برای مطالعه ی نوزدهمین مقاله از سلسله مقالا ت « افتاده در باد » اینجا را کلیک کنید.

با توجه به واقعیت های جاری در مورد وابستگی دارویی و اعتیاد به مواد ، و همان طور که در شماره های قبلی اشاره شد ، به نظر می رسد دیگر نمی توان حدّ و مرز سنی برای ارائه ی خدمات بهداشتی ـ درمانی قائل شد و با انکار موضوع ، اشتباهات جبران‌ناپذیری را مرتکب می شویم . کنجکاوی کودکان در مورد فیلم ها و یا آدم هایی که در اطراف خودشان می بینند ، طبیعی و مقدمه ی پیشگیری از اعتیاد از طریق خانواده است.

پژوهش ها بیانگر آن است که اگر کودکانمان در سنین پیش دبستانی هستند ، با توجه به اینکه در این سنین کودکان تحمل شنیدن صحبت طولانی مدت را ندارند، مداخلاتی به این شرح قابل اجراء است:

? اختصاص وقتی برای بازی به همراه کودک ؛ با کودکان خود بازی کنید و در حین بازی در مورد پیوستگی خانواده و بیان احساسات نسبت به هم با او صحبت کنید. به عبارتی تا می توانید او را تشویق به بیان احساساتش کنید ، حتی اگر خشم نسبت به شما است.

? تذکر این نکته که در خانه هم مواد سمی یافت می‌شود؛ در حین صحبت و سئوالات کودک به او بگویید مواد اعتیادآور همچون مواد سمی که در خانه یافت می شوند خطرناک است و به همان صورت که ما از مصرف آنها پرهیز می کنیم ، باید از مصرف مواد خطرناک ناشناخته نیز پرهیز کنیم.

? توضیح عوارض داروها در صورتی که به طور غلط یا بدون دلیل مصرف شوند؛ تا می توانید عوارض مواد را برای او توضیح دهید و در توضیح خود از مثال های ملموس برای کودک استفاده کنید.

? توضیح لزوم تغذیه ی مناسب کودکان و نام بردن چند غذای خوب؛ تغذیه ی مناسب با هدف سلامت و افزایش قدرت بدنی باید در اولویت های پرورشی باشد.

? بیان انتظار خود از رفتار کودک؛ با کودک خود خواسته ها و انتظارات خودتان را مطرح کنید .

به همان صورت که شما یک کودک آرمانی در ذهن خود پرورش می دهید او نیز یک رابطه ی آرمانی با والدین در ذهن خود پرورش می دهد . پس او را موجودی منفعل که مجبور است به حرف های شما گوش دهد در نظر نگیرید.

? تشویق کودک برای اجرای قوانین و اصول تشویق؛ به همان نسبت که تخطی از انتظاراتمان را با تنبیه و یا محرومیت ( البته یادتان باشد تنبیه به معنای روان شناسی یادگیری نه به معنای عامیانه ی آن مثل کتک زدن و غیره) پاسخ می دهیم باید نسبت به تشویق توانمندی ها و ابرازگری های کودک حساس باشیم.

? استفاده از بازی برای مسأله گشائی؛ کودکان ما باید راه حل آموزی را از خانواده شروع کنند و این کار از طریق بازی و با بیان مثال هایی ساده می تواند انجام پذیرد. برای مثال از کودک بپرسیم که اگر اسباب بازی که مورد علاقه ی او است را یکی از کودکان همسایه یا فامیل خراب کند، ما باید چه کنیم؟ سپس انواع پاسخ های احتمالی به این مشکل را با کودک مرور کنیم و در مورد هر پاسخ احتمالی از او توضیح بخواهیم . این کار باعث می شود علاوه بر تمرین کنار آمدن با مشکلات ، خلاقیت کودک در مواجهه با موقعیت های مختلف برانگیخته شود.

? اجازه ی  انتخاب   به کودک از بین گزینه‌ها؛ برای کودک حد و انتخاب ها را مشخص کنید و در آن حدود به او آزادی انتخاب دهید. این کار علاوه بر تشویق استقلال در عمل و فکر به او اعتماد به نفس و حس مشارکت می دهد.

نویسنده : دکتر عزت ا... نیکو زاده کرد میرزا – تبیان

برای انجام مشاوره ی اعتیاد اینجا را کلیک کنید .

مقالات مرتبط :

چه کنم کودکم معتاد نشود ؟ ( 1  )                              

11 اصل در پیشگیری مواد مخدر                            

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش اصول تربیتی نوجوان سایت آکاایران
تبلیغات