آنکه می داندو آنکه نمی داند - آکا
loading...
آنکه می داندو آنکه نمی داند - آکا

باید پذیرفت که مادر و پدر شایسته و آگاه احتیاج به مطالعه و کسب دانش دارند. اگر می خواهید پزشک، قاضی، معلم یا باغبان توانایی شوید باید دانایی ها و آمادگی های لازم را کسب کنید.

خداند متعال در سوره الزمر آیه 9 به طور صریح می فرماید:

                                       هل یستوی الذین یعلمون والذین لایعلمون

                                 یعنی، آیا آنان که می دانند با آنان که نمی دانند برابرند؟

بدیهی است که این طور نیست.

دانایی از دانش سرچشمه می گیرد و دانش را از طریق مطالعه کتاب می توان به دست آورد. به بیان دیگر، هیچ پدر یا مادری خود به خود نمی تواند موفق و توانا باشد و کودک را آن طور که هست بشناسد و او را درک کند، مگر اینکه دانایی های ضروری را کسب کند علت موفق نبودن انسان در تعلیم و تربیت، نداشتن شناخت از خود و کودک است. دعوت قرآن مجید به تفکرو تعقل نیز، نشانه ی اهمیت و ضرورت شناخت است.

حضرت محمد (ص) فرموده اند: اساس دین، دانش است. بر این اساس، باید باور کرد که در رویارویی با هر کودکی، دانایی و آگاهی ما از خصوصیات روانی، رفتاری و عاطفی او به ما توانایی می بخشد. ازاین رو، آموزش والدین و آماده سازی آنان برای پدر یا مادر بودن شایسته، ضروری است.

به والدین عزیز توصیه می شود با مطالعه کتاب های روان شناسی و تعلیم و تربیت کودک، او را بشناسند . زیرا لازمه کار با کودک، شناخت و دانا بودن به احوال او است. برای دستیابی به این هدف، به یکایک پدران عزیز و مادران گرامی توصیه می شود از مسائل روز آگاه شوند. عصر کنونی، عصر علم است. هیچ کس به طور مادرزاد، مادر یا پدری توانا و دانا نیست. فرزندپروری و کودک داری هم مانند سایر فعالیت ها نیاز به آموزش دارد.

روش دیگر دانا شدن، مشورت کردن با پدران و مادران موفق است. با بهره گیری از تجربیات و راهنمایی های آنان، می توان موفقیت های لازم را به دست آورد. البته شایان ذکر است که گاهی اوقات، برخی از پدران و مادران، کورکورانه از پدر و مادر خود در امر تربیت کودک تقلید می کنند. تقلید کردن به منزله ی یک روش یادگیری، خوب است، اما باید دقت کرد که چه امری را از چه کسی و به چه منظوری تقلید می کنید. به بیان دیگر، تقلید آگاهانه، پسندیده است و تقلید ناآگاهانه، مذموم است. برخی از اولیا و مربیان به طور چشم بسته از پیشینیان، تقلید می کنند و می گویند: باید با اجبار و تنبیه کودک را وادار به فرمانبرداری کرد یا می گویند پدرم با من اینگونه رفتار می کرد، پس من هم با فرزندم این گونه رفتار می کنم! بدیهی است هر روش یا تجربه دیگران را باید مورد بررسی قرار داد و سپس به کار بست.

پدران و مادران توانا و موفق، کسانی اند که دانایی های لازم و ضروری را کسب می کنند و به نیکی می دانند که گل ها مشکلی ندارند، بلکه اشکال از باغبان هاست.

نویسنده : دکتر احمد به پژوه ( روانشناس)

منبع : tebyan.net

گردآوری توسط بخش اصول تربیتی نوجوان سایت آکاایران
تبلیغات