خط قرمز مصرف آنتی بیوتیک برای اطفال

خط قرمز مصرف آنتی بیوتیک برای اطفال

خط قرمز مصرف آنتی بیوتیک برای اطفالآنتی بیوتیک

آکاایران: خط قرمز مصرف آنتی بیوتیک برای اطفال

آکاایران: بهتر از والدین در زمینه آنتی بیوتیک دادن به اطفال مراقب باشند و در مصرف آن زیاده روی نکنند چون موجب اختلال رشد در آنان خواهد شد!

پژوهشگران در یک مطالعه نوین که روی حیوانات انجام شده، شواهدی را یافتند که نشان می دهد تکرار دوره های مصرف آنتی بیوتیک ممکن است تأثیر قابل توجهی بر رشد کودکان داشته باشد.

در این مطالعه، موش های ماده با دو نوع آنتی بیوتیک که به طور گسترده ای برای درمان بیماری های کودکان استفاده می شود، تحت درمان قرار گرفتند و مشخص شد که این موش ها نسبت به موش هایی که تحت درمان قرار نگرفته بودند، وزن بیشتر و استخوان های بزرگ تری داشتند. هر دو آنتی بیوتیک در میکروبیوم روده اختلال هایی ایجاد کردند. «میکروبیوم» یا «ریزاندامگان هم زیست» به تمام باکتری ها و میکروب های موجود در ناحیه ای از بدن مانند روده، پوست و دیگر اندام ها گفته می شود که به طور بومی در این نواحی زندگی می کنند. هر میکروبیوم روده، مجموعه ای از میلیاردها میکروب است که در لوله گوارش ساکن هستند.

به طورکلی، موش ها سه دوره کوتاه آموکسی سیلین (آنتی بیوتیکی که میزان مصرف گسترده ای دارد)، تایلوسین (آنتی بیوتیکی که معمولاً برای کودکان استفاده نمی شود اما نماینده نوع رایج دیگری به نام ماکرولیدها است که به طور فزاینده ای در درمان اطفال رایج است) و یا ترکیبی از هر دو دارو را مصرف کردند. به منظور شبیه سازی اثرات استفاده آنتی بیوتیک برای بیماری های اطفال، پژوهشگران دقیقاً همان تعداد دارو را تجویز کرده و همان مقدار دارو را برای درمان حیوانات استفاده کردند که کودک معمولاً به طور متوسط در دو سال اولیه زندگی خود آن ها را دریافت می کند.

گروهی از موش ها که هیچ دارویی مصرف نکرده بودند به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. محققان هشدار دادند که این مطالعه فعلاً به موش ها محدود شده است. بااین حال، نتایج به دست آمده با مطالعات متعددی که به اثرات قابل توجه مصرف زودهنگام آنتی بیوتیک اشاره کرده بودند مطابقت دارد و مجموع این اطلاعات می تواند به دستورالعمل ها و نوع و مدت تجویز نسخه برای درمان بیماری های اطفال به کودکان کمک کند.

پژوهش های قبلی نشان داده بود مصرف آنتی بیوتیک در طول یک دوره بحرانی از رشد اولیه، باکتری های روده را دچار اختلال کرده و به طور دائم برنامه ریزی سوخت وساز بدن را تغییر می دهد که این به نوبه خود زمینه را برای چاقی کودک آماده سازی می کند. مطالعه نوین از تمام مطالعات قبلی حمایت کرده و علاوه بر آن نشان می دهد که دوره های مصرف کوتاه مدت تایلوسین با دوز بالا، اثر بارزتر و طولانی تری بر افزایش وزن دارد درحالی که مصرف آموکسی سیلین بیشترین اثر را روی رشد استخوان ها که پیش درآمد بلند شدن قد است دارد.

بر اساس اطلاعات مربوط به توالی DNA، این مطالعه نشان داد که هر دو آنتی بیوتیک از طریق تغییر دادن محیط زیست میکروبیوم های روده اختلال ایجاد می کنند. داروها نه تنها گونه های باکتریایی، بلکه تعداد نسبی ژن های میکروبی مربوط به عملکردهای متابولیکی خاص را نیز تغییر می دهند.

محققان این تغییر گسترده را به کشوری تشبیه کرده اند که در آن بیشتر ساکنان، کشاورزانی هستند که مواد غذایی را تولید می کنند و سپس به طور ناگهانی همه آن ها به بازرگانانی تبدیل می شوند که به تجارت مشغول اند. مشابه این تغییر اساسی در میکروبیوم ها رخ می دهد؛ بااین حال هنوز مفاهیم در مورد میکروبیوم ها به طور کامل مشخص نشده است.

بنابراین تعداد دوره های مصرف آنتی بیوتیک بسیار مهم است. پس از دوره دوم مصرف آنتی بیوتیک وقفه کوتاهی از فرآیند بلوغ و وقفه طولانی تری پس از سه دوره مصرف این دارو وجود دارد.

علاوه بر این، مطالعه نشان داد میکروبیوم هایی که در معرض آنتی بیوتیک قرار می گیرند ممکن است کمتر نسبت به تغییرات زیست محیطی سازگار باشند. هنگامی که محققان به موش های جوان، برای مثال در چهل ویکمین روز، یک رژیم غذایی پرچرب دادند، میکروبیوم های موش های گروه کنترل همگی در عرض یک روز برای انطباق با شرایط نوین، تغییر و انتقال یافتند. در بین موش های تحت درمان با آموکسی سیلین، بعضی از میکروبیوم ها در یک روز تغییر یافته و موش های دیگر برای این تغییر و انتقال، ۲ هفته وقت نیاز داشتند. در موش های تحت درمان با تایلوسین، برخی از میکروب ها با رژیم غذایی پرچرب، حتی تا چند ماه بعد هم سازگار نشدند.

روی هم رفته، پژوهشگران می گویند که اثرات بارزتر تایلوسین بر افزایش وزن و اختلال در عملکرد میکروبیوم ها با توجه به افزایش محبوبیت آنتی بیوتیک ماکرولیدی برای کودکان، نگران کننده است. شواهد نشان می دهد به آگاهی بیشتری از جنبه های منفی مصرف بیش ازحد آنتی بیوتیک نیاز است.

این پژوهش به تازگی در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

سیناپرس

.

منبع : hidoctor.ir

تبلیغات