loading...

آکاایران: برای بهتر شدن شرایط کودک خاصتان بخوانید

اگر کودک خاص دارید، بخوانید

هفته آخر ماه سپتامبر، هفته جهانی ناشنوایان نام گرفته است. این موضوع بهانه خوبی است تا درباره کودکانی که همانند ناشنوایان، مشکلات خاص دارند بیشتر بدانیم. وقتی حرف از یک کودک «خاص» به میان می آید، اغلب کودکی با محدودیت هایی مانند نابینایی، ناشنوایی، مشکلات حرکتی و... را در ذهن خود مجسم می کنیم. اما خاص بودن یک معنای مضاعف هم دارد؛ یک کودک «خاص» می تواند فردی باشد که علی رغم وجود برخی محدودیت های جسمانی، شاد است و با اشتیاق و اعتماد به نفس به دنبال استقلال و کشف توانمندی های خود می گردد. «خاص» بودن در معنای دوم، چیزی است که باید یاد گرفته بشود و فاقد تردید نقش و جایگاه والدین در این یادگیری غیر قابل اغماض است. اما والدین این کودکان چه قدم هایی می توانند بردارند؟
 
اگر کودک خاص دارید | بخوانید

بخوانیداگر کودک خاص دارید

آکاایران: اگر کودک خاص دارید، بخوانید


اولین قدم را برای خودتان بردارید

قبل از هر چیز مهم است که خودتان معلولیت کودکتان را پذیرفته باشید. البته که رسیدن به این مرحله کار ساده ای نیست اما اگر به سرنوشت فرزندتان علاقمند هستید، برای پذیرفتن شرایط واقعی او تمام تلاش تان را به کار بگیرید:
خودتان را رستم دستان تصور نکنید. شرایط خاص فرزندتان احساساتی مانند احساس گناه، عصبانیت از دست خداوند، غم و ... را در شما ایجاد می کند. سعی کنید به جای سکوت، احساساتتان را با همسر و یا دیگر اعضای آگاه و دلسوز خانواده در میان بگذارید.
در گروه های حمایتی شرکت کنید. بهترین گروه حمایتی برای شما والدینی هستند که شرایطی مشابه دارند و توانسته اند به مرحله پذیرش برسند.
به متخصص مراجعه کنید. اگر با این راهکارها حالتان بهتر نشد، با روانشناس صحبت کنید.
 حالا نوبت فرزندتان است
کودک شما به تناسب معلولیتی که دارد، نیازهای خاصی هم دارد. منظور از نیازهای خاص، چیزهای عجیب و غریب نیست و فرزند شما همان نیازهایی را دارد که یک کودک غیر معلول دارد، تنها تفاوت در این است که دوز برخی از این نیازها در کودک شما بالاتر است. برای مثال هر کودکی برای به حرف آمدن نیاز به مصاحبت والدین دارد اما کودک ناشنوای شما علاوه بر مصاحبت نیاز به یک سری کمک های تخصصی تر هم دارد. و یا فرزند نابینای شما موقع راه افتادن بیشتر از بچه هایی که می توانند ببینند به کمک و مراقبت والدین نیاز دارد، اما آیا کودکی هست که در این مرحله نیاز به مراقبت پدر و مادر نداشته باشد؟
پس به طور کلی نیازهای فرزند شما به لحاظ کیفی با نیازهای بچه های دیگر تفاوت ندارد بلکه هر چه هست به تفاوت های کمی برمی گردد.
حالا که صحبت از نیازهای این کودکان به میان آمد، به چند مورد از مهمترین آنها و کارهایی که شما برای هر کدام می توانید بکنید اشاره می کنیم:
نیاز به احساس ارزشمندی
کودک شما متوجه است که با بچه های دیگر تفاوت هایی دارد، برای مثال نمی تواند مثل آنها بدود، شیرین زبانی کند و ... . این قبیل مسائل باعث می شوند که او برداشت مثبتی از خود نداشته باشد و کم کم احساس عزت نفسش را از دست بدهد.
چه کار کنید؟
با توجه به سن و شرایط کودکتان، فرصت هایی برای کسب تجربه های مثبت فراهم کنید. برای مثال کارهای کوچکی را به او محول کنید مانند آب دادن به گلدان ها و به روی او بیاورید که شادابی گل ها مدیون مراقبت های او است.
نیاز به احساس استقلال
مهمترین مسئله ای که یک کودک مبتلا به ناتوانی های خاص را آزار می دهد، آن است که نتواند کارهایش را خودش به تنهایی انجام بدهد. این مسئله می تواند پیامدهای منفی زیادی برای فرزند شما به همراه بیاورد، برای مثال عزت نفس او را بگیرد و او را افسرده کند.
چه کار کنید؟
با او همدلی کنید اما ترحم نکنید. در همدلی شما در حین اینکه مراقب کودکتان هستید، شرایطی را فراهم می کنید که او استقلال را هم تجربه کند اما وقتی ترحم می کنید دست و پای او را برای مستقل شدن می بندید. خوشبختانه تکنولوژی هم پیشرفت های خوبی در این زمینه کرده است. در کنار آنها، انجام یک سری کارهای ساده می تواند طعم شیرین استقلال را به فرزندتان بچشاند، برای مثال منطبق کردن چیدمان خانه با شرایط کودک، خرج کردن وقت و انعطاف بیشتر از سوی شما و...نیاز به ابراز هیجان
کودکان به طور کلی این ویژگی را دارند که در یک چشم به هم زدن از یک هیجان به هیجان متضاد آن تغییر جهت بدهند. این اتفاق در بچه هایی که ناتوانی های خاصی را تجربه می کنند، بیشتر رخ می دهد. اگر این هیجان ها به شیوه مناسب بروز داده نشود، می تواند مشکلات زیادی مانند احساس خصومت، پرخاشگری و حتی بیماری های جسمانی برای کودک ایجاد کند.
چه کار کنید؟
شرایطی فراهم کنید که کودکتان بتواند با خیال راحت هیجانات و احساساتش راجع به مسائل مختلف را با شما در میان بگذارد.
نیاز به تعامل اجتماعی
دقیقاً به دلیل اینکه کودک شما یک سری محدودیت های جسمانی خاص دارد، نیاز او به تعامل اجتماعی بیشتر است. چون محدودیت های جسمانی به سادگی می توانند هر کسی را به دام انزوا و احساس طرد شدن بکشانند. حضور در تعامل های اجتماعی فواید زیادی برای کودک شما دارد؛ مانند اینکه به رشد جسمانی، روانی، شناختی و اجتماعی او کمک زیادی می کند.
چه کار کنید؟
در جاهای شلوغ مانند پارک با او بازی کنید و لذت حضور در اجتماع را به او بچشانید. او را در محافل اجتماعی شرکت بدهید. به او دوست پیدا کردن را بیاموزید اما او را به این کار مجبور نکنید.
موقع حضور در اجتماع ممکن است با افرادی مواجه بشوید که برخوردهای مناسبی با فرزند شما نداشته باشند و موجب ناراحتی او بشوند، برای مثال به او خیره بشوند و یا درباره او پچ پچ کنند. قبل از آنکه این برخوردها کودکتان را به انزوا بکشاند چند نکته را به او یاد بدهید:
- دیگران هیولا نیستند، بلکه ناآگاهند.
- هیچ کس نیست که همه او را دوست دارا باشند.
- مقابله به مثل همیشه جواب نمی دهد.
- سکوت هم همیشه جواب نمی دهد.
بهترین راه خلع سلاح کردن چنین آدم هایی است. می پرسید چگونه؟ اولاً با تمرین حفظ آرامش خود و دوماً با فکر کردن به اینکه همه انسان ها مشکلاتی دارند اما مشکلات بعضی ها مثل او (کودک) آشکار است و مشکلات بعضی دیگر مخفی است، که اتفاقاً کسانی که مشکلات مخفی دارند کمتر از گروه اول به موفقیت می رسند.

منبع : نی نی سایت
.

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش کودکان استثنایی سایت آکاایران
loading...
loading...
تبلیغات