تربیت جنسی بومی کودکان
آکاایران: فضاحت های سند 2030 در آموزش های جنسی

تربیت جنسی بومی کودکان

در نسل نوین از کودکان پیش از دبستان با بچه هایی مواجه هستیم که از سنین دو یا سه سالگی کنجکاوی ها و با سوال هایی مواجه می شوند که شاید برای نسل های قبل تا سنین بالاتر این کنجکاوی ها ایجاد نمی شد و به علت حیا و قبیح بودن کنجکاوی زیاد در باره آن، به دنبال کشف علت و معلول ها بر نمی آمدند.اطلاع یافتن از اینکه از کجا آمده ایم؟ خواهر یا برادر می خواهیم یا نه؟ آبجی یا داداش از کجا می آیند؟ چرا بدن من با دختر یا پسر همسایه فرق می کند؟ و...

تربیت جنسی

تربیت جنسی بومی کودکان خانواده ایرانی

آکاایران: تربیت جنسی بومی کودکان


یک سند بیگانه با ما
آذرماه سال ۹۵ بود که سندی با عنوان سند ملی آموزش ۲۰۳۰ ایران با حضور وزرای آموزش و پرورش و علوم رونمایی شد. می گفتند این سند وضعیت حوزه آموزش در ایران بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۳۰ را ترسیم می کند که شرایط و چگونگی تحصیل و سطح سواد در ایران و دیگر کشورهای عضو این پیمان کجا و چگونه باشد. بعد از چندی با منتشرشدن پیش نویس سند، عده ای از مسئولان ( اعضای شورایعالی انقلاب فرهنگی و نمایندگان مجلس)، به کم و کیف این سند مبنی بر عدم مطابق بودن محتوایات آن با باور و فرهنگ کشورمان اعتراض هایی کردند.
تصاویر و متن هایی منتشر شد که نشان می داد مسائل جنسی که در کشور ما خط قرمز هایی دارد به سادگی و با رسم شکل برای کودکان در سنین مختلف طراحی و تدوین شده است. با این هدف که کودکان با آگاهی یافتن از این گونه مسائل بیشتر می توانند در برابر تعرض ها و آزار و اذیت هایی که ممکن است برایشان اتفاق بیفتد جلوگیری کنند.
اخبار آتنا دختربچه 7 ساله  و ستایش 8 ساله در سال 96، جسدشان چندین روز بعد از مرگ پیدا شد و گفته شد به آنها تجاوزهایی صورت گرفته است بازار این سند را داغ تر کرد که اگر این کودکان آموزش هایی جنسی دیده بودند احتمال مورد آزار و اذیت قرار گرفتن آنها کم می شد.
 
در برخی از استان ها بویژه در مهد کودک ها که اغلب مواقع دختر و پسر مختلط هستند، آموزش هایی جنسی از نوع  محتوایات سند 2030 انجام شد. اینکه بچه چگونه ایجاد و به دنیا می آیند؟ تفاوت جنسی بین دختر و پسر چیست؟ ارتباط های جنسی بین زن و مرد و هر آن چیزی که به تصور ما باید افراد در سنین بالا در صورت نیاز یاد بگیرند به کودکان پیش از دبستان در سنین کم آموزش داده می شد. از اعتراض برخی از خانواده های این کودکان و مسئولان و منتقدان که گذر کنیم، به این نکته می رسیم آیا کودکان باید در رده های سنی پایین چنین آموزش های جنسی را با هدف آگاهی و کاهش مورد تعرض قرار گرفتن یاد بگیرند؟ آیا فرزند در سنین قبل از دبستان باید از تمامی مسائل جنسی بین دو جنس مذکر و مونث باید آگاهی دارا باشند؟
آموزش جنسی متناسب با فرهنگ کشور
آنچه گفته شد به معنای نفی ضرورت آموزش و تربیت جنسی بر اساس آموزه های اسلامی و اقتضایات فرهنگی جامعه ایران نیست. بی تردید، آموزش جنسی به هنگام، متناسب با جنسیت، سن، شرایط و ویژگی های فردی و با در نظرداشتن مرزهای حیا و عفاف، خویشتن داری جنسی و کرامت نفس یکی از راهکارهای مهم ارتقای سلامت جنسی و جلوگیری از ناهنجاری ها و آسیب های جنسی در جامعه است و به همین دلیل نظام آموزش و پرورش کشور نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد.
آموزش جنسی کودکان
آموزش جنسی باید به صورت مستقیم و غیرمستقیم و با هدف پرورش نسل سالم و جامعه صالح انجام شود. صلاح و فساد هر جامعه بر اساس صلاح و فساد افراد و روابط آن ها با یکدیگر و از جمله روابط جنسی شکل می گیرد. اگر همه یا بیشتر افراد جامعه، سالم باشند و روابط آن ها با یکدیگر، با ارزش ها و هنجارهای دینی منطبق باشد، آن جامعه، جامعه ای سالم است. آموزش مسایل جنسی، به صورت صحیح و کامل در هر دوره و فراگیری ارزش ها و هنجارهای دینی و عملکردهای افراد در هر مقطع سنی، افراد را به سوی صلاح و پرهیز از فساد می کشاند و سلامت روان را برای آنان به دنبال دارد و در نتیجه، نسل جامعه، سالم پرورش می یابد و جامعه، سالم می شود.
 مراد از آموزش جنسی، ارائه اطلاعات و آموزش های لازم متناسب با سن، جنس و نیاز مخاطب در زمینه جنسیت، هویت جنسی، اندام های جنسی، چگونگی تولیدمثل، تغییرات جسمی و روانی دوران بلوغ و احکام و دستورهای شرعی و بهداشتی مرتبط با آن، بایسته های تعامل و ارتباط با جنس مخالف، چگونگی خویشتن داری جنسی و استفاده درست از غریزه جنسی است که با هدف پاسخ گویی به پرسش ها و ابهام های ذهنی دختران و پسران، آشنا کردن آن ها با وظایف و تکالیف بهداشتی و شرعی خود، جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده جنسی از کودکان و انحراف جنسی نوجوانان و جوانان و در نهایت، زمینه سازی برای ازدواج و تشکیل خانواده و انجام درست وظایف زناشویی انجام می شود.

تربیت جنسی، تنها آموزش جنسی یا انتقال دانستنی های جنسی یا پروردن و اوج دادن غریزه جنسی نیست. پس نمی توان تربیت جنسی را تنها به انتقال اطلاعات و آگاهی ها در ساحت مسایل جنسی یا فراهم آوردن زمینه رشد غریزه جنسی تعریف کرد، بلکه مقصود از تربیت جنسی، تربیت بر محور اخلاق جنسی است.


تربیت جنسی کودکان
یکی از مهم ترین تفاوت های دیدگاه اسلام و غرب در زمینه آموزش جنسی، توجه به رویکرد تربیتی در این آموزش هاست و به همین دلیل صاحب نظران اسلامی به تربیت جنسی بیش از آموزش جنسی توجه کرده اند. بنابر این، برای شناخت بهتر تفاوت های این دو دیدگاه لازم است که مفهوم و مؤلفه های تربیت جنسی بیشتر بررسی شود.
واژه تربیت جنسی نیز چون آموزش جنسی در جامعه ما تا حدودی ناشناخته است و به همین دلیل حساسیـت هایی درباره آن وجود دارد، اما باید توجه داشت که صاحب نظران تعلیم و تربیت از دیرباز در کنار دیگر حوزه های تربیـت؛ چون تربیـت اخلاقی و عقلی؛ به این موضوع نیز توجه داشته و به ویژه با آغاز تغییرات بلوغ در نوجوانان آن را ضروری دانسته اند
 تربیت جنسی عبارت است از اینکه فرد در دوره های رشد کودکی، نوجوانی و جوانی به گونه ای پرورده شود و آموزش ببیند که با جنسیت خود آشنا گردد و آن را بپذیرد؛ قدردان وجود خویش باشد و به آن افتخار کند؛ نقش مذکر یا مؤنث بودن از لحاظ اجتماعی را یاد بگیرد و احکام و آداب دینی در ارتباط با مسایل جنسی مربوط به خود و روابط با هم جنس و جنس مخالف را فراگیرد؛ آمادگی روانی برای ازدواج و تشکیل خانواده را پیدا کند؛ با مسایل مربوط به زندگی خانوادگی و روابط همسر آشنا گردد و در سایه آن به آرامش برسد؛ به گونه ای توانمند شود که عواطف و فعالیت های جنسی خویش را در جهت قرب الی الله و جلب خشنودی خداوند، به کار گیرد.
بیشتر بخوانید:
کنجکاوی درمحدوده ی ممنوعه
محتوای لازم برای آموزش جنسی
خاله بازی که به دکتر بازی تبدیل می شود!

روش های تربیت جنسی
امروزه دو روش در آموزش های جنسی مطرح است. در روش مدرسه ای، تعلیمات نظری مسایل جنسی یا به صورت جداگانه و یا در ضمن دروس علوم طبیعی ارایه می شود. در این روش، نخست پاسخ های ساده به پرسش های کودکان داده می شود. سپس در طول برنامه های مصور، فیلم هایی درباره تولیدمثل گیاهان، جانوران و انسان با تمام جزییات آن به نمایش درمی آید. محور مباحث ارایه شده، اطلاعات کالبدشناختی فیزیولوژیکی و آموزه های روانی ـ عاطفی است. این روش در بسیاری کشورهای غربی متداول است که با انتقاد بسیاری از مردم و صاحب نظران روبه رو شده است.
از جمله انتقادها آن است که طرح مباحث جنسی، فاقد پرده پوشی، خود، از عوامل تحریک زاست و تأثیراتی چون تماشای تصاویر پورنو بر جای می گذارد به ویژه آن که این آموزش ها صرفاً در چارچوب مباحث کالبدشناسی و فاقد محوریت عنصر حیا و عفاف ارایه می شود. انتقاد دیگر آن است که تمرکز چنین آموزش هایی در مدرسه به ضعف جایگاه هدایتی و نظارتی والدین منجر می شود و آنان را به حاشیه می راند.
در آموزش به روش خانوادگی، والدین نقش بیشتری را در تربیت جنسی ایفا می کنند. ازآنجاکه در خانواده های سالم، والدین بیش از دیگران به فرزند خود عشق می ورزند، نگرانی بیشتری از آینده وی احساس می کنند و از وضعیت جسمی و روانی وی آگاهی بیشتری دارند. پس نقش سازنده تری در تربیت جنسی ایفا می کنند به ویژه آنکه آموزش و روش خانوادگی بر اساس اصول اخلاقی در هاله ای از حیا انجام می شود و هدف اصلی آن، تقویت خویشتن داری جنسی است. در اینجا مدرسه می تواند نقش مکمل خانواده را ایفا کند و انجمن خانه و مدرسه مسئولیت ارتقای آگاهی و تقویت احساس مسئولیت والدین را بر عهده گیرد.
نظام آموزشی هم در این عرصه با طرح مباحثی چون شیوه های مهار و تعدیل غریزه جنسی، آشنایی با بیماری ها و خطرهای جنسی، پی آمدهای مفاسد اخلاقی در حیات اجتماعی، بیان مسایل شرعی درباره بلوغ و تکلیف و پرورش فضایل اخلاقی از جمله حیا و عفاف به خانواده مدد می رساند و سعی می کند تا هم از نظارت و هدایت والدین، پشتیبانی و از آن دفاع کند و هم فرزندان را به مراجعه به والدین تشویق کند. در تربیت جنسی خانوادگی بر روش تربیت طبیعی تأکید و به والدین توصیه می شود خود رفتار عفیفانه ای در پیش گیرند تا فرزندان الگوهای عملی مناسبی دارا باشند.


.

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش اصول تربیتی نوجوان سایت آکاایران
تبلیغات