغلب نیازی به درمان ندارد ، اما در بعضی موارد لازم است با مواد همرنگ دندان ترمیم شود تا هم از نظر زیبایی مشکلی پیش نیاید و هم مشکلاتی مانند: حساسیت های دندانی یا پوسیدگی دندان بوجود نیاید.

ضربه به دندان کودک

گاهی در اثر ضربه های خارجی، لبه دندان شکستگی پیدا می کند. شکستگی لبه دندان هر اندازه که باشد، لازم است جهت ترمیم ، کودک را نزد دندانپزشک برد. زیرا بر اثر باز شدن عاج دندان به تدریح مواد آلوده کننده وارد مغز دندان شده و سلامتی دندان را به خطر می اندازد.

شکستگی و تراشیدگی دندان

در اغلب کودکانی که فعالیت های فیزیکی و ورزشی انجام می دهند، معمولا شکستگی و ترک خوردگی دندان اتفاق می افتد. در صورتی که کودک هنگام انجام این فعالیت ها دچار مشکلات اورژانسی شود، انتخاب روش درمان، به اندازه و موق عیت شکستگی یا ترک خوردگی ایجاد شده برای دندان وابسته است. اگر مشکل کودک جدی نباشد، احتمالاً نیاز به درمان خاصی برای کودک نیست. معمولاً، شکستگی دندان را می توان با پر کردن ساختار از بین رفته دندان ترمیم کرد، اما معمولاً لازم است در ادامه دندان روکش شود.

لق شدن دندان

در این حالت، دندان در محل خود حرکت می کند و درمان آن به اینکه این مشکل در دندان شیری رخ داده یا دائمی، بستگی دارد. اگر دندان لق شده، دندان شیری باشد، احتمالا دندان پزشک صلاح بداند دندان لق را از دهان خارج کند. گاهی هم لازم است دندان را در محل خود حفظ کرد. در این صورت، به کمک سیمی، دندان لق شده (چه شیری چه دائمی) برای مدتی به دندان های مجاور وصل می شود.

بهترین روش درمان و حفظ دندان دائمی کودک

یکی از مسائلی که معمولا بعد از وارد آمدن ضربه به دندان ها رخ می دهد، افتادن کامل دندان از دهان است. در این مواقع حفظ دندان دائمی کودک بستگی به اقدامات صحیحی دارد که بلافاصله پس از بیرون افتادن دندان انجام می دهیم. متأسفانه تا کنون تعداد زیادی از “دندان های دائمی کودکان” در اثر ناآشنایی به این امر از دست رفته است.
پس از افتادن دندان ، ابتدا دندان را پیدا کنید. برای برداشتن دندان، آن را از ناحیه تاج بگیرید و به ریشه دندان دست نزنید. دندان را با فشار ملایمِ آب ولرم بشویید. برای شستن دندان روی ریشه نباید دست یا پارچه کشیده شود. در غیر این صورت الیاف نگهدارنده دندان آسیب می بیند. اگر محل دندان صدمه زیادی ندیده ، مثلاً فک نشکسته یا لثه پاره نشده باشد، دندان را در حفره خود قرار دهید. برای این کار دقت نمایید سطوح خارجی و داخلی دندان بطور صحیح قرار گیرد. سطح خارجی و داخلی دندان صاف و سطح داخلی یا زبانی گود می باشد.

برای تشخیص می توانید از شکل دندان های مجاور استفاده کنید. در هنگام جاگذاری از دستکاری محل دندان بطور جدی خودداری کنید. پس از اینکه دندان را در محل خود قرار دادید، با انگشت و به ملایمت لبه های لثه را فشار داده و تکه ای گاز یا پارچه تمیز مرطوب روی دندان قرار دهید. سپس از کودک بخواهید که با فشار دادن دندان های خود، آن را نگه دارد.
در صورتی که قادر به قراردادن دندان در محل خود نیستید، دندان را در یک لیوان شیر با آب جوشیده سرد شده قرار دهید. در صورت عدم دسترسی از آب معمولی استفاده کنید همچنین می توان دندان را در دستمال تمیز مرطوبی قرار داد. مهم این است که دندان به هیچ وجه در محیط خشک نگهداری نشود. کودک را هرچه سریعتر به نزد دندانپزشک برده تا دندان را پس از جاگذاری، به دندانهای دیگر ثابت کرده و سپس چندین ماه تحت مراقبت قرار می دهد.

هر چه زمان بیرون بودن دندان از دهان کمتر باشد و دندان در این مدت مرطوب بماند، در نتیجه درمان رضایت بخش تر است و دندان می تواند دوباره در جای خود محکم شود. بنابراین با مراجعه هرچه زودتر، حتی الامکان در فاصله زمانی کمتر از نیم ساعت، احتمال پیوند دوباره دندان با استخوان ( توسط الیاف دور دندان ) بیشتر می شود.

گردآوری از مجله اینترنتی همراه باعلم

.

منبع : https:baelm.net

گردآوری توسط بخش بیماری های کودک سایت آکاایران
تبلیغات